อากิยามะ มิโอะ
| อากิยามะ มิโอะ | |
|---|---|
 |
|
| ชื่อ | |
| ชื่อตัว | 秋山 澪 (คันจิ), あきやま みお (ฮิระงะนะ) |
| อะกิยะมะ มิโอะ | |
| Akiyama Mio | |
| ชื่ออื่น | • มิโอะจัง (みおちゃん Mio-chan ?) • มิโอะตัง (みおたん Mio-tan ?) |
| ข้อมูลทั่วไป | |
| เริ่มบทบาท | ฤดูกาลที่ 1, ตอนที่ 1: ยุบชมรม! (Disbandment!) |
| วันเกิด | 15 มกราคม[1] |
| เรียน | • โรงเรียนซากุระงาโอกะ (Sakuragaoka High School) ม. 4-2, ม. 5-1 และ ม. 6-2 ตามลำดับ • มหาวิทยาลัยสตรีญี่ปุ่น (J. Women's University) |
| บทบาทด้านดนตรี | |
| วง | เวลาน้ำชาหลังเลิกเรียน (Hokago Tea Time) |
| ตำแหน่ง | ร้อง และเบส |
| เล่น | • มังงะ: เฟนเดอร์พรีซิชันเบส (Fender Precision Bass) • อะนิเมะ: เฟนเดอร์แจสเบส (Fender Jazz Bass)[2][3] |
| ในอะนิเมะ | |
| พากย์ญี่ปุ่น | โยโกะ ฮิกะซะ (Yōko Hikasa) |
| พากย์อังกฤษ | คริสตินา วาเลนซูเอลา (Cristina Valenzuela) |
| พากย์ไทย | ชิดชนก แย้มมา |
| เว็บไซต์ | |
| TBS.co.jp/anime/K-On K-On.bandai-ent.com |
|
อากิยามะ มิโอะ[4] (秋山 澪 (Akiyama Mio); ราชบัณฑิตยสถาน: มิโอะ อะกิยะมะ) เป็นตัวละครจากมังงะ เค-อง! ก๊วนดนตรีแป๋วแหวว ( けいおん! Keion! ?; K-On!) ซึ่งแต่งเรื่องและวาดภาพโดย คาคิฟลาย (Kakifly) กับทั้งอะนิเมะและเกมอันสร้างจากมังงะดังกล่าว
มิโอะเป็นนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนซากุระงาโอกะ (桜が丘高校 Sakuragaoka kōkō ?; Sakuragaoka High School) และนักศึกษามหาวิทยาลัยสตรีญี่ปุ่น (N女子大学 J. Women's University ?) ตามลำดับ นอกจากนี้ เธอยังเป็นสมาชิกชมรมดนตรีของโรงเรียน ชื่อชมรมว่า "เค-อง" (K-On) ย่อมาจาก "เคองงะกุ" (軽音楽 keiongaku ?) หมายถึง ดนตรีเบา (light music) อันเป็นดนตรีป็อปแขนงหนึ่งของญี่ปุ่น[2] และเป็นสมาชิกวงดนตรีของชมรมดังกล่าว ชื่อวงว่า "เวลาน้ำชาหลังเลิกเรียน" (放課後ティータイム Hōkago Tī Taimu ?; Hokago Tea Time) เนื่องจากสมาชิกทั้งหลายมักจิบน้ำชาลอยชายกันเมื่อเลิกเรียน มากกว่าจะซ้อมดนตรี[5][6]
โทะชิมิ โยะสึโมะโตะ (Toshimi Yotsumoto) จาก สำนักพิมพ์แอสกีมีเดียเวิกส์ (ASCII Media Works) เผยว่า ชื่อสกุลของมิโอะนั้น เอาชื่อสกุลของ คะสึฮิโกะ อะกิยะมะ (Katsuhiko Akiyama) นักดนตรีวงพี-มอเดล (P-Model) ซึ่งประจำตำแหน่งเบสและคีย์บอร์ด มาตั้ง[7]
เนื้อหา |
รูปลักษณ์และอุปนิสัย [แก้]
มิโอะมีผมสีดำ ยาว และตรง ซึ่งไว้เป็นทรงเจ้าหญิง หรือฮิเมะคัต (Hime cut) เธอมีดวงตาสีเทาเข้มที่กลมโตกว่าตัวละครตัวอื่น ๆ สูงหนึ่งร้อยหกสิบเซนติเมตร หนักห้าสิบสี่กิโลกรัม และมีหน้าอกใหญ่กว่าไทนากะ ริทสึ (Ritsu Tainaka) และฮิราซาวะ ยุย (Yui Hirasawa) เพื่อนร่วมวงดนตรี[1]
มิโอะเขินอายง่าย ไม่มั่นใจในตนเอง และไม่ชอบเรื่องน่ากลัวบรรดามี โดยเฉพาะที่เกี่ยวกับภูตผี, เพรียง หรือเลือดตกยางออก หรือเมื่อถูกจ้อง ถูกตะโกนใส่ หรือถูกสัตว์เกาะ เธอมักถูกริทสึ ซึ่งเป็นเพื่อนกันมาแต่เด็ก และยามานากะ ซาวาโกะ (Sawako Yamanaka) อาจารย์ที่ปรึกษาชมรมเค-อง กระเซ้าเย้าแหย่ โดยเฉพาะด้วยการเล่าเรื่องผีให้ฟัง
มิโอะยังกลัวผู้คนและไม่ชอบเป็นจุดเด่น แต่เพราะมีรูปร่างอันสูง หน้าตาน่ารัก และทรงผมที่แปลกกว่าใครเพื่อน เธอจึงเป็นที่สังเกต และต่อมาก็ได้รับความนิยมเป็นอันมากในหมู่นักเรียนร่วมโรงเรียน ถึงขนาดมีการตั้งชมรมผู้คลั่งไคล้มิโอะขึ้น ประกอบด้วยสมาชิกจำนวนมาก
อย่างไรก็ดี ในคราวจำเป็น มิโอะสามารถรวบรวมกำลังใจและความกล้าเข้าแก้ไขสถานการณ์ได้เสมอไป เช่น เมื่อยุยลืมเนื้อร้องเพลงกลางเวที เธอก็เข้าร้องแทนอย่างทันท่วงที นอกจากนี้ มิโอะเรียนเก่ง ขยัน เอาจริงเอาจังกับชีวิต มีผลการเรียนดีเยี่ยม และมีความสามารถด้านดนตรีเป็นเลิศ เธอเป็นที่พึ่งพาให้แก่ผู้อื่นได้ทั้งในเรื่องเรียนและเรื่องอื่น ริทสึและยุยจึงร้องขอให้เธอช่วยสอนหนังสือและสอนดนตรีให้เป็นครั้งคราว
มิโอะถนัดซ้าย และคลั่งไคล้เครื่องดนตรีที่ออกแบบมาเพื่อคนถนัดซ้ายโดยเฉพาะ ด้วยเห็นว่าหายากมิใช่น้อย[2] อนึ่ง มิโอะยังชอบชมกีฬาไม่เลือกชนิดด้วย
บทบาท [แก้]
จำเดิม มิโอะต้องการเข้าชมรมอักษรศาสตร์ (Literature Club) แต่ริทสึเกลี้ยกล่อมให้เข้าชมรมเค-อง เมื่อตั้งวงดนตรีของชมรมแล้ว มิโอะมีตำแหน่งเบส และร้องแทนยุยในบางโอกาส[2]
ในมังงะปรากฏว่า มิโอะเล่นเฟนเดอร์พรีซิชันเบสลายลำแสงสุริยะสามสี (3-Color Sunburst Fender Precision Bass) ขณะที่ในอะนิเมะ เธอเล่นเฟนเดอร์แจสเบส (Fender Jazz Bass), ใช้พิกการ์ดทรงกระดองเต่า (tortoiseshell pickguard) และใช้สายเบส ยี่ห้อดัดดาริโอ รุ่นอีเอกซ์แอลหนึ่งร้อยหกสิบเอ็ม ขนาดกลาง (D'Addario EXL160M medium)[2][3] ยุยตั้งชื่อเบสของมิโอะให้ว่า "อิลิซะเบธ" (Elizabeth) ซึ่งในภาษาญี่ปุ่นออกเสียงว่า "อิลิซะเบส" (エリザベス Erizabesu, เอะริซะเบะซุ ?) อันเป็นการเล่นสำนวนกับคำว่า "เบส" ซึ่งในภาษาญี่ปุ่นออกเสียงว่า "เบซุ" (ベース bēsu ?)
