อินดี้ร็อก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

อินดี้ร็อก
แนวเพลงแม่แบบ:	อัลเทอร์เนทีฟร็อก การาจ ร็อก
แหล่งกำเนิดแนวเพลง:	ต้นคริสตทศวรรษที่ 1980 สหราชอาณาจักร และ แคนาดา สหรัฐอเมริกา
เครื่องดนตรี:	กีตาร์ – กีตาร์เบส – กลอง
กระแสความนิยม:	รับความนิยมมาก และ ในใต้ดิน
แนวเพลงย่อย
บริทป็อป – คอลเลจร็อก – ดรีมป็อป – กอธิกร็อก – กรันจ์ – อินดี้ป็อป – น็อยส์ป็อป – เพสเลย์อันเดอร์กราวนด์ – โพสต์ร็อก – ชูเกรซิง – ทวีป็อป
แนวเพลงผสม
อัลเทอร์เนทีฟเมทัล – ไซโคบิลลี – อินดัสเทรียลร็อก – แมดเชสเตอร์ – โพสต์พังก์รีไววัล – Riot Grrrl
แนวเพลงในประเทศต่าง ๆ
Massachusetts – Seattle, Washington – Illinois – Maryland – Manchester, England

อินดี้ร็อก (Indie rock) เป็นแนวเพลงย่อยของร็อก ที่ศิลปินเซ็นสัญญากับค่ายเพลงอิสระ ซึ่งมักจะเป็นศิลปินแนวอัลเทอร์เนทีฟร็อก เหตุผลที่ยังคงต้องอยู่กับค่ายอิสระเพื่อต่อต้านระบบทุนของค่ายเพลงใหญ่ ซึ่งค่ายใหญ่เหล่านี้มักจะผูกขาดการทำงานทั้งหมด ตั้งแต่การแต่งเพลง จนทุกขั้นตอน และความจงรักภักดีต่อระบบ DIY นี้เอง ก็ทำให้กิจการของค่ายอิสระเติบโตขึ้นได้

ในปัจจุบัน คำว่า อินดี้ นั้นนั้นก็เริ่มมีการขยับขยายมาถึงในค่ายสังกัดใหญ่ด้วย โดยมีสถานะถึงศิลปินอัลเทอร์เนทีฟร็อก อย่างไรก็ตาม คำว่าอินดี้ร็อกนั้น ไม่ได้มีความหมายถึงแนวเพลง แต่มีความหมายไปทางศิลปินที่อยู่สังกัดค่ายอิสระ

อินดี้ร็อก เป็นบทความเกี่ยวกับ เพลง ดนตรี หรือ เครื่องดนตรี  ที่ยังไม่สมบูรณ์ ต้องการตรวจสอบ เพิ่มเนื้อหาหรือเพิ่มแหล่งอ้างอิง คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมหรือแก้ไข เพื่อให้สมบูรณ์มากขึ้น ข้อมูลเกี่ยวกับ อินดี้ร็อก ในภาษาอื่น อาจสามารถหาอ่านได้จากเมนู ภาษาอื่น ด้านซ้ายมือ หรือ ดูเพิ่มที่ สถานีย่อย:ดนตรี