เกาะลอมบอก
 |
บทความนี้ไม่มีการอ้างอิงจากเอกสารอ้างอิงหรือแหล่งข้อมูล โปรดช่วยพัฒนาบทความนี้โดยเพิ่มแหล่งข้อมูลน่าเชื่อถือ เนื้อหาที่ไม่มีการอ้างอิงอาจถูกคัดค้านหรือนำออก |
| ลอมบอก | |
|---|---|
 ภาพรังสีอินฟราเรดของเกาะลอมบอกกับภูเขารินจานี ถ่ายเมื่อพฤษภาคม 2535 |
|
|
|
|
| ที่ตั้ง | เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ |
| พิกัด | 8°33′54″S 116°21′04″E / 8.565°S 116.351°E |
| กลุ่มเกาะ | หมู่เกาะซุนดาน้อย |
| เนื้อที่ | 4,725 ตารางกิโลเมตร |
| จุดสูงสุด | รินจานี (3,726 เมตร) |
|
|
|
 ประเทศอินโดนีเซีย |
|
| จังหวัด | นูซาเต็งการาตะวันตก |
| เมืองใหญ่สุด | มาตารัม |
|
|
|
| จำนวนประชากร | 2,536,000 (ในปี 2547) |
| ความหนาแน่น | 537 คนต่อตารางกิโลเมตร |
| ชนพื้นเมือง | ซาซัก บาหลี |
เกาะลอมบอก (อินโดนีเซีย: Pulau Lombok) เป็นเกาะที่อยู่ทางตะวันออกของเกาะบาหลี คำว่า "ลอมบอก" ในภาษาชวาหมายถึงพริกขี้หนู ตั้งอยู่ในจังหวัดนูซาเต็งการาตะวันตก ประเทศอินโดนีเซีย
ภูมิประเทศ [แก้]
เป็นเทือกเขาและภูเขาไฟ
ประชากร [แก้]
ส่วนใหญ่เป็นชาวซาซักมีภาษาเป็นของตนเองคือภาษาซาซักที่ใกล้เคียงกับภาษาชวาและภาษาบาหลี วัฒนธรรมหลายอย่างของชาวซาซักก็ใกล้เคียงกับวัฒนธรรมของชวาและบาหลี ชาวซาซักแบ่งตามศาสนาได้ 2 กลุ่มคือ
- เวอตูลิมา นับถือศาสนาอิสลามนิกายซุนนี แบบเดียวกับชาวอินโดนีเซียโดยทั่วไป
- เวอตูเตอลู นับถือศาสนาอิสลามควบคู่กับวัฒนธรรมดั้งเดิม
ประวัติศาสตร์ [แก้]
เดิมเกาะลอมลอกเป็นอาณาจักรอิสระประกอบด้วยอาณาจักรเล็กๆหลายแห่ง โดยอาณาจักรที่สำคัญที่สุดคืออาณาจักรเซอลาปารัง ที่นับถือศาสนาฮินดู ต่อมาชวาตะวันออกได้ยกทัพมาตีและรวมลอมบอกเข้ากับอาณาจักรมัชปาหิต โดยลอมบอกรับอิทธิพลจากชวาทั้งศาสนาฮินดูและศาสนาอิสลาม
ต่อมาชาวบาหลีในสมัยอาณาจักรคารังกาเซ็มเข้ามาปกครองลอมบอกจนถึง พ.ศ. 2437 ในปีนี้เอง ลอมบอกร่วมมือกับดัตช์ก่อกบฏต่อบาหลี ซึ่งทำให้บาหลีเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ อย่างไรก็ตามเมื่อดัตช์ชนะได้เข้ามาปกครองลอมบอกในฐานะอาณานิคมทันที จนญี่ปุ่นยกพลขึ้นบกเมื่อพ.ศ. 2485 ดัตช์เคลื่อนพลกลับมาอีกครั้งเมื่อสงครามสงบในพ.ศ. 2488 แต่เกิดการต่อต้านจากชาวพื้นเมืองโดยทั่วไป เมื่ออินโดนีเซียได้รับเอกราช ลอมบอกจึงเป็นส่วนหนึ่งของอินโดนีเซีย
บทความเกี่ยวกับประเทศ ดินแดน หรือเขตการปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยเพิ่มข้อมูล
