อิลดีโว

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก อิล ดิโว่)
อิลดีโว
IL Divo inHK.JPG
ซ้ายไปขวา: เซบาสเตียง อีซองบาร์, การ์โลส มารีน, เดวิด มิลเลอร์ และอูร์ส บือเลอร์
ข้อมูลพื้นฐาน
เกิดที่ เซ็นสัญญาที่สหราชอาณาจักร
แนวเพลง โอเปร่าป็อป
ปี พ.ศ. 2547 - ปัจจุบัน
ค่าย โซนี่ บีเอ็มจี (สหราชอาณาจักร)
เว็บไซต์ ildivo.com
สมาชิก
อูร์ส บือเลอร์
(Urs Bühler)
เซบาสเตียง อีซองบาร์
(Sébastien Izambard)

เดวิด มิลเลอร์
(David Miller)
การ์โลส มารีน
(Carlos Marín)

อิลดีโว (อิตาลี: Il Divo) คือกลุ่มศิลปินที่นำเทคนิคการร้องแบบโอเปร่าผสมผสานดนตรีแนวป๊อปในแบบโรแมนติก โดยมีวงออร์เคสตราบรรเลงประกอบ อิลดีโวประสบความสำเร็จอันดับที่ 1 ในชาร์ตระหว่างประเทศกว่า 26 แห่ง ยอดขายกว่า 13 ล้านแผ่น ได้รับสถานะทองและทองคำขาวกว่า 104 รางวัลทั่วโลก[1] อิลดีโวประกอบไปด้วยสมาชิกดังต่อไปนี้

  1. การ์โลส มารีน (เสียงบาริโทน/เบส) จาก ประเทศสเปน
  2. เดวิด มิลเลอร์ (เสียงโซปราโน) จาก สหรัฐอเมริกา
  3. เซบาสเตียง อีซองบาร์ (เสียงอัลโต) จาก ประเทศฝรั่งเศส
  4. อูร์ส บือเลอร์ (เสียงเทเนอร์) จาก ประเทศสวิตเซอร์แลนด์

ประวัติ[แก้]

การรวมวงดนตรี [2545-2547][แก้]

อิลดีโวคือวงดนตรีในโครงการของไซมอน โคเวลล์ กรรมการรายการประกวดร้องเพลงอเมริกันไอดอล (สหรัฐอเมริกา) และป๊อปไอดอล (สหราชอาณาจักร) โดยใช้เวลากว่า 2 ปีในการคัดเลือกสมาชิกวง อิลดีโวมีจุดเด่นที่ "เสียง" ซึ่งได้รับการฝึกฝนมาอย่างดี, "รสนิยม" โดยอาร์มานี่ เป็นผู้สนับสนุนเครื่องแต่งกาย และ "ความโรแมนติก" อิลดีโว ลงนามกับโซนี่ บีเอ็มจี ของสหราชอาณาจักร

ความคิดริเริ่มการตั้งวงอิลดีโวนี้ เริ่มต้นหลังจากไซมอนได้ฟังเพลงของ อานเดรอา โบเชลลี และ ซาร่าห์ ไบรท์แมน ในบทเพลง Con te partirò หรือในฉบับภาษาอังกฤษ "ไทม์ทูเซกู๊ดบาย" (อังกฤษ: Time to Say Goodbye) ไซมอนเลือกที่จะคัดเลือกสมาชิกวงจากหลาย ๆ ประเทศ (ซึ่งสมาชิกวงมาจาก สเปน, สวิตเซอร์แลนด์, ฝรั่งเศส และสหรัฐอเมริกา) ซึ่งพยายามให้เสียงเหมือน "เดอะทรีเทอเนอร์" (อันประกอบไปด้วย Plácido Domingo, José Carreras, ลูชิอาโน ปาวารอตติ)

สมาชิกทั้ง 4 ประกอบไปด้วย เดวิด มิลเลอร์ (อเมริกัน) จบการปริญญาตรีด้านการร้องเพลงและปริญญาโทด้านละครโอเปร่าจากมหาวิทยาลัยในโอไฮโอ เดวิดย้ายมาอยู่นิวยอร์กได้ 10 ปี ร้องและเล่นละครโอเปร่ามามากกว่า 45 การแสดง ล่าสุดเขาร่วมเล่นละครบรอดเวย์ของผู้กำกับ Baz Luhrman เรื่อง Puccini’s La Boheme ด้วย, เซบาสเตียง อีซองบาร์ (ฝรั่งเศส) เขาเรียนการร้องเพลงด้วยตนเอง สามารถแต่งเพลง เล่นกีตาร์และเปียโนได้ เขาอำนวยการสร้างงานให้ศิลปินฝรั่งเศสหลายคน, อูร์ส บือเลอร์ (สวิตเซอร์แลนด์) เริ่มร้องเพลงและตั้งวงร็อกของตัวเองตั้งแต่อายุ 17 ปี ที่เมือง Luzern บ้านเกิดของเขา จากนั้นเขาย้ายมาอัมสเตอร์ดัมเพื่อเรียนการร้องเพลง, การ์โบส มารีน (สเปน) ผ่านเวทีละครโอเปร่ามามากมาย โดยได้รับบทเด่นในเรื่อง Les Miserables, The Man From La Mancha และ Beauty And The Beast

ก้าวแรกแห่งความสำเร็จ [2547 - 2549][แก้]

