เกาะซะกุระ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เกาะซะกุระ
Sakura-jima
Sakurajima55.jpg
ทิวทัศน์ของเกาะซะกุระ มองจากแผ่นดินใหญ่คะโงะชิมะ
Elevation 1,117 m (3,665 ft)
Location
เกาะซะกุระ is located in Japanสคริปต์ผิดพลาด
คะโงะชิมะ ญี่ปุ่น
พิกัด 31°35′N 130°39′E / 31.583°N 130.650°E / 31.583; 130.650พิกัดภูมิศาสตร์: 31°35′N 130°39′E / 31.583°N 130.650°E / 31.583; 130.650
Geology
Type กรวยภูเขาไฟสลับชั้น
Last eruption 2555 (กำลังปะทุ)

เกาะซะกุระ (ญี่ปุ่น: 桜島 Sakura-jima ?[1]) เป็นชื่อท้องที่ในจังหวัดคะโงะชิมะ ประเทศญี่ปุ่น ซึ่งเป็นกรวยภูเขาไฟสลับชั้นมีพลัง และเดิมเป็นเกาะ แต่เมื่อภูเขาไฟกลางเกาะปะทุขึ้นใน พ.ศ. 2457 ทำให้ลาวาไหลเชื่อมเกาะเข้ากับแผ่นดินใหญ่บริเวณคาบสมุทรโอะซุมิ[2]

ปัจจุบันภูเขาไฟนี้ยังคงมีพลัง โดยปล่อยเถ้าธุลีออกมาตกลงบนพื้นที่โดยรอบ การปะทุครั้งก่อน ๆ ได้ก่อให้เกิดพื้นที่สูงจากทรายขาวขึ้นในภูมิภาค

เกาะซะกุระเป็นภูเขาสลับชั้น มียอดเขาสามลูก ได้แก่ ยอดคิตะ (ยอดทิศเหนือ) ยอดนะกะ (ยอดกลาง) และยอดมินะมิ (ยอดทิศใต้) ซึ่งเป็นยอดที่ยังคงมีพลังอยู่ในปัจจุบัน

ปัจจุบันยอดคิตะเป็นยอดที่สูงที่สุดของเกาะซะกุระ โดยสูง 1,117 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ภูเขาตั้งอยู่ในอ่าวคะโงะชิมะส่วนที่เรียกว่า อ่าวคิงโค พื้นที่ที่เคยเป็นเกาะถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของเมืองคะโงะชิมะ คาบสมุทรที่ตั้งภูเขาไฟมีพื้นที่ประมาณ 77 ตารางกิโลเมตร

ประวัติทางธรณีวิทยา[แก้]

เกาะซะกุระตั้งอยู่ในแคลดีราไอระที่ก่อตัวขึ้นจากการปะทุครั้งใหญ่เมื่อ 22,000 ปีก่อน[3] เถ้าธุลีภูเขาไฟและหินพัมมิซปริมาตรหลายร้อยลูกบาศก์กิโลเมตรถูกขับออกมา ทำให้โพรงหินหนืดใต้ช่องทางปะทุยุบตัวลง แคลดีราที่เกิดขึ้นมีขนาดมากกว่า 20 กิโลเมตร Tephra ปลิวไปตกไกลถึง 1,000 กิโลเมตรจากภูเขาไฟ โดยเกาะซะกุระเป็นช่องทางปะทุมีพลังในยุคใหม่ของภูเขาไฟลูกเดียวกันนี้ในแคลดีรา

เกาะซะกุระก่อตัวขึ้นจากความเคลื่อนไหวของแคลดีราหลังการปะทุ ซึ่งเริ่มขึ้นเมื่อประมาณ 13,000 ปีก่อน[4] ตั้งอยู่ห่างออกไปประมาณ 8 กิโลเมตรทางทิศใต้ของใจกลางแคลดีรา การปะทุครั้งแรกที่ถูกบันทึกในประวัติศาสตร์เกิดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 1506[5] การปะทุส่วนใหญ่ของเกาะซะกุระเป็นแบบสตรอมโบลี[5] ซึ่งส่งผลกระทบเพียงพื้นที่ยอดเขา แต่มีการปะทุแบบไพลนีซึ่งรุนแรงกว่าเกิดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2014-2019 พ.ศ. 2322-2325 และ พ.ศ. 2457 ด้วยเช่นกัน[6]

ความเคลื่อนไหวของ ยอดคิตะ หยุดลงเมื่อประมาณ 4,900 ปีก่อน โดยการปะทุภายหลังจากนั้นมักจะเกิดขึ้นที่ ยอดมินะมิ[7]

