อาอีดา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เทเรซา สโตลซ์ รับบทอาอีดาในการแสดงที่ปาร์มา ปี 1872
ราดาเมส จากต้นฉบับภาพร่างโดยออกุสต์ มาริเอตต์

อาอีดา (Aïda ออกเสียง /ɑːˈiːdɑː/, มาจาก อาหรับ: عايدة‎, ออกเสียง [ˈʕaːjdah]‎) เป็นอุปรากรภาษาอิตาลีความยาว 4 องก์ โดยจูเซปเป แวร์ดี แต่งคำร้องโดยอันโตนีโอ กิสลานโซนี จากต้นฉบับร่างโดยออกุสต์ มาริเอตต์ นักอียิปต์วิทยาชาวฝรั่งเศส

แวร์ดีแต่งอุปรากรเรื่องนี้ตามคำสั่งว่าจ้างจากอิชมาอิล พาชา ผู้ปกครองแห่งอียิปต์และซูดาน เพื่อจัดแสดงที่คีดิฟโอเปราเฮาส์ ไคโร ประเทศอียิปต์ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1871 [1] แต่การแสดงรอบปฐมทัศน์ได้ล่าช้าไปเนื่องจากเกิดสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย และได้จัดแสดงในวันที่ 24 ธันวาคม ค.ศ. 1871 แวร์ดีได้รับเงินค่าจ้างแต่ง อาอีดา ในราคา 150,000 ฟรังก์ [1]

อุปรากรเรื่องนี้มักถูกเข้าใจผิดว่า แต่งขึ้นเพื่อเล่นเฉลิมฉลองในพิธีเปิดใช้งานคลองสุเอซในปี ค.ศ. 1869 ความจริงแล้วแวร์ดีได้รับการว่าจ้างให้แต่งเพลงเพื่อบรรเลงในโอกาสนี้ แต่เขาได้ปฏิเสธไปเพราะไม่ต้องการแต่งเพลงสำหรับใช้ "เฉพาะกาล" [2]

เนื้อเรื่องกล่าวถึง อาอีดา เจ้าหญิงเอธิโอเปียที่ถูกจับเป็นเชลยและใช้งานเป็นทาสในอียิปต์ ได้พบกับ ราดาเมส หัวหน้าองครักษ์และว่าที่เจ้าบ่าวของเจ้าหญิงอัมเนอริส ธิดาของฟาโรห์ ราดาเมสมีความรักกับอาอีดา และมีความลำบากใจที่จะต้องเลือกระหว่างความรักกับความจงรักภักดีต่อเจ้านาย ท้ายที่สุดทั้งคู่เลือกที่จะหนีไปด้วยกัน และจบชีวิตในอ้อมแขนของกันและกันในวิหารแห่งไอซิส

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 Greene, David Mason (1985). Greene's Biographical Encyclopedia of Composers. Reproducing Piano Roll Fnd. p. 622. ISBN 0385142781. 
  2. Budden, Julian (1981). The Operas of Verdi, Vol. 3. London: Cassell. pp. 163–187. ISBN 0-304-30740-8. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

Marie Rappold singing "O patria mia" from Verdi's Aida (1916)

The opening and close of Act IV, Scene II:
("La fatal pietra" and "Morir! Si pura e bella", with some cuts in the middle),
sung by Nicola Zerola in 1909.

หากมีปัญหาในการเล่นไฟล์เหล่านี้นี้ โปรดดูเพิ่มเติมที่หน้าช่วยเหลือด้านสื่อ

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Aida (opera)