เคียวโตะ (เมือง)

เคียวโตะ
	เคียวโตะ; 京都
	— เมืองโดยข้อบังคับ —
	京都市 · นครเคียวโตะ
; ธง	; ตรา
	ที่ตั้งของเคียวโตะใน จังหวัดเคียวโตะ
	; เคียวโตะ
พิกัดภูมิศาสตร์: 35°0′42″N 135°46′6″E / 35.01167°N 135.76833°E
	การปกครอง
- นายกเทศมนตรี	ไดซะกุ คะโดะกะวะ; (門川大作)
	เนื้อที่
- ทั้งหมด	827.90 กม.² (319.7 ไมล์²)
	ประชากร (1 สิงหาคม 2011)
- รวม	1,473,746
- ความหนาแน่นประชากร	1,780.1 คน/กม.²; (4,610.4 คน/ตร.ไมล์)
	เว็บไซต์: City of Kyoto

แผนที่

ไดไดริ (แบบจำลอง) ของนครเฮอังเกียว

นักท่องเที่ยวที่วัดคิโยะมิซุ

เมืองเคียวโตะ หรือ เมืองเกียวโต (ญี่ปุ่น: 京都市 Kyōto-shi ^?) เป็นเมืองเอกของจังหวัดเคียวโตะ และเป็นอดีตเมืองหลวงของประเทศญี่ปุ่น ซึ่งจัดว่าเป็นศูนย์กลางของเกาะฮนชู นอกจากนี้ นครเคียวโตะยังเป็นหนึ่งในสมาชิกของ กลุ่มเมืองใหญ่ "เคฮันชิง" และนครเคียวโตะ ยังจัดว่าเป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 11 ของโลก ในปี พ.ศ. 2555

ประวัติศาสตร์[แก้]

ดูบทความหลักที่ เฮอังเกียว

ศตวรรษที่ 8 นักบวชในพุทธศาสนานั่นมีอิทธิพลอย่างมาก ได้เข้ามายุ่งเกี่ยวกับกิจการในราชสำนักของสมเด็จพระจักรพรรดิ ทำให้จักรพรรดิตัดสินพระทัยที่จะย้ายนครหลวงไปยังภูมิภาคที่ห่างไกลจากอิทธิพลของพุทธศาสนา จักรพรรดิคัมมุ ทรงเลือกชัยภูมิแห่งใหม่ ที่หมู่บ้านอุดะ

นครหลวงแห่งใหม่นี้ได้รับนามว่า เฮอังเกียว (平安京, "นครหลวงแห่งสันติและสงบสุข") ซึ่งนครหลวงแห่งใหม่นี้ได้แนวคิดมาจากนครหลวงฉางอานแห่งราชวงศ์ถัง^[1] เพียงแต่ปรับขนาดให้เล็กลง และต่อมาใน ค.ศ. 794 ก็ได้กลายเป็นนครที่ตั้งของราชสำนัก ซึ่งถือเป็นจุดเริ่มต้นของยุคเฮอังในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น อย่างไรก็ตามแม้ว่าภายหลัง รัฐบาลทหารจะตั้งเมืองอื่นๆเป็นศูนย์กลางทางอำนาจการปกครองที่ไม่ใช่เคียวโตะ (รัฐบาลโชกุนมุโระมะชิ) เช่น คะมะกุระ (โดยรัฐบาลโชกุนคะมะกุระ) หรือ เอะโดะ (โดยรัฐบาลโชกุนโทะกุงะวะ) แต่โดยทางนิตินัยแล้ว นครหลวงของญี่ปุ่นยังคงเป็นเคียวโตะอันเป็นนครที่พระจักรพรรดิทรงประทับอยู่ จนถึง ค.ศ. 1869 (ยุคฟื้นฟูจักรวรรดิ) ที่ราชสำนักได้ย้ายไปยังกรุงโตเกียว

ภูมิศาสตร์[แก้]

เขตการปกครอง[แก้]

นครเคียวโตะแบ่งเขตการปกครองออกไป 11 เขต ได้แก่

ทั้งหมดรวมกันเป็นนครเคียวโตะ ที่มีนายกเทศมนตรีและสภาเทศบาลนครอันมาจากการเลือกตั้งเป็นผู้บริหาร

ภูมิอากาศ[แก้]

นครเคียวโตะมีสภาพอากาศแบบค่อนข้างร้อนอบอ้าว ในช่วงฤดูร้อนจะร้อนและชื้นและในฤดูหนาวมีอากาศค่อนข้างหนาวเย็นประกอบกับมีหิมะเป็นครั้งคราว ฤดูฝนของเคียวโตะเริ่มตั้งแต่กลางเดือนมิถุนายนจนถึงสิ้นเดือนกรกฎาคม