การปะทุเมื่อ พ.ศ. 2457[แก้]

1914 eruption of Sakura-jima
Kagoshima 1914.jpg
เถ้าธุลีหนาปกคลุมเมืองคะโงะชิมะระหว่างเกาะซะกุระปะทุเมื่อ พ.ศ. 2457 มองเห็นภูเขาไฟอยู่ด้านตรงข้ามของอ่าว
วันที่ มกราคม 2457
Type Peléan
VEI 4
ผลกระทบ แผ่นดินไหวก่อนการปะทุทำให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 35 คน ชาวเมืองได้อพยพออก และทอพอโลยีของท้องถิ่นเปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก

การปะทุเมื่อ พ.ศ. 2457 เป็นการปะทุของภูเขาไฟที่รุนแรงที่สุดของญี่ปุ่นในคริสต์ศตวรรษที่ 20 ลาวาหลากได้ถมช่องแคบระหว่างเกาะและแผ่นดินไหว ทำให้เกาะกลายเป็นคาบสมุทร ก่อนหน้าปีดังกล่าวนั้นภูเขาไฟได้สงบมานานกว่าศตวรรษ[3] การปะทุครั้งนั้นเริ่มขึ้นในวันที่ 11 มกราคม หลายวันก่อนหน้านั้นได้เกิดเหตุแผ่นดินไหวขนาดใหญ่หลายครั้ง บ่งบอกว่าภูเขาไฟกำลังจะปะทุ ทำให้ผู้อยู่อาศัยแทบทั้งหมดออกจากเกาะไป ในระยะแรกการปะทุนั้นเป็นการระเบิดรุนแรง ก่อให้เกิด Eruption column และตะกอนภูเขาไฟหลาก แต่หลังเหตุแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ในวันที่ 13 มกราคมในปีเดียวกัน ซึ่งทำให้มีผู้เสียชีวิต 35 คน การปะทุกลายเป็นลาวาหลากไหลพรั่งพรูออกมา ซึ่งไหลต่อเนื่องเป็นเวลาหลายเดือนหลังจากนั้น[3] และเป็นปรากฏการณ์ที่พบได้ยากในญี่ปุ่น เนื่องจากหินหนืดที่พบในญี่ปุ่นมีปริมาณซิลิกาสูง บ่งชี้ว่าการปะทุในญี่ปุ่นแทบทุกครั้งเป็นแบบระเบิด[8]

การปะทุทำให้เกาะมีพื้นที่เพิ่มขึ้น โดยกลืนเอาเกาะขนาดเล็กหลายเกาะที่อยู่ใกล้เคียง และเชื่อมต่อกับแผ่นดินใหญ่ด้วยคอคอดแคบในที่สุด บางส่วนของก้นอ่าวคะโงะชิมะตื้นขึ้นอย่างมาก ส่งผลให้กระแสน้ำขึ้นน้ำลงเพิ่มสูงขึ้น[3]

ในการปะทุระยะสุดท้าย ใจกลางแคลดีราไอระได้ยุบตัวลงประมาณ 60 เซนติเมตรเนื่องจากโพรงหินหนืดข้างใต้ว่างเปล่าลง[3] ข้อเท็จจริงที่ว่าการยุบตัวเกิดขึ้นที่ใจกลางแคลดีราแทนที่จะเป็นข้างใต้เกาะซะกุระโดยตรง บ่งบอกว่าภูเขาไฟดูดเอาหินหนืดมาจากแหล่งกักเก็บเดียวกันกับที่เคยทำให้เกิดการปะทุที่ก่อให้เกิดแคลดีรา[3] เหตุการปะทุนี้ถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์ชื่อ Wrath of the Gods ในปีเดียวกัน ซึ่งมีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับคำสาปในครอบครัวหนึ่งที่ทำให้ภูเขาไฟปะทุ

ความเคลื่อนไหวในปัจจุบัน[แก้]

เกาะซะกุระปะทุเมื่อ พ.ศ. 2517
ภาพถ่ายทางอากาศแสดงการปะทุของเกาะซะกุระเมื่อ พ.ศ. 2517
ภาพถ่ายจากอวกาศของเกาะซะกุระ ภูเขาไฟตั้งอยู่ในอ่าวที่ก่อตัวขึ้นจากแคลดีราไอระ

เกาะซะกุระมีความเคลื่อนไหวเด่นชัดมากขึ้นใน พ.ศ. 2498 และปะทุอย่างสม่ำเสมอตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา แต่ละปีเกิดการระเบิดขนาดเล็กนับพันครั้ง พ่นเอาเถ้าธุลีลอยขึ้นสูงเหนือภูเขาไฟ 2-3 กิโลเมตร หอสังเกตการณ์ภูเขาไฟเกาะซะกุระก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2503 เพื่อเฝ้าสังเกตการปะทุเหล่านี้[5]

การเฝ้าสังเกตภูเขาไฟและการทำนายการปะทุขนาดใหญ่มีความสำคัญมาก เนื่องจากภูเขาไฟตั้งอยู่ในพื้นที่ที่มีประชากรหนาแน่น โดยเมืองคะโงะชิมะซึ่งมีผู้อยู่อาศัย 680,000 คน อยู่ห่างจากภูเขาไฟเพียงไม่กี่กิโลเมตร ทางเมืองได้จัดการซ้อมแผนอพยพเป็นประจำ และได้สร้างที่หลบภัยจำนวนหนึ่งที่ประชาชนสามารถหลบจากเศษหินภูเขาไฟที่ตกลงมาได้[9]

เมื่อ พ.ศ. 2534 เกาะซะกุระถูกกำหนดให้เป็น Decade volcano เนื่องจากเป็นอันตรายต่อประชากรใกล้เคียงอย่างชัดเจน ซึ่งทำให้เป็นตัวอย่างการศึกษาที่สำคัญในทศวรรษสากลเพื่อการลดภัยพิบัติทางธรรมชาติของสหประชาชาติ[10]

เกาะซะกุระอยู่ในพื้นที่ของอุทยานแห่งชาติคิริชิมะ ยะกุ โดยมีลาวาหลากมีแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญ พื้นที่รอบเกาะซะกุระมีบ่อน้ำพุร้อนสำหรับตากอากาศอยู่หลายแห่ง หนึ่งในผลิตภัณฑ์ทางเกษตรกรรมที่สำคัญของเกาะซะกุระคือ หัวผักกาดขนาดใหญ่เท่าลูกบาสเกตบอล (ซะกุระไดกง) [11]

เมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2552 เกาะซะกุระได้ปะทุ พ่นเศษหินขึ้นสูง 2 กิโลเมตร การปะทุครั้งนี้ถูกคาดการณ์ไว้ว่าจะเกิดขึ้นหลังการระเบิดขนาดเล็กกว่าที่เกิดขึ้นตลอดสุดสัปดาห์ และคาดว่าไม่มีความเสียหายเกิดขึ้นจากการปะทุครั้งนี้[12]

ใน พ.ศ. 2554 และ 2555 เกาะซะกุระปะทุครั้งใหญ่หลายครั้ง และยังคงเคลื่อนไหวอยู่จนถึงปัจจุบัน[13]

Gallery[แก้]

หมายเหตุ[แก้]

  1. photo, caption -- Kagoshima after Sakurashima eruption, Illustrated London News. January 1914.
  2. Davison C (1916-09-21). "The Sakura-Jima Eruption of January, 1914". Nature 98: 57–58. Bibcode:1916Natur..98...57D. doi:10.1038/098057b0. 
  3. 3.0 3.1 3.2 3.3 3.4 3.5 "The 1914 Sakurajima explosion at Volcanoworld". สืบค้นเมื่อ 2007-08-03. 
  4. "Sakurajima at Activolcan.info". สืบค้นเมื่อ 2007-08-03.  French
  5. 5.0 5.1 5.2 "Sakura-jima, Japan". VolcanoWorld. Oregon State University. Archived from the original on 2008-08-01. สืบค้นเมื่อ 2008-10-12. 
  6. "Sakurajima at the Earthquake Research Institute, University of Tokyo.". สืบค้นเมื่อ 2007-08-03. 
  7. "Sakura-jima". Global Volcanism Program, Smithsonian Institution. สืบค้นเมื่อ 2007-08-04. 
  8. "Japanese Volcanoes at the Northern Illinois University". สืบค้นเมื่อ 2007-08-06. 
  9. "Reuters report on Sakurajima explosion, June 5th 2006". สืบค้นเมื่อ 2007-08-06. 
  10. "Decade Volcano Sakurajima at the Earthquake Research Institute". สืบค้นเมื่อ 2007-08-06. 
  11. "Touristic information on synapse.ne.jp". สืบค้นเมื่อ 2007-08-06. 
  12. "Japan's Sakurajima volcano erupts". March 10, 2009. สืบค้นเมื่อ March 16, 2012. 
  13. VolcanoDiscovery

อ้างอิง[แก้]

ดูเพิ่ม[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]