อาร์คดัชเชสมารี หลุยส์แห่งออสเตรีย

อาร์คดัชเชสมารี หลุยส์แห่งออสเตรีย
สมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งฝรั่งเศส ดัชเชสแห่งปาร์มา
พระราชสมภพ	12 ธันวาคม พ.ศ. 2334 (ค.ศ. 1791)
สิ้นพระชนม์	17 ธันวาคม พ.ศ. 2390 (ค.ศ. 1847) (56 พรรษา)
พระบรมราชสวามี	สมเด็จพระจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 แห่งฝรั่งเศส (ค.ศ. 1810-1814) เค้านท์อดัม อัลเบิร์ตแห่งไนปเปิร์ก (ค.ศ. 1821-1834) มาร์ควิสมาร์ค มารีแห่งบอมแบลล์ (ค.ศ. 1834-1847)
พระราชบุตร	สมเด็จพระจักรพรรดินโปเลียนที่ 2 เค้านท์เตสอัลเบอร์ไทน์ เค้านท์วิลเฮล์ม อัลเบรชท์ เค้านท์เตสมาธิลด์
ราชวงศ์	ราชวงศ์ฮับส์บูร์ก ราชวงศ์โบนาปาร์ต
พระราชบิดา	สมเด็จพระจักรพรรดิฟรานซ์ที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
พระราชมารดา	เจ้าหญิงมาเรีย เทเรซ่าแห่งทู ซิชิลีส์

อาร์คดัชเชสมารี หลุยส์แห่งออสเตรีย (เยอรมัน: Erzherzogin Maria Lucia von Österreich, อังกฤษ: Archduchess Maria Lucia of Austria, ฝรั่งเศส: Marie Louise d'Autriche, อิตาลี: Maria Luisa d'Austria) (พระนามเต็ม: มาเรีย ลูโดวิก้า ลีโอโพลดีน่า ฟรานซิสก้า เธเรเซีย โจเซฟ่า ลูเซีย, (ฝรั่งเศส: Maria Ludovika Leopoldina Francisca Theresia Josepha Lucia von Habsburg-Lorraine (Bonaparte)) ทรงเป็นอาร์คดัชเชสแห่งออสเตรีย ก่อนที่จะทรงอภิเษกสมรสกับสมเด็จพระจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 แห่งฝรั่งเศส เพื่อกระชับความสัมพันธ์ระหว่างประเทศของจักรวรรดิฝรั่งเศส และจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ พระองค์ทรงเป็นพระมเหสีองค์ที่ 2 ของนโปเลียน จึงทรงได้รับการสถาปนาเป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งฝรั่งเศส (ฝรั่งเศส: impératrice Marie Louise des Français) และเมื่อปีพ.ศ. 2360 พระองค์ทรงเป็น ดัชเชสแห่งปาร์มา ปิอาเซนซ่า และกูแอสตาลล่า (อิตาลี: Maria Luigia, Duchessa di Parma, Piacenza, e Guastalla) นอกจากนี้ พระองค์ยังทรงเป็นพระราชปนัดดาในสมเด็จพระราชินีมารี อังตัวเนตแห่งฝรั่งเศสอีกด้วย

พระราชประวัติ

อาร์คดัชเชสมาเรีย ลูเซียทรงประสูติเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2334 ณ กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย ทรงเป็นพระราชธิดาองค์โตในสมเด็จพระจักรพรรดิฟรานซ์ที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (พระราชโอรสในสมเด็จพระจักรพรรดิลีโอโพลด์ที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์) และพระมเหสีองค์ที่ 2 ของพระองค์ เจ้าหญิงมาเรีย เทเรซ่าแห่งทู ซิชิลีส์ เมื่อทรงพระเยาว์ พระองค์ทรงได้รับการศึกษาด้านภาษาจากครูผู้สอนชาวเยอรมัน ตามพระบัญชาของสมเด็จพระราชชนกและสมเด็จพระราชชนนี ดังนั้น พระองค์จึงทรงสามารถตรัสและทรงอักษรเป็นภาษาอังกฤษ ภาษาฝรั่งเศส ภาษาอิตาลี ภาษาละติน และภาษาสเปน เป็นต้น

สมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งฝรั่งเศส

เมื่อวันที่11 มีนาคม พ.ศ. 2353 อาร์คดัชเชสมาเรีย ลูเซีย ซึ่งขณะนั้นทรงมีพระชันษา 18 ชันษา ทรงเข้าพิธีอภิเษกสมรสกับสมเด็จพระจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 แห่งฝรั่งเศส โดยพระองค์ทรงเป็นตัวแทนของการสร้างสัมพันธไมตรีระหว่างจักรวรรดิออสเตรีย และจักรวรรดิฝรั่งเศส พระราชพิธีอภิเษกสมรสถูกจัดขึ้น ณ มหาวิหารพระราชวังลูฟว์ กรุงปารีส โดยสมเด็จพระจักรพรรดินโปเลียนทรงให้เหตุผลในการอภิเษกสมรสกับอาร์คดัชเชสแห่งราชวงศ์ฮับส์บูร์ก ซึ่งเป็นราชวงศ์ที่เก่าแก่ที่สุดราชวงศ์หนึ่ง เพื่อในการเพิ่มศักยภาพและความยิ่งใหญ่ทัดเทียมราชวงศ์ต่างๆในยุโรป โดยก่อนหน้านี้ นโปเลียนเคยทรงทูลขออภิเษกสมรสกับแกรนด์ดัชเชสแอนนา พาฟลอฟนา ซึ่งเป็นพระขนิษฐาในสมเด็จพระเจ้าซาร์อเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งรัสเซีย โดยพระองค์ทรงปฏิเสธที่จะอภิเษกสมรสกับนโปเลียน

หลังจากทั้ง 2 พระองค์ทรงอภิเษกสมรสแล้ว อาร์คดัชเชสมารี ลูเซียก็ทรงได้รับการสถาปนาเป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีมารี หลุยส์แห่งฝรั่งเศส (The Empress Marie Louise of the French) และเมื่อวันที่20 มีนาคม พ.ศ. 2354 พระองค์ทรงให้ประสูติกาลพระราชโอรส 1 พระองค์ สมเด็จพระจักรพรรดินโปเลียนทรงพระราชทานพระนามพระราชโอรสองค์เดียวของพระองค์ว่า นโปเลียน ฟรองซัวส์ โจเซฟ ชาร์ลส์ โบนาปาร์ต

สมเด็จพระจักรพรรดินีมารี หลุยส์ทรงดำรงตำแหน่งเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ตั้งแต่เดือนเมษายน ถึง เดือนธันวาคม พ.ศ. 2355 ขณะที่พระราชสวามีของพระองค์ทรงนำกองทัพไปรบกับจักรวรรดิรัสเซีย และทรงดำรงตำแหน่งผ้สำเร็จราชการแทนพระองค์อีกครั้งเมื่อพระราชสวามีทรงนำกองทัพไปรบกับปรัสเซีย รวมทั้งกลุ่มในประเทศเยอรมัน เมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2356 ถึง เดือนมกราคม พ.ศ. 2357 หลังจากสงครามเสร็จสิ้นแล้ว ผลปรากฏว่าฝรั่งเศสพ่ายแพ้สงครามทั้งหมด นโปเลียนจึงทรงสละราชสมบัติเมื่อวันที่6 เมษายน พ.ศ. 2357 และทรงอพยพไปที่เกาะเอลบา ประเทศอิตาลี ส่วนสมเด็จพระจักรพรรดินีมารี หลุยส์ก็ทรงเสด็จกลับประเทศออสเตรีย แล้วก็ไม่ทรงเห็นพระราชสวามีของพระองค์อีกเลย

