สุสานหุมายุน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สุสานหุมายุน *
สุสานจักรพรรดิหุมายุนที่เดลี

อาคารหลักภายในบริเวณสุสาน
ประเทศ เดลี
ธงของสาธารณรัฐอินเดีย อินเดีย
ประเภท มรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา (ii)(iv)
ประวัติการจดทะเบียน
จดทะเบียน 1993 (คณะกรรมการสมัยที่ 17)
สุสานหุมายุน is located in เดลี
สุสานหุมายุน
ที่ตั้งของสุสานหุมายุน ในประเทศ india delhi


สุสานหุมายุน (อูรดู: ہمایوں کا مقبرہ Humayun ka Maqbara, อังกฤษ: Humayun's Tomb) เป็นสุสานหลวงที่บรรจุพระบรมศพของสมเด็จพระจักรพรรดิหุมายุน แห่งจักรