เกาลัดจีน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เกาลัดจีน
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร: Plantae
(unranked): Angiosperms
(unranked): Eudicots
(unranked): Rosids
อันดับ: Fagales
วงศ์: Fagaceae
สกุล: Castanea
ชนิด: C. mollissima
ชื่อทวินาม
Castanea mollissima
Blume

เกาลัดจีน (ชื่อวิทยาศาสตร์: Castanea mollissima) เป็นไม้ผลัดใบในวงศ์ Fagaceae ใบรูปไข่ ขอบหยักเป็นรูปฟัน ท้องใบมีขนสีขาวปกคลุม ดอกเล็ก สีน้ำตาลอ่อน ดอกเป็นช่อยาว ตั้งตรง ออกตามซอกใบ ผลกลม เปลือกหุ้มผลมีหนามแหลมแข็งสีเขียวปกคลุม ใต้เปลือกมีกะลาสีน้ำตาล หุ้มเนื้อในสีขาว รสชาติหวานมัน ผลแก่ แตก

การใช้ประโยชน์[แก้]

ชาวยุโรปนิยมนำเกาลัดมาอบหรือปิ้งให้สุก และแกะเนื้อในเมล็ดมารับประทาน ในขณะที่ชาวจีนและชาวญี่ปุ่นนำเกาลัดไปทำอาหารหลายอย่าง ชาวญี่ปุ่นนำไปทำเป็น คิวทง เกาลัดหวาน หมั่นโถวเกาลัด วุ้นเกาลัด ชาวจีนนิยมนำมาทำอาหารคาว เช่น ตุ๋น ผัดโหงวก๋วย บ๊ะจ่าง ทำขนม เช่น เกาลัดกวน เต้าทึง หรือต้มทำเครื่องดื่ม

อ้างอิง[แก้]

  • นิดดา หงส์วิวัฒน์ และทวีทอง หงส์วิวัฒน์. เกาลัดจีน ใน ผลไม้ 111 ชนิด: คุณค่าอาหารและการกิน. กทม. แสงแดด. 2550 หน้า 279