ข้อมูลภูมิอากาศของเคียวโตะ
เดือน	ม.ค.	ก.พ.	มี.ค.	เม.ย.	พ.ค.	มิ.ย.	ก.ค.	ส.ค.	ก.ย.	ต.ค.	พ.ย.	ธ.ค.	ทั้งปี
อุณหภมูิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F)	19.9 (67.8)	22.9 (73.2)	25.7 (78.3)	30.7 (87.3)	33.8 (92.8)	36.8 (98.2)	38.2 (100.8)	39.8 (103.6)	38.1 (100.6)	32.2 (90)	26.9 (80.4)	22.8 (73)	39.8 (103.6)
อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F)	8.9 (48)	9.7 (49.5)	13.4 (56.1)	19.9 (67.8)	24.6 (76.3)	27.8 (82)	31.5 (88.7)	33.3 (91.9)	28.8 (83.8)	22.9 (73.2)	17.0 (62.6)	11.6 (52.9)	20.8 (69.4)
อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F)	4.6 (40.3)	5.1 (41.2)	8.4 (47.1)	14.2 (57.6)	19.0 (66.2)	23.0 (73.4)	26.8 (80.2)	28.2 (82.8)	24.1 (75.4)	17.8 (64)	12.1 (53.8)	7.0 (44.6)	15.9 (60.6)
อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย °C (°F)	1.2 (34.2)	1.4 (34.5)	4.0 (39.2)	9.0 (48.2)	14.0 (57.2)	18.8 (65.8)	23.2 (73.8)	24.3 (75.7)	20.3 (68.5)	13.6 (56.5)	7.8 (46)	3.2 (37.8)	11.7 (53.1)
อุณหภมูิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F)	−11.9 (10.6)	−11.6 (11.1)	−8.2 (17.2)	−4.4 (24.1)	−0.3 (31.5)	4.9 (40.8)	10.6 (51.1)	12.8 (55)	7.1 (44.8)	0.2 (32.4)	−4.4 (24.1)	−9.4 (15.1)	−11.9 (10.6)
หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว)	50.3 (1.98)	68.3 (2.689)	113.3 (4.461)	115.7 (4.555)	160.8 (6.331)	214.0 (8.425)	220.4 (8.677)	132.1 (5.201)	176.2 (6.937)	120.9 (4.76)	71.3 (2.807)	48.0 (1.89)	1,491.3 (58.713)
ปริมาณหิมะ ซม (นิ้ว)	5 (2)	8 (3.1)	2 (0.8)	0 (0)	0 (0)	0 (0)	0 (0)	0 (0)	0 (0)	0 (0)	0 (0)	3 (1.2)	18 (7.1)
ความชื้นร้อยละ	66	66	62	59	62	67	70	66	68	68	68	68	65.8
วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย (≥ 0.5 mm)	7.8	9.2	11.9	10.6	11.4	12.9	12.9	8.7	11.0	8.8	7.6	8.1	120.9
วันที่มีหิมะตกโดยเฉลี่ย	3.1	3.9	1.0	0.0	0.0	0.0	0.0	0.0	0.0	0.0	0.0	1.2	9.2
จำนวนชั่วโมงที่มีแดด	123.2	117.4	146.8	175.4	180.9	138.3	142.3	182.7	136.8	157.4	138.1	135.8	1,775.1
แหล่งที่มา1: 平年値（年・月ごとの値）
แหล่งที่มา 2: (รายงานสภาพอากาศ) 観測史上1～10位の値（年間を通じての値）

เศรษฐกิจ[แก้]

เศรษฐกิจที่สำคัญในเคียวโตะนั้นมาจากอุตสาหกรรมด้านเทคโนโลยีสารสนเทศและอิเล็กทรอนิกส์ นครเคียวโตะนั้นยังเป็นที่ตั้งของสำนักงานใหญ่บริษัทชั้นนำมากมาย อาทิ นินเทนโด, ออมรอน เป็นต้น แต่ทั้งนี้ การท่องเที่ยวยังเป็นรากฐานทางเศรษฐกิจที่สำคัญของเคียวโตะ จากการที่เป็นเมืองมรดกโลกทางวัฒนธรรมนั้น ทำให้ในแต่ละวัน มีนักเรียน-นักศึกษาจากทั่วประเทศรวมถึงนักท่องเที่ยวจำนวนมากมาทัศนศึกษาและท่องเที่ยวในเคียวโตะ และจากการสำรวจและจัดอันดับระดับภูมิภาคในปี 2007 นครเคียวโตะได้รับการจัดให้อยู่ในอันดับที่สองในเมืองที่น่าสนใจที่สุดของญี่ปุ่น รองจากนครซัปโปะโระ ^[2]

นอกจากนี้ งานฝีมือแบบดั้งเดิมของญี่ปุ่นยังเป็นอุตสาหกรรมที่สำคัญของเคียวโตะ ซึ่งส่วนใหญ่จะดำเนินการโดยช่างฝีมือในโรงงานขนาดเล็ก กิโมโนของเคียวโตะนั้นยังมีชื่อเสียงอย่างมาก จากการที่เคียวโตะเป็นเมืองที่ยังคงเป็นศูนย์กลางของการผลิตกิโมโนชั้นนำ อย่างไรก็ตามธุรกิจชนิดนี้ก็ได้รับความนิยมน้อยลงในปัจจุบัน จากการขาดแคลนทรัพยากรบุคคลด้านช่างฝีมือที่มีคุณภาพ

การท่องเที่ยว[แก้]

มรดกโลกโดยยูเนสโก[แก้]

ดูบทความหลักที่ อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เคียวโตะโบราณ

"สมบัติของชาติ" ราว 20% และ "สมบัติสำคัญทางวัฒนธรรม" ราว 14% ของญี่ปุ่นนั้นอยู่ในเคียวโตะ ในปี ค.ศ. 1994 องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ให้การรับรองกลุ่มมรดกโลกในนครเคียวโตะ ในนามของ อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เคียวโตะโบราณ (เมืองเคียวโตะ, อุจิ และ โอะสึ) ซึ่งในเคียวโตะมีทั้งหมด 17 สถานที่ด้วยกัน คือ