ดัชเชสแห่งปาร์มา

หลังจากที่นโปเลียนสละราชสมับติเมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2357แล้ว สมเด็จพระจักรพรรดินีมารี หลุยส์และพระราชโอรสองค์เดียวก็ทรงอพยพจากกรุงปารีสไปยังเมืองบลอยส์ จากนั้นก็อพยพต่อไปยังกรุงเวียนนา ในการประชุมสนธิสัญญาฟอนเท็นเนอโบลว์ เมื่อวันที่11 เมษายน พ.ศ. 2357 ได้ลงมติเป็นเอกฉันท์ว่า อนุญาตให้พระองค์ใช้พระราชอิสริยยศสมเด็จพระจักรพรรดินีได้ และยังให้พระองค์เป็นองค์พระประมุขแห่งแคว้นปาร์มา ปิอาเซนซ่า และกูแอสตาลล่า และให้พระราชโอรสของพระองค์เป็นองค์รัชทายาทอีกด้วย อย่างไรก็ตาม เมื่อปีพ.ศ. 2358 การประชุมที่เวียนนา ได้นำพระราชอิสริยยศของดัชเชสแห่งปาร์มามาเป็นหัวข้อในการประชุม ในการประชุมมีมติเป็นเอกฉันท์ว่า หลังจากที่พระองค์ทรงสิ้นพระชนม์แล้ว จะทำการคัดเลือกพระบรมวงศษนุวงศ์ที่เหมาะสมแก่การสืบราชบัลลงก์ต่อ โดยเมื่อปีพ.ศ. 2360 มีการทำสนธิสัญญาว่า จะยกแคว้นทั้งหมดให้กับพระบรมวงศานุวงศ์แห่งราชวงศ์บูร์บอง อย่างในปีพ.ศ. 2387 แคว้นกูแอสตาลล่าได้ถูกผนวกเข้ากับแค้วนโมเดน่า

อภิเษกสมรสครั้งใหม่

เมื่อปีพ.ศ. 2364 ซึ่งหลังจากที่นโปเลียนสิ้นพระชนม์ 4 เดือน สมเด็จพระจักรพรรดินีมารี หลุยส์ก็ทรงอภิเษกสสรสอีกครั้งกับ เค้านท์อดัม อัลเบิร์ตแห่งไนปเปร์ก โดยทั้ง 2 ทรงมีพระโอรส 1 พระองค์ และพระธิดา 2 พระองค์ ซึ่งพระบุตร 2 พระองค์แรกได้ประสูติก่อนที่ ทั้ง 2 พระองค์จะทรงอภิเษกสมรสกัน

• เค้านท์เตสอัลเบอร์ไทน์แห่งมอนเตนูโว (พ.ศ. 2330 – พ.ศ. 2410) สมรสกับเค้านท์ลุยกิ ซานวิเทลแห่งฟอนทาเนลลาโต
• เค้านท์วิลเฮล์ม อัลเบรชท์แห่งมอนเตนูโว (พ.ศ. 2362 – พ.ศ. 2438) ภายหลังได้รับเลื่อนพระอิสริยยศเป็นเจ้าชายแห่งมอยเตนูโว (The Prince of Montenuovo) สมรสกับเค้านท์เตสจูเลียนา บัธเธียนาแห่งเนเมทูยาร์
• เค้านท์เตสมาธิลด์แห่งมอนเตนูโว (พ.ศ. 2365 – พ.ศ. 2443) ไม่ทรงอภิเษกสมรส

และเมื่อปีพ.ศ. 2377 พระองค์ทรงอภิเษกสมรสอีกครั้งกับมาร์ควิสมาร์ค มารีแห่งบอมแบลล์ โดยทั้ง 2 ทรงไม่มีพระบุตรด้วยกัน...

สิ้นพระชนม์

สมเด็จพระจักรพรรดินีมารี หลุยส์ทรงสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2390 ณ แคว้นปาร์มา สิริพระชนมพรรษาได้ 56 พรรษา พระศพของพระองค์ถูกย้ายจากปาร์มามายังเวียนนา เพื่อทำการฝังพระศพไว้ที่วิหารฮับส์บูร์ก ซึ่งเป็นที่ฝังพระศพพระบรมวงศานุวงศ์ออสเตรียมาช้านาน

