ฮอร์น

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เฟรนช์ฮอร์น
บี-แฟลตฮอร์น

ฮอร์น (อังกฤษ: Horn) เป็นเครื่องดนตรีชนิดหนึ่งอยู่ในประเภทเครื่องเป่าลมทองเหลือง เป็นเครื่องดนตรี High-Brass มีกำพวดขนาดค่อนข้างเล็ก มีโรเตอร์ (เฟรนช์ฮอร์น) และมีวาล์ว (บี-แฟลตฮอร์น) ในการเปลี่ยนเสียง เดิมเครื่องดนตรีชนิดนี้นิยมเรียกว่า เฟรนช์ฮอร์น แต่สมาคมฮอร์นนานาชาติ แนะนำให้ใช้ชื่อว่า ฮอร์น ตั้งแต่ พ.ศ. 2514 [1]

ฮอร์นให้เสียงค่อนข้างกว้าง เพราะลำโพงค่อนข้างกว้าง และจะให้เสียงนุ่มนวลในเสียงเบา นิยมใช้บรรเลงในวงซิมโฟนีออร์เคสตรา

อ้างอิง[แก้]

  1. Meek, Harold (February 1971). "The Horn!". The Horn Call (International Horn Society) 1 (1): pp. 19–20. สืบค้นเมื่อ 2008-07-29. "Meek strongly advocates using the term 'horn' rather than 'French horn.'"