อาวุธนิวเคลียร์ด้านยุทธวิธี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
นักวิทยาศาสตร์ชาวอเมริกันตรวจสอบระเบิดนิวเคลียร์ ดับเบิลยู 48 ซึ่งเป็นลูกระเบิดนิวเคลียร์ขนาด 155 มิลลิเมตร

อาวุธนิวเคลียร์ด้านยุทธวิธี (อังกฤษ: Tactical nuclear weapon) หมายถึง อาวุธนิวเคลียร์ซึ่งออกแบบมาเพื่อใช้ในสนามรบในสถานการณ์ทางการทหาร ซึ่งเป็นอาวุธที่มีลักษณะตรงกันข้ามกับอาวุธนิวเคลียร์ด้านยุทธศาสตร์ ซึ่งเน้นไปทางการทำลายชีวิตของประชากรจำนวนมาก และทำลายความสามารถของศัตรูในการทำสงคราม หรือเพื่อเป็นการยับยั้งศัตรู อาวุธนิวเคลียร์ด้านยุทธวิธีได้รับการพิจารณาว่าเป็นองค์ประกอบสำหรับการรบด้วยอาวุธนิวเคลียร์แบบจำกัด แต่จนถึงปัจจุบันนี้ อาวุธนิวเคลียร์ด้านยุทธวิธียังไม่เคยถูกนำมาใช้ในความขัดแย้งในทางปฏิบัติแต่อย่างใด

การนำไปใช้[แก้]

อาวุธนิวเคลียร์ด้านยุทธวิธีถูกออกแบบมาเพื่อ:

  • ต่อต้านกองกำลังภาคพื้นดินขนาดใหญ่
  • โจมตีบังเกอร์ใต้ดินที่มีการป้องกันอย่างหนาแน่น
  • ทำลายเป้าหมายในระยะไกล หรือมีการป้องกันอย่างแน่นหนา ซึ่งยากที่จะเข้าถึงได้โดยใช้อาวุธปกติ
  • ทำลายเรือบรรทุกเครื่องบิน หรือเรือใต้น้ำ
  • กองกำลังสะเทินน้ำสะเทินบกขนาดใหญ่
  • ขบวนรถขนาดใหญ่
  • ฝูงเครื่องบินทิ้งระเบิดทางยุทธศาสตร์

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]