อุทยานแห่งชาติฟ็องญา-แก๋บ่าง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
อุทยานแห่งชาติฟ็องญา-แก๋บ่าง *
Phongnhacave.jpg
ถ้ำฟ็องญา
ประเทศ เวียดนาม
ประเภท มรดกทางธรรมชาติ
เกณฑ์พิจารณา (viii)
ประวัติการจดทะเบียน
จดทะเบียน 2546 (คณะกรรมการสมัยที่ 27)

อุทยานแห่งชาติฟ็องญา-แก๋บ่าง (เวียดนาม: Vườn Quốc gia Phong Nha-Kẻ Bàng) เป็นอุทยานแห่งชาติของประเทศเวียดนามที่ได้รับลงทะเบียนเป็นมรดกโลกเมื่อปี พ.ศ. 2546 ตั้งอยู่ในอำเภอโบ๊จักและอำเภอมิญฮว้า จังหวัดกว๋างบิ่ญ และติดชายแดนประเทศลาว ห่างจากกรุงฮานอยมาทางใต้ประมาณ 500 กิโลเมตร เป็นกลุ่มหินปูนมีขนาดพื้นที่ 857.54 ตารางกิโลเมตร อุทยานนี้มีชื่อเสียงในความสวยงามของถ้ำที่มีอยู่เป็นจำนวนมาก และยังเป็นสถานที่ 1 ใน 2 ของโลกที่เป็นหินปูนที่มีลำธารใต้ดินขนาดใหญ่[1]

มรดกโลก[แก้]

อุทยานแห่งชาติฟ็องญา-แก๋บ่างได้รับขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 27 เมื่อปี พ.ศ. 2546 ที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังนี้

  • (viii) - เป็นตัวอย่างที่เด่นชัดในการเป็นตัวแทนของขบวนการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญทาง ธรณีวิทยาหรือวิวัฒนาการทางชีววิทยา และปฏิสัมพันธ์ของมนุษย์ต่อสิ่งแวดล้อมทางธรรมชาติที่กำลังเกิดอยู่ เช่น ภูเขาไฟ เกษตรกรรมขั้นบันได[2]
Phongnhakebang13.jpg

อ้างอิง[แก้]

พิกัดภูมิศาสตร์: 17°32′14″N 106°09′4.5″E / 17.53722°N 106.151250°E / 17.53722; 106.151250