เคมีเภสัชภัณฑ์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

เคมีเวชภัณฑ์ (อังกฤษ:Medicinal Chemistry) คือการผสมผสานกันของศาสตร์หลายสาขาโดยเฉพาะเคมีและเภสัชกรรม เพื่อการออกแบบยา (drug) และเภสัชภัณฑ์ เคมีเวชภัณฑ์จะเกี่ยวข้องกับการหาเอกลักษณ์ การสังเคราะห์ และการพัฒนาสารเคมีตัวใหม่ที่เหมาะสำหรับการรักษาโรค รวมถึงการศึกษายาที่มีอยู่เดิมในส่วนของคุณสมบัติทางชีววิทยา และความสัมพันธ์เชิงปริมาณระหว่างการออกฤทธิ์และโครงสร้างของยา (quantitative structure-activity relationship: QSAR) ของมันด้วย

เคมีเวชภัณฑ์มีความผสมผสานระหว่างวิชาต่างคอนข้างสูงดังนี้

  1. อินทรีย์เคมี (organic chemistry)
  2. ชีวเคมี (biochemistry)
  3. เคมีการคำนวณ (computational chemistry)
  4. เภสัชวิทยา (pharmacology)
  5. ชีววิทยาโมเลกุล (molecular biology)
  6. สถิติ (statistics)
  7. เคมีฟิสิกส์ (physical chemistry)


เนื้อหา

[แก้] กระบวนการค้นพบยา

[แก้] การค้นพบ

ขั้นตอนแรกของการค้นพบยา (drug discovery) เกี่ยวข้องกับการหาเอกลักษณ์ () สารประกอบที่น่าสนใจใหม่บ่อยครั้งเรียกว่า "ฮิตส์" ("hits") โดยการคัดสรรสารประกอบหลายตัวที่มีคุณสมบัติทางชีววิทยาตรงกับที่เราต้องการ ฮิตส์เหล่านี้อาจมาจากแหล่งธรรมชาติเช่น พืช สัตว์ เชื้อรา หรือ บางครั้งมาจากการสังเคราะห์เช่นสารประกอบที่สังเคราะห์สะสมไว้เดิมและเคมีเชื่อมโยง (combinatorial chemistry) การพัฒนาโดยใช้หุ่นยนต์และการย่อส่วนจะเป็นการเร่งกระบวนการสรรหาให้เร็วขึ้นโดยอัตโนมัติ เพราะการค้นพบยาแต่ละตัวของบริษัทหนึ่งจะต้องวิเคราะห์สารประกอบเป็น แสนๆ ตัวเลยที่เดียว

[แก้] การทำให้ได้ผลดีที่สุด

ขั้นตอนที่สองของการค้นพบยาจะเกี่ยวข้องกับการปรับแต่งการสังเคราะห์"ฮิตส์"เพื่อปรับปรุงคุณสมบัติ ทางชีววิทยาของสารประกอบฟาร์มาโคฟอร์ (pharmacophore) ความสัมพันธ์ระหว่างปริมาณและโครงสร้างของฟาร์มาโคฟอร์ จะเป็นส่วนสำคัญในการหาสารประกอบมุ่งหวัง ("lead compounds") เพื่อให้ได้ตัวยาที่มีความแรงสูงสุด และมีพิษน้อยที่สุด

[แก้] การพัฒนายา

ขั้นตอนสุดท้ายเกี่ยวข้องการวางแผนดำเนินการให้สารประกอบมุ่งหวังเหมาะสำหรับการทดลองทางคลินิก อันนี้จะเกี่ยวข้องกับการเกิดประสิทธิภาพสูงสุดในการปรับเปลี่ยนจากการสังเคราะห์สารเคมีไปเป็นการผลิตครั้งละมากๆ และการเตรียมการทำตำรับยาที่เหมาะสม

เครื่องมือส่วนตัว