หาดโอมาฮ่า
| หาดโอมาฮ่า | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| เป็นส่วนหนึ่งของ ปฏิบัติการยกพลขึ้นบกที่นอร์มังดีร์ | |||||||
ทหารจากกองพลที่ 1 กำลังยกพลขึ้นบกที่ชายหาดนอร์มังดีร์ - ถ่ายภาพโดย โรเบอร์ต เอฟ. ซาเจนต์ (Robert F. Sargent) |
|||||||
|
|||||||
| คู่ขัดแย้ง | |||||||
| ผู้บังคับบัญชา | |||||||
| Omar Bradley Norman Cota Clarence R. Huebner |
Dietrich Kraiss | ||||||
| กำลัง | |||||||
| • ทหารราบ 43,250 • เรือประจัญบาน 2 • เรือลาดตระเวณ 3 • เรือพิฆาต 12 • เรืออื่น 105 |
• ทหารราบ 7,800 • ป้อมปืนใหญ่ 8 • 35 pillboxes • 4 artillery pieces • หลุมปืนครก 6 • ปืนต่อต้านรถถัง 18 • ฐานยิงจรวด 45 • รังปืนกล 85 • ป้อมรถถัง 6 |
||||||
| กำลังพลสูญเสีย | |||||||
| 3,000 | 1,200 | ||||||
หาดโอมาฮ่า (อังกฤษ: Omaha Beach) เป็นรหัสเรียกขานของจุดยกพลขึ้นบก หนึ่งในห้าส่วนของการโจมตีเขตยึดครองของเยอรมันในประเทศฝรั่งเศส โดยฝ่ายสัมพันธมิตรในการยกพลขึ้นบกที่นอร์มังดีเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1944 ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ชายหาดตั้งอยู่ที่ชายฝั่งทะเลนอร์มังดี ประเทศฝรั่งเศส หันหน้าเข้าสู่ช่องแคบอังกฤษ มีระยะทางยาว 8 กิโลเมตร จากทางตะวันออกของแซ็งต์-โอโนรีน์-เดส-แปร์เตส (Sainte-Honorine-des-Pertes) ถึงทางตะวันตกของเวียร์วีย์-ซูร์-แมร์ (Vierville-sur-Mer) บนฝั่งขวาของชะวากทะเลแม่น้ำดูฟว์ (Douve)
กองกำลังสัมพันธมิตรทำการบุกโจมตีกองทัพนาซีเยอรมันที่ยึดครองประเทศฝรั่งเศส และทวีปยุโรปอยู่ โดยเป็นการสนธิกำลังของกองพลพลร่มที่ 101 กับกองพลพลร่มที่ 82 และกองพลทหารราบที่ 4 ของสหรัฐอเมริกา เพื่อเป็นกองกำลังผสมกองทัพน้อยที่ 7 ภายใต้การบังคับบัญชาของ พลเอกโอมาร์ แบรดลี่ย์ โดยที่กองพลพลร่มที่ 101 กับกองพลพลร่มที่ 82 จะเดินทางโดยเครื่องบิน จากประเทศอังกฤษ กระโดดร่มลงเหนือแนวหลังของแนวป้องกันตามแนวหาดนอร์มังดีร์ เพื่อก่อกวนและโจมตี แนวป้องกัน รวมทั้งยึดพื้นที่ให้กับทางกองพลทหารราบที่ 4 เข้าบุกในตอนเช้าตรู่โดยเรือยกพลขึ้นบกเบา
เนื้อหา |
หาดโอมาฮ่า[แก้]
ภูมิประเทศและการป้องกัน[แก้]
หาดโอมาฮ่าเป็นหาดรูปพระจันทร์เสี้ยว ปลายหาดทั้งสองด้านเป็นหน้าผาหิน หาดค่อยๆ ลาดลงไปในน้ำเป็นความยาวเฉลี่ย 275 เมตร ระหว่างจุดน้ำลงถึงและจุดน้ำขึ้นถึง เหนือเส้นแนวน้ำเป็นตลิ่งก้อนกรวดสูง 2.4 เมตร และอาจกว้างถึง 14 เมตรในบางพื้นที่ ปลายสุดทางด้านตะวันตกของหาดก้อนกรวดเป็นเขื่อนหินป้องกันชายฝั่ง (ส่วนขายขยายเพิ่มไปทางตะวันออกเป็นไม้) สูง 1.5–4 เมตร ส่วนที่เหลือสองในสามของหาดหลังเขื่อนป้องกันชายฝั่งทอดตัวลงต่ำจบกับตลิ่งทราย