หน่วยคำเติม

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

หน่วยคำเติม (อังกฤษ : affix) เป็นหน่วยคำชนิดหนึ่งที่ไม่สามารถใช้ในภาษาตามลำพังได้ แต่จะต้องใช้ร่วมกับหน่วยคำประเภทอื่นเสมอ

ประเภทของหน่วยคำเติม[แก้]

หน่วยคำเติม ตัวอย่าง คำอธิบาย
อุปสรรค หรือ หน่วยคำเติมหน้า (prefix) ภาษามาเลย์: penyanyi pe (อุปสรรค) + nyanyi 'ร้อง (เพลง)' = penyanyi 'นักร้อง'
ปัจจัย หรือ หน่วยคำเติมหลัง (suffix) ภาษาเยอรมัน: Freiheit Frei 'อิสระ' + heit (ปัจจัย) = Freiheit 'อิสรภาพ'
อาคม ภาษาเขมรถิ่นไทย: ันลับ ซลับ 'ตาย' + -ัน (อาคม) = ซันลับ 'ฆ่า'
หน่วยคำเติมคร่อม (circumfix) ภาษาอินโดนีเซีย: kedutaan ke (circumfix) + duta 'ทูต' + an (circumfix) = kedutaan 'สถานทูต'
หน่วยคำเติมกลาง (interfix) ภาษารัสเซีย: языкознание
jazykoznanije
язык 'ภาษา' + о (interfix) + знание 'ความรู้' = языкознание 'ภาษาศาสตร์'
jazyk 'ภาษา' + o (interfix) + znanije 'ความรู้' = jazykoznanije 'ภาษาศาสตร์'
Duplifix teeny-weeny Incorporates a reduplicated portion of a stem
(may occur in front, at the rear, or within the stem)
Transfix ภาษามอลตา: kiteb ktb 'เขียน' + i,e (transfix) = kiteb 'เขียน' (อดีตกาล บุรุษที่ 3)
Simulfix ภาษาอังกฤษ: mouse → mice mouse 'หนู (เอกพจน์)' เปลี่ยนหน่วยเสียงในต้นเค้าศัพท์เป็น mice 'หนู (พหูพจน์)'
Suprafix produce (คำนาม)
produce (คำกริยา)
ย้ายตำแหน่งการเน้นเสียงเพื่อเปลี่ยนชนิดของคำ
Disfix Alabama: tipli "break up"
(compare root tipasli "break")
The elision of a portion of a stem