อักษรไทไต้คง

อักษรไทใต้คง/อักษรไตเหลอ
ชนิด	อักษรสระประกอบ
ช่วงยูนิโคด	U+1950–U+197F
ISO 15924	Tale
หมายเหตุ: หน้านี้อาจมีสัทอักษรแสดงเสียงอ่าน

อักษรไทใต้คง หรือ อักษรไทเหนือ (Tai Nüa) หรือ อักษรไตเหลอ (Tai Le) พัฒนามาจากอักษรไตโบราณ ซึ่งมาจากอักษรที่เรียกไป่ยี่ มีกำเนิดตั้งแต่เมื่อใดไม่มีหลักฐานแน่ชัด โดยหลักฐานจากอาหมบุราณจีระบุว่ามีมาก่อน พ.ศ. 1816 อักษรนี้ใช้โดยชาวไทเหนือ ที่อาศัยอยู่ในเขตใต้คง (เต้อหง) ทางตะวันตกเฉียงใต้ ของมณฑลยูนนาน และชาวจิ่งพัวนำไปใช้เป็นบางครั้ง

ลักษณะ

พยัญชนะแต่ละตัวมีเสียงอะ ไม่มีช่องว่างระหว่างคำ โดยช่องว่างใช้แสดงการสิ้นสุดของประโยคหรือวลี อักษรไทไต้คงเก่าไม่มีวรรณยุกต์กำกับ ต้องวิเตราะห์จากบริบทเอาเองว่าควรอ่านออกเสียงอย่างใด รูปร่างของอักษรมีการเปลี่ยนแปลงในสมัยราชวงศ์หมิง โดยก่อนหน้านั้นเขียนด้วยก้านผักกูดจุ่มน้ำหมึก ตัวหนังสือจึงมีลักษณะกลมป้อม ต่อมาเปลี่ยนมาเขียนด้วยพู่กัน ตัวอักษรจึงมีลักษณะยาวเหลี่ยม

ต่อมาในช่วง พ.ศ. 2495 - 2497 มีการปฏิรูปอักษรไทไต้คงโดยจัดให้มีรูปวรรณยุกต์ และมีการปรับปรุงรูปวรรณยุกต์อีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2508 เพื่อให้อ่านง่ายขึ้น

ใช้เขียน

• ภาษาไทไต้คง มีผู้พูด 443,000 คนในเขตใต้คง พม่าและไทย ภาษานี้มีชื่ออื่นอีกเช่น ภาษาไทเหนือ ภาษาไทเข่ หรือแข่ (เข่เป็นภาษาไทใหญ่หมายถึงจีน)

ยูนิโคด

อักษรไทเล (ชื่อตามมาตรฐานยูนิโคด) Unicode.org chart (PDF)

0

1

2

3

4

5

6

7

8

9

A

B

C

D

E

F

U+195x

ᥐ

ᥑ

ᥒ

ᥓ

ᥔ

ᥕ

ᥖ

ᥗ

ᥘ

ᥙ

ᥚ

ᥛ

ᥜ

ᥝ

ᥞ

ᥟ

U+196x

ᥠ

ᥡ

ᥢ

ᥣ

ᥤ

ᥥ

ᥦ

ᥧ

ᥨ

ᥩ

ᥪ

ᥫ

ᥬ

ᥭ

U+197x

ᥰ

ᥱ

ᥲ

ᥳ

ᥴ

อ้างอิง

• รูปและการออกเสียงของอักษรไทไต้คง (อังกฤษ)
• เจีย แยนจอง. แคว้นใต้คง: ถิ่นไทเหนือในยูนนาน ใน คนไทไม่ใช่คนไทยแต่เป็นเครือญาติชาติภาษา. กทม. มติชน. 2549 หน้า 184- 185

แหล่งข้อมูลอื่น

• ฟอนต์อักษรไทไต้คง (Dehong) (อังกฤษ)