หลอดเลือดฝอย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

หลอดเลือดฝอย (อังกฤษ: capillary) คือ หลอดเลือดที่ขนาดเล็กมากแตกแขนงจากหลอดเลือดใหญ่ไปตามเนื้อเยื่อต่าง ๆ ทั่วร่างกาย มีผนังบาง ประกอบด้วยเซลล์เพียงชั้นเดียวเป็นที่แลกเปลี่ยนแก๊สและสารต่าง ๆ ระหว่างเซลล์กับเลือด[1]

เซลล์เม็ดเลือดแดงในหลอดเลือดฝอย

ผนังหลอดเลือดฝอย[แก้]

ผนังของหลอดเลือดฝอยประกอบด้วยเซลล์เยื่อบุหลอดเลือด (endothelial cell) มาเรียงตัวกันเพียงชั้นเดียว และมีเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 8-10 ไมโครเมตร เนื่องจากผนังของหลอดเลือดฝอยนั้นมีความบางมาก จึงเป็นทางผ่านเข้าออกของสารต่างๆเช่น น้ำ, แก๊สออกซิเจน, แก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ รวมทั้งสารอาหารและของเสียต่างๆระหว่างเลือดกับเนื้อเยื่อหรือเซลล์ที่อยู่ล้อมรอบได้

ชนิดของหลอดเลือดฝอย[แก้]

หลอดเลือดฝอยแบ่งได้เป็น 3 ชนิด ตามลักษณะของผนังหลอดเลือดฝอย ได้แก่

  • หลอดเลือดฝอยผนังต่อเนื่อง (continuous capillary) : ที่ผนังของหลอดเลือดฝอยชนิดนี้จะไม่มีช่องว่างอยู่เนื่องจากเซลล์เรียงเสมอกันเรียบร้อย พบได้ที่กล้ามเนื้อลายและในระบบประสาท
  • หลอดเลือดฝอยผนังมีรู (fenestrated capillary) : ผนังของหลอดเลือดฝอยชนิดนี้จะมีรูพรุน จึงพบได้ที่ไต และต่อมไร้ท่อ
  • หลอดเลือดฝอยผนังไม่ต่อเนื่อง (discontinuous capillary) : ผนังของหลอดเลือดฝอยชนิดนี้จะไม่มีรู เพียงแต่ต่อกันไม่สนิทเหมือนหลอดเลือดฝอยชนิดแรก สามารถพบได้ที่อวัยวะต่างๆเช่น ตับ, ม้าม รวมทั้งไขกระดูก เป็นต้น

อ้างอิง[แก้]

  1. http://www.neutron.rmutphysics.com/science-glossary/index.php?option=com_content&task=view&id=14201&Itemid=43