หลังตลิ่งทรายและเขื่อนป้องกันชายฝั่งเป็นสันทรายเป็นชั้นๆ ทอดตัวอยู่ โดยแคบเรียวไปทางปลายทั้งสองของหาดและยาวเข้าไปในแผ่นดินถึง 180 เมตรเมื่อวัดจากตรงกึ่งกลางหาด มีผาชันหรือตลิ่งชันสูง 30–50 เมตร ถัดมา ซึ่งถูกตัดแบ่งหุบเขาขนาดเล็กซึ่งปกคลุมด้วยต้นไม้ หรือสามารถวาดภาพได้เป็นห้าจุดตามความยาวของหาด มีชื่อรหัสจากตะวันตกไปตะวันออกว่า ดี-1, ดี-3, อี-1, อี-3 และ เอฟ-1[1]
การเตรียมการป้องกันของเยอรมันและการที่ไม่มีการป้องกันต่างๆในเขตน้ำลักแสดงให้เห็นว่า แผนการป้องกันคือการหยุดการโจมตีไว้ที่ชายหาด[2] มีการสร้างสิ่งกีดขวางสี่แถวในน้ำ สิ่งกีดขวางแถวแรกไม่ต่อเนื่องกัน มีช่องว่างเล็กน้อยในตอนกลางของส่วนด็อกไวต์และช่องว่างขนาดใหญ่ครอบคลุมทั่วทั้งส่วนอีซีเรด แถวสิ่งกีดขวางห่างจากเส้นน้ำขึ้น 250 เมตร ประกอบด้วย รั้วเบลเยี่ยม (Belgian Gates) ผูกทุ่นระเบิด 200 รั้ว แถวที่สองถัดมาอีก 30 เมตรเป็นแถวสิ่งกีดขวางต่อเนื่องกันเป็นรั้วไม้ที่ปักลงในทรายหันปลายออกไปทางทะเล และทุกๆ หนึ่งในสามของรั้วจะฝังทุ่นระเบิดรถถังไว้ แต่วิธีนี้กับไม่ได้ผลเท่าที่ฝ่ายเยอรมันคาดหวังไว้
แผนโจมตี[แก้]
การโจมตีครั้งแรก[แก้]
การโจมตีครั้งที่สอง[แก้]
การบุกทะลวง[แก้]
หัวหาด[แก้]
สิ้นสุดวัน[แก้]
ผลที่ตามมา[แก้]
อ้างอิง[แก้]
- ↑ "Assault Plan". Omaha Beachhead. United States Army Center of Military History. 1994 [20 September 1945]. pp. 11–16. สืบค้นเมื่อ 2007-06-10.
- ↑ "Enemy Defenses". Omaha Beachhead. United States Army Center of Military History. 1994 [20 September 1945]. p. 20. สืบค้นเมื่อ 2007-06-10.
แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]
| คอมมอนส์ มีภาพและสื่ออื่น ๆ เกี่ยวกับ: หาดโอมาฮ่า |
- Omaha Beach Mémoires - Maps & resources in french
- Omaha Beach Memorial
- 29th Infantry Division Historical Society
- American D-Day: Omaha Beach, Utah Beach & Pointe du Hoc
- 352nd Infantrie Division History
- D-Day : Etat des Lieux : Omaha Beach
- Photos of Omaha Beach and the American Cemetery, with text by Ernie Pyle and President Clinton
- Website & resources on D-Day landing at Omaha beach IT/EN/FR/DE languages
- IX Engineer Command
- Illustrated article about Omaha Beach at 'Battlefields Europe'
- Information about visiting Omaha Beach 'Visiting Omaha Beach'
- Oral history interview with Franklin Johnson, whose first combat experience was on Omaha Beach from the Veterans History Project at Central Connecticut State University
พิกัดภูมิศาสตร์: 49°22′29″N 0°53′31″W / 49.37472°N 0.89194°W