เกาะลอมบอก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ลอมบอก
ภาพรังสีอินฟราเรดของเกาะลอมบอกกับภูเขารินจานี ถ่ายเมื่อพฤษภาคม 2535
ภาพรังสีอินฟราเรดของเกาะลอมบอกกับภูเขารินจานี ถ่ายเมื่อพฤษภาคม 2535
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง เอเชียตะวันออกเฉียงใต้
พิกัด 8°33′54″S 116°21′04″E / 8.565°S 116.351°E / -8.565; 116.351
กลุ่มเกาะ หมู่เกาะซุนดาน้อย
เนื้อที่ 4,725 ตารางกิโลเมตร
จุดสูงสุด รินจานี (3,726 เมตร)
การปกครอง
อินโดนีเซีย ประเทศอินโดนีเซีย
จังหวัด นูซาเต็งการาตะวันตก
เมืองใหญ่สุด มาตารัม
ประชากรศาสตร์
จำนวนประชากร 2,536,000 (ในปี 2547)
ความหนาแน่น 537 คนต่อตารางกิโลเมตร
ชนพื้นเมือง ซาซัก บาหลี

เกาะลอมบอก (อินโดนีเซีย: Pulau Lombok) เป็นเกาะที่อยู่ทางตะวันออกของเกาะบาหลี คำว่า "ลอมบอก" ในภาษาชวาหมายถึงพริกขี้หนู ตั้งอยู่ในจังหวัดนูซาเต็งการาตะวันตก ประเทศอินโดนีเซีย

ภูมิประเทศ[แก้]

เป็นเทือกเขาและภูเขาไฟ

ประชากร[แก้]

ส่วนใหญ่เป็นชาวซาซักมีภาษาเป็นของตนเองคือภาษาซาซักที่ใกล้เคียงกับภาษาชวาและภาษาบาหลี วัฒนธรรมหลายอย่างของชาวซาซักก็ใกล้เคียงกับวัฒนธรรมของชวาและบาหลี ชาวซาซักแบ่งตามศาสนาได้ 2 กลุ่มคือ

  1. เวอตูลิมา นับถือศาสนาอิสลามนิกายซุนนี แบบเดียวกับชาวอินโดนีเซียโดยทั่วไป
  2. เวอตูเตอลู นับถือศาสนาอิสลามควบคู่กับวัฒนธรรมดั้งเดิม
  • นอกจากนี้ ยังมีชาวซาซักอีกกลุ่มหนึ่งที่นับถือพุทธ-ผี ควบคู่กัน มีอยู่ประมาณ 8,000 คน

ประวัติศาสตร์[แก้]

เดิมเกาะลอมลอกเป็นอาณาจักรอิสระประกอบด้วยอาณาจักรเล็กๆหลายแห่ง โดยอาณาจักรที่สำคัญที่สุดคืออาณาจักรเซอลาปารัง ที่นับถือศาสนาฮินดู ต่อมาชวาตะวันออกได้ยกทัพมาตีและรวมลอมบอกเข้ากับอาณาจักรมัชปาหิต โดยลอมบอกรับอิทธิพลจากชวาทั้งศาสนาฮินดูและศาสนาอิสลาม

ต่อมาชาวบาหลีในสมัยอาณาจักรคารังกาเซ็มเข้ามาปกครองลอมบอกจนถึง พ.ศ. 2437 ในปีนี้เอง ลอมบอกร่วมมือกับดัตช์ก่อกบฏต่อบาหลี ซึ่งทำให้บาหลีเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ อย่างไรก็ตามเมื่อดัตช์ชนะได้เข้ามาปกครองลอมบอกในฐานะอาณานิคมทันที จนญี่ปุ่นยกพลขึ้นบกเมื่อพ.ศ. 2485 ดัตช์เคลื่อนพลกลับมาอีกครั้งเมื่อสงครามสงบในพ.ศ. 2488 แต่เกิดการต่อต้านจากชาวพื้นเมืองโดยทั่วไป เมื่ออินโดนีเซียได้รับเอกราช ลอมบอกจึงเป็นส่วนหนึ่งของอินโดนีเซีย