มิโอะเขียนเพลงส่วนใหญ่ที่วงใช้แสดง แต่เพราะมีบุคลิกลักษณะอ่อนหวานและมักขวยเขิน เนื้อเพลงที่เธอเขียนจึงมีภาษาทำนองเดียวกับบุคลิกภาพของเธอ เช่น เพลง "ฟุวะฟุวะไทม์" (ふわふわ時間 Fuwa Fuwa Jikan ?, "Fuwa Fuwa Time") ตอนหนึ่งว่า "เมื่อฉันพบเธอ หัวใจของฉันก็ดุก ๆ ดิก ๆ ฉันรู้สึกว่าลอยละล่องอ้องฟ่องไปคล้ายมาร์ชเมลโลว์นุ่ม ๆ นิ่ม ๆ" (キミを見てるといつもハートDoki☆Doki 揺れる思いはマシュマロみたいにふわ☆ふわ ?) ซึ่งซาวาโกะ อาจารย์ที่ปรึกษา ว่า ฟังแล้วรู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัว[8]
ในการแสดงดนตรีครั้งแรกของวงเวลาน้ำชาหลังเลิกเรียน มิโอะได้ร้องนำ และสร้างความประทับใจให้แก่ผู้ชมเป็นอันมาก เมื่อร้องเสร็จแล้ว มิโอะสะดุดสายไฟหกล้มจนกระโปรงอ้าไปทางผู้ชม ยังให้คนทั้งปวงเห็นกางเกงในของเธออย่างชัดเจน[9] หลังเหตุการณ์นั้น ผู้คนพากันรวมกลุ่มจัดตั้งเป็นชมรมผู้คลั่งไคล้มิโอะ มี โซคาเบะ เมกุมิ (Megumi Sokabe) ประธานกรรมการนักเรียน เป็นหัวหน้าอย่างลับ ๆ[10]
ชมรมดังกล่าวมีอาจารย์ซาวาโกะสนับสนุนอยู่เบื้องหลัง ซาวาโกะยังได้ทำเสื้อยืด "สาวกมิโอะจัง" แจกนักเรียนทั้งโรงเรียนด้วย ในการแสดงดนตรีครั้งต่อ ๆ มาของวงเวลาน้ำชาหลังเลิกเรียน ผู้คนก็พากันสวมเสื้อดังกล่าวเข้าชมกันถ้วนหน้า[11] ชมรมผู้คลั่งไคล้มิโอะยังร่วมมือกับคณะกรรมการนักเรียนและชมรมเค-องจัดงานนัดพบระหว่างมิโอะกับสมาชิกเป็นครั้งคราว ในงานครั้งแรก มิโอะเปิดงานโดยใช้ดาบซะมุไรตัดเค้ก ขณะที่ยุยทำของชำร่วย เป็นต้นว่า ไม้เกาหลัง, ที่เปิดขวด และตะเกียบ ซึ่งล้วนเป็นรูปมิโอะ แจกผู้มาร่วมงาน[10] ครั้นเมกุมิจบการศึกษาไปแล้ว มานาเบะ โนโดกะ (Nodoka Manabe) ประธานกรรมการนักเรียนคนใหม่ ก็รับสืบตำแหน่งหัวหน้าชมรมผู้คลั่งไคล้มิโอะต่อ[10]
เหล่าผู้นิยมมิโอะเรียกขานมิโอะว่า "มิโอะตัง" (みおたん Mio-tan ?) ซึ่งเริ่มมาแต่เมกุมิที่ขอให้มิโอะลงลายมือชื่อในรูปถ่ายด้วยชื่อดังกล่าว[10] ทั้งนี้ "ตัง" (たん tan ?) เป็นคำตลาดของ "จัง" (ちゃん chan ?) หรือ "ซัง" ( さん san ?)