พระราชอิสริยยศ

• 12 ธันวาคม พ.ศ. 2334 - 13 เมษายน พ.ศ. 2350: อาร์คดัชเชสมาเรีย ลูเซียแห่งออสเตรีย (Her Royal Highness Archduchess Maria Lucia of Austria)
• 13 เมษายน พ.ศ. 2350 - 11 มีนาคม พ.ศ. 2353: อาร์คดัชเชสมาเรีย ลูเซียแห่งออสเตรีย เจ้าฟ้าหญิงแห่งฮังการี และโบฮีเมีย (Her Imperial Highness The Archduchess of Austria, the Princess Royal of Hungary and Bohemia)
• 11 มีนาคม พ.ศ. 2353 - 6 เมษายน พ.ศ. 2357: สมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งฝรั่งเศส (Her Imperial Majesty The Empress of the French)
• 6 เมษายน พ.ศ. 2357 - 17 ธันวาคม พ.ศ. 2390: สมเด็จพระจักรพรรดินีมารี หลุยส์, ดัชเชสแห่งปาร์มา ปิอาเซนซ่า และกูแอสตาลล่า (Her Imperial Majesty The Empress Marie Louise, Duchess of Parma, Piacenza, and Guastalla)

นอกจากนี้ พระองค์ยังทรงได้รับพระยศเป็น เค้านท์เตสแห่งไนป์เปิร์ก (Countess of Neipperg) และ เค้านท์เตสแห่งบอมแบลลส์ (Countess of Bombelles) จากการอภิเษกสมรสทั้ง 2 ครั้งด้วย

ราชตระกูล

พระราชตระกูลในสามรุ่นของอาร์คดัชเชสมารี หลุยส์แห่งออสเตรีย

อาร์คดัชเชสมารี หลุยส์แห่งออสเตรีย	พระชนก: สมเด็จพระจักรพรรดิฟรานซ์ที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (สมเด็จพระจักรพรรดิฟรานซ์ที่ 1 แห่งออสเตรีย)	พระอัยกาฝ่ายพระชนก: สมเด็จพระจักรพรรดิลีโอโพลด์ที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์	พระปัยกาฝ่ายพระชนก: สมเด็จพระจักรพรรดิฟรานซ์ที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
			พระปัยยิกาฝ่ายพระชนก: สมเด็จพระจักรพรรดินีนาถมาเรีย เทเรซ่าแห่งออสเตรีย
		พระอัยยิกาฝ่ายพระชนก: เจ้าหญิงมาเรีย หลุยซ่าแห่งสเปน	พระปัยกาฝ่ายพระชนก: สมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลอสที่ 3 แห่งสเปน
			พระปัยยิกาฝ่ายพระชนก: เจ้าหญิงมาเรีย อมาเลียแห่งแซ็กโซนี
	พระชนนี: เจ้าหญิงมาเรีย เทเรซ่าแห่งทู ซิชิลีส์	พระอัยกาฝ่ายพระชนนี: สมเด็จพระราชาธิบดีเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งทู ซิชิลีส์	พระปัยกาฝ่ายพระชนนี: สมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลอสที่ 3 แห่งสเปน
			พระปัยยิกาฝ่ายพระชนนี: เจ้าหญิงมาเรีย อมาเลียแห่งแซ็กโซนี
		พระอัยยิกาฝ่ายพระชนนี: อาร์คดัชเชสมารี แคโรไลน์แห่งออสเตรีย	พระปัยกาฝ่ายพระชนนี: สมเด็จพระจักรพรรดิฟรานซ์ที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
			พระปัยยิกาฝ่ายพระชนนี: สมเด็จพระจักรพรรดินีนาถมาเรีย เทเรซ่าแห่งออสเตรีย

อ้างอิง

• Schom, Alan. Napoleon Bonaprate
• Markham, Felix, Napoleon

แหล่งข้อมูลอื่น

• The Empress Maire Louise
• The Story of the Empress Marie Louise

สมัยก่อนหน้า		อาร์คดัชเชสมารี หลุยส์แห่งออสเตรีย		สมัยถัดไป
โฌเซฟีน เดอ โบอาร์เนส์		สมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งฝรั่งเศส Empress of the French (ค.ศ. 1810 - 1815)		เจ้าหญิงมารี-เทเรส ชาร์ลอตแห่งฝรั่งเศส
ไม่มี		ดัชเชสแห่งปาร์มา ปิอาเซนซ่า และกูแอสตาลล่า Duchess of Parma, Piacenza, and Guastalla (ค.ศ. 1814 - 1847)		ดยุคชาร์ลส์ที่ 2 แห่งปาร์มา