ออร์เคสตราลสวีต (บาค)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

ออร์เคสตราสวีต (อังกฤษ: Orchestral Suites) หรือบางครั้งเรียกเป็นภาษาฝรั่งเศสว่า โอเวอร์เชอร์ (ฝรั่งเศส: Ouvertures) จำนวน 4 ชิ้นของโยฮันน์ เซบาสเตียน บาค มีรหัสแคตาล็อก BWV 1066–1069 เป็นผลงานประพันธ์ในช่วงปี ค.ศ. 1725 ถึง 1735 ขณะบาคใช้ชีวิตอยู่ที่เมืองไลพ์ซิจ เป็นดนตรีแบบบาโรกที่เปิดตัวด้วยทำนองเชื่องช้า และตามด้วยท่อนฟิวก์ที่เร่งจังหวะเร็วขึ้น

ออร์เคสตราลสวีตของบาค มี 4 ชิ้น ได้แก่

โอเวอร์เชอร์หมายเลข 1 ในบันไดเสียง ซี เมเจอร์[แก้]

โอเวอร์เชอร์หมายเลข 1 ในบันไดเสียง ซี เมเจอร์ (Ouverture No. 1 in C major, BWV 1066) แบ่งเป็น 7 มูฟเมนต์ ได้แก่

  1. Ouverture
  2. Courante
  3. Gavotte I/II
  4. Forlane
  5. Minuet I/II
  6. Bourrée I/II
  7. Passepied I/II

โอเวอร์เชอร์หมายเลข 2 ในบันไดเสียง บี ไมเนอร์[แก้]

by Iubito from fr.wikipedia

หากมีปัญหาในการเล่นไฟล์นี้นี้ โปรดดูเพิ่มเติมที่หน้าช่วยเหลือด้านสื่อ

โอเวอร์เชอร์หมายเลข 2 ในบันไดเสียง บี ไมเนอร์ (Ouverture No. 2 in B minor, BWV 1067) แบ่งเป็น 7 มูฟเมนต์ ได้แก่

  1. Ouverture
  2. Rondeau
  3. Sarabande
  4. Bourrée I/II
  5. Polonaise (Lentement) - Double
  6. Minuet
  7. Badinerie

มูฟเมนต์ที่ 7 ชื่อ Badinerie มักนิยมนำไปบรรเลงเดี่ยวฟลูต

โอเวอร์เชอร์หมายเลข 3 ในบันไดเสียง ดี เมเจอร์[แก้]

1920 recording, performed by Joel Belov (violin) and Robert Gayler (piano)

หากมีปัญหาในการเล่นไฟล์นี้นี้ โปรดดูเพิ่มเติมที่หน้าช่วยเหลือด้านสื่อ

โอเวอร์เชอร์หมายเลข 3 ในบันไดเสียง ดี เมเจอร์ (Ouverture No. 3 in D major, BWV 1068) แบ่งเป็น 5 มูฟเมนต์ ได้แก่

  1. Ouverture
  2. Air
  3. Gavotte I/II
  4. Bourrée
  5. Gigue

มูฟเมนต์ที่ 2 ชื่อ Air กลายเป็นชิ้นงานดนตรีบาโรกที่ได้รับความนิยมที่สุด โดยเฉพาะเมื่อออกุสต์ วิลเฮล์ม (1845-1908) นักไวโอลินชาวเยอรมัน นำไปเรียบเรียงใหม่ ใช้ชื่อว่า Air on the G String [1]

โอเวอร์เชอร์หมายเลข 4 ในบันไดเสียง ดี เมเจอร์[แก้]

โอเวอร์เชอร์หมายเลข 4 ในบันไดเสียง ดี เมเจอร์ (Ouverture No. 4 in D major, BWV 1069) แบ่งเป็น 5 มูฟเมนต์ ได้แก่

  1. Ouverture
  2. Bourrée I/II
  3. Gavotte
  4. Menuet I/II
  5. Réjouissance

อ้างอิง[แก้]

  1. Ewen, David (1965). The complete book of classical music. Prentice-Hall. p. 105. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]