อีโม

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
อีโม (Emo)
แหล่งกำเนิดทางรูปแบบ อินดี้ร็อก
ฮาร์ดคอร์พังก์
แหล่งกำเนิดทางวัฒนธรรม ปลายคริสต์ทศวรรษที่ 1980 ที่ วอชิงตันดีซี
เครื่องบรรเลงสามัญ กีตาร์กีตาร์เบสกลองชุด
รูปแบบอนุพันธุ์ สครีโม่

อีโม (Emo) คือแนวดนตรีร็อกประเภทหนึ่งที่อธิบายถึงแนวเพลงหลายประเภทรวมกันที่มีการถกเถียงที่มาว่ามีที่มาจากแนวดนตรีแนวไหน ในช่วงกลางทศวรรษที่ 80 คำว่าอีโม เคยถูกอธิบายเป็นหนึ่งในแนวย่อยของฮาร์ดคอร์พังก์ ที่มีต้นกำเนิดในวอชิงตันดีซีในช่วงกลางทศวรรษที่ 80 คำว่าอีโมมีที่มาจากข้อเท็จจริงที่สมาชิกในวง บางครั้งจะใส่อารมณ์ (emotional) ในการแสดงบวกกับแต่ละวงมักจะมีแฟนคลับหรือสาวกที่มีชื่อเรียกอย่าเป็นทางการ เช่น black veil brides จะมีBVB Army เป็นต้น สังเกตได้จากวงอีโมในยุคแรก ๆ อย่าง ไรตส์ ออฟ สปริง, เอ็มเบลซ และ วัน ลาสต์ วิช

คำว่า อีโม ย่อมาจาก Emotional Hardcore เน้นการแสดงสดที่เน้นถึงอารมณ์และความรู้สึก แต่แตกต่างจากฮาร์ดคอร์ เนื่องจาก เนื้อหาในสัดส่วนของอีโมร็อกนั้น เน้นสำรวจความรู้สึกภายในจิตใจของตัวเอง มากกว่าวนเวียนด่าถึงสิ่งที่อยู่รอบข้างตัวเอง โดยในช่วงทศวรรษที่ 90 มีวงอีโมเกิดขึ้นมาโดยเฉพาะจากย่านมิดเวสต์หลายวง ไม่ว่าจะเป็น เดอะ เก็ต อัพ และ จิมมี อีท เวิลด์ ที่ได้รับอิทธิพลมาแบบเต็ม ๆ จากวงรุ่นพี่อย่าง ฟูกาซิ

จนกระทั่งปลายทศวรรษที่ 90 วงอีโมหลายวงปิดตัวไป หรือ ก้าวเข้าสู่กระแสแนวเพลงหลัก วงใหม่ ๆ ได้พัฒนาให้มีแนวสู่กระแสหลักมากขึ้น ผลคือคำว่าอีโม ในปัจจุบันมีความคลุมเครือที่จะอธิบายแนวดนตรีให้ชัดเจนได้

อ้างอิง[แก้]

  • emo (อังกฤษ)