อุทยานแห่งชาติชิเระโตะโกะ
| ชิเระโตะโกะ * | |
|---|---|
 มุมมองจากทะเล |
|
| ประเทศ | ฮอกไกโด ญี่ปุ่น |
| ประเภท | มรดกทางธรรมชาติ |
| เกณฑ์พิจารณา | (ix) (x) |
| ประวัติการจดทะเบียน | |
| จดทะเบียน | 2548 (คณะกรรมการสมัยที่ 29) |
| * ชื่อตามที่ได้จดทะเบียนในบัญชีมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก |
|
อุทยานแห่งชาติชิเระโตโกะ (ญี่ปุ่น: 知床国立公園 Shiretoko Kokuritsu Kōen ?) มีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของคาบสมุทรชิเรโทโกะที่ปลายสุดทางตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะฮอกไกโด ประเทศญี่ปุ่น คำว่า "ชิเระโตโกะ" เป็นคำในภาษาไอนุ มีความหมายว่า "จุดสุดขอบโลก"
คาบสมุทรแห่งนี้อยู่ในพื้นที่ที่ห่างไกลจากเมืองมากที่สุดแห่งหนึ่งในญี่ปุ่น ทำให้มีพื้นที่หลายส่วนบนคาบสมุทรที่เข้าถึงได้จากการเดินเท้าและทางเรือเท่านั้น อุทยานนี้เป็นที่รู้จักกันว่าเป็นแหล่งที่พบประชากรหมีเป็นจำนวนมากที่สุดในญี่ปุ่น
เมื่อ พ.ศ. 2548 องค์การยูเนสโกได้ขึ้นทะเบียนพื้นที่บนคาบสมุทรนี้ให้เป็นมรดกโลก และได้เสนอให้ญี่ปุ่นพัฒนาพื้นที่นี้ร่วมกับเกาะคูริลของรัสเซียให้เป็น "อุทยานสันติภาพมรดกโลก"
มรดกโลก [แก้]
ชิเระโตะโกะได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 29 เมื่อปี พ.ศ. 2548 ที่เมืองเดอร์บัน ประเทศแอฟริกาใต้ ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังต่อไปนี้
- (ix) - เป็นแหล่งที่เกิดจากปรากฏการณ์ทางธรรมชาติที่มีเอกลักษณ์หายากหรือสวยงามเป็นพิเศษ เช่น แม่น้ำ น้ำตก ภูเขา
- (x) - เป็นถิ่นที่อยู่อาศัยของชนิดสัตว์และพันธุ์พืชที่หายากหรือที่ตกอยู่ในสภาวะ อันตราย แต่ยังคงสามารถดำรงชีวิตอยู่ได้ ซึ่งรวมถึงระบบนิเวศอันเป็นแหล่งรวมความอุดมสมบูรณ์ของพืชและสัตว์ที่ทั่ว โลกให้ความสนใจด้วย
| อุทยานแห่งชาติชิเรโตโกะ 知床国立公園 |
|
|
IUCN Category II (อุทยานแห่งชาติ)
|
|
| พิกัด: | 44°06′00″N 145°11′00″E / 44.10000°N 145.18333°E |
| ที่ตั้ง: | ฮอกไกโด, ญี่ปุ่น |
| จัดตั้ง: | 1 มิถุนายน 2507 |
| พื้นที่ | 386.33 ตร.กม. |