เพราะได้รับความชื่นชอบในโรงเรียนเป็นอันมาก ในคราวแสดงโศกนาฏกรรมเรื่อง โรเมโอและจูเลียต (Romeo and Juliet) ณ หอประชุมใหญ่ เพื่อนร่วมห้องจึงมีมติเป็นเอกฉันท์ให้มิโอะแสดงเป็นโรเมโอ คู่กับริทสึที่เป็นจูเลียต ครั้นผู้คนทราบว่าเป็นการแสดงละครของมิโอะ ก็แห่เข้าชมจนหาที่ว่างมิได้[12][13]
มิโอะนั้น เมื่อสำเร็จมัธยมศึกษาแล้ว ได้เข้าศึกษาต่อยังมหาวิทยาลัยสตรีญี่ปุ่นพร้อมด้วยเพื่อนร่วมวงเวลาน้ำชาหลังเลิกเรียนทุกคน มิโอะพึงพอใจชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยเป็นอันมาก เพราะเธอได้รับและเรียนรู้ประสบการณ์แปลกใหม่ ได้เพื่อนใหม่ ทั้งยังสามารถควบคุมความเขินอายของตนได้ดียิ่งขึ้นด้วย
อ้างอิง [แก้]
- ↑ 1.0 1.1 "Mio Akiyama". Wikia. 17 January 2012. สืบค้นเมื่อ 17 January 2012.
- ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 "ยุบชมรม!". เค-อง! ก๊วนดนตรีแป๋วแหวว. 3 เมษายน 2552 (ญี่ปุ่น). ฤดูกาลที่ 1, ตอนที่ 1. .
- ↑ 3.0 3.1 "เครื่องดนตรี!". เค-อง! ก๊วนดนตรีแป๋วแหวว. 10 เมษายน 2552 (ญี่ปุ่น). ฤดูกาลที่ 1, ตอนที่ 2. .
- ↑ คาคิฟลาย. (2553, มีนาคม). เค-อง! ก๊วนดนตรีแป๋วแหวว, (เล่ม 1). Tare, แปล. กรุงเทพฯ: สยามอินเตอร์คอมิกส์. ISBN 9786160103454. หน้า 2.
- ↑ คาคิฟลาย. (2553, สิงหาคม). เค-อง! ก๊วนดนตรีแป๋วแหวว, (เล่ม 2). Tare, แปล. กรุงเทพฯ: สยามอินเตอร์คอมิกส์. ISBN 9786160103454. หน้า 74.
- ↑ "คับขัน!". เค-อง! ก๊วนดนตรีแป๋วแหวว. 12 กรกฎาคม 2552 (ญี่ปุ่น). ฤดูกาลที่ 1, ตอนที่ 11. .
- ↑ Yotsumoto, Toshimi (June 7, 2009). "なぜ我々は｢けいおん!｣に萌えてしまうのか?" [Why Are We Infatuated With K-On!?] (ใน Japanese). ASCII Media Works. สืบค้นเมื่อ September 30, 2009.
- ↑ "ที่ปรึกษา!". เค-อง! ก๊วนดนตรีแป๋วแหวว. 1 พฤษาภาคม 2552 (ญี่ปุ่น). ฤดูกาลที่ 1, ตอนที่ 5. .
- ↑ "งานโรงเรียน!". เค-อง! ก๊วนดนตรีแป๋วแหวว. 8 พฤษภาคม 2552 (ญี่ปุ่น). ฤดูกาลที่ 1, ตอนที่ 6. .
- ↑ 10.0 10.1 10.2 10.3 "ปาร์ตี้น้ำชา!". เค-อง! ก๊วนดนตรีแป๋วแหวว. 18 พฤษภาคม 2553 (ญี่ปุ่น). ฤดูกาลที่ 2, ตอนที่ 7. .
- ↑ "ยังอยู่ที่งานโรงเรียน!". เค-อง! ก๊วนดนตรีแป๋วแหวว. 17 สิงหาคม 2553 (ญี่ปุ่น). ฤดูกาลที่ 2, ตอนที่ 20. .
- ↑ "นักแสดงนำ!". เค-อง! ก๊วนดนตรีแป๋วแหวว. 3 สิงหาคม 2553 (ญี่ปุ่น). ฤดูกาลที่ 2, ตอนที่ 18. .
- ↑ "โรมีโอ & จูเลียต!". เค-อง! ก๊วนดนตรีแป๋วแหวว. 10 สิงหาคม 2553 (ญี่ปุ่น). ฤดูกาลที่ 2, ตอนที่ 19. .
|
|||||||||||||||||||||||||||||