คอนเสิร์ตในสิงคโปร์ ปี 2550

อิลดีโว วางจำหน่ายอัลบั้มแรกในชื่อ อิลดีโว ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2547 (ในประเทศไทยวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2548) พวกเขาทำลายสถิติกว่า 25 ปีของ Led Zeppelin ซึ่งเป็นวงเดียวที่ประสบความสำเร็จเป็นอัลบั้มอันดับ 1 โดยไม่มีการปล่อยซิงเกิล ออกเพื่อประชาสัมพันธ์เพลงแต่อย่างใด

ในปี พ.ศ. 2548 อิลดีโววางจำหน่ายอัลบั้มที่ 2 "อังโกร่า" ขึ้นสู่อันดับที่ 1 ในอเมริกาด้วยยอดขายกว่า 150, 000 แผ่นภายใน 1 สัปดาห์ และในกลางปี อิลดีโวได้ออกอัลบั้มคริสต์มาส เดอะคริสต์มาสคอนเลกชั่น

อิลดีโวได้ขับร้องเพลงประจำการแข่งขันอย่างเป็นทางการของฟุตบอลโลก 2006 เพลง "เดอะไทม์ออฟอาวเวอร์ไลฟ์" กับ โทนี่ แบร็กทัน นักร้องแนวอาร์แอนด์บี แสดงในวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2549 ในการเปิดการแข่งขันและ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 ในพิธีปิดการแข่งขัน ซึ่งเพลงนี้สามารถพบได้ในอัลบั้ม วอยซ์ฟรอมเดอะพีฟ่าเวิลด์คัพ และอัลบั้ม ลิบรา ของ โทนี แบรกซ์ตัน และในสหราชอาณาจักรนั้น อิลดีโว แสดงถวายสมเด็จพระราชินี ในรายการ "รอยัลวาไรตี้" ในปีเดียวกันนี้ พวกเขาประสบความสำเร็จในการจำหน่ายบัตรคอนเสิร์ตกว่า 86 รอบทั่วโลก ผู้ชมกว่า 500, 000 คน ใน 69 เมืองที่สหราชอาณาจักร, สหรัฐอเมริกา, ยุโรป และออสเตรเลีย ตามด้วยการแสดงในฐานะแขกพิเศษกับบาร์บรา สตรัยแซนด์ในการแสดงของเธอกว่า 20 การแสดงตลอดเดือนตุลาคม และพฤศจิกายน

ในปลายปี พ.ศ. 2549 อิลดีโว ได้ออกอัลบั้มที่ 3 ของพวกเขา เซียมเปร มีซิงเกิลวางจำหน่ายซิงเกิลแรกและซิงเกิลเดียวคือ "คารูโซ" ในปีเดียวกันนี้ อิลดีโว ได้จัด คอนเสิร์ตทัวร์ 2007 ที่ไปเยือนเอเชีย, ออสเตรเลีย, แอฟริกาใต้, สหราชอาณาจักร, ยุโรป และอเมริกา

การกลับมาของอิลดีโว [2551 - ปัจจุบัน][แก้]

หลังช่วงพักร้อนยาวตลอดปี พ.ศ. 2550 อิลดีโวก็ได้เริ่มบันทึกเสียงเพื่อออกอัลบั้มชุดใหม่ของพวกเขา เพื่อจำหน่ายในช่วงปลายปี พ.ศ. 2551[2] นอกจากนี้ ในวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 อิลดีโวจะเป็นแขกรับเชิญพิเศษในคอนเสิร์ตทัวร์เทกกิงแชนเซสของ เซลีน ดิออน ในดับลิน อีกด้วย[3] ในช่วงปลายปี อิลดีโว ได้ออกจำหน่ายอัลบั้มใหม่ในชื่อ เดอะพรอมิส วางจำหน่ายในแคนาดาและสหรัฐอเมริกาวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551, ในญี่ปุ่นวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 และประเทศอื่น ๆ ในวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551[4] และได้ออกวีดิทัศน์บันทึกการแสดงสดเพื่อประชาสัมพันธ์อัลบั้มใน ไลฟ์แอตดิโคลอสเซียม ซึ่งถ่ายทำ ณ พูลาอารีนา ประเทศโครเอเชีย นอกจากนี้ อิลดีโวยังจัดคอนเสิร์ตทัวร์ไปยังเมืองสำคัญ ๆ ทั่วโลกอีกครั้งหนึ่งเพื่อประชาสัมพันธ์อัลบั้มดังกล่าว และได้บันทึกวีดิทัศน์การแสดงสด ณ เมืองบาร์เซโลนา โดยมีกำหนดการออกจำหน่ายวีดิทัศน์บันทึกการแสดงสด ชุด แอนอีฟนิงวิธอิลดิโว่: ไลฟ์อินบาร์เซโลนา ในวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2552 ในยุโรปและสหรัฐอเมริกา และในวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2552 ในประเทศไทย[5]

ผลงานของอิลดีโว[แก้]

ต่อไปนี้เป็นรายชื่อผลงานของอิลดีโวบางส่วน สำหรับผลงานทั้งหมดของอิลดีโวที่เป็นรูปแบบอัลบั้มเพลง ดูบทความที่ ผลงานอัลบั้มของอิลดีโว และรูปแบบซิงเกิลดูบทความที่ ผลงานซิงเกิลของอิลดีโว

อัลบั้ม[แก้]

ซิงเกิล[แก้]


ดีวีดี[แก้]

หนังสือ[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

อ้างอิง[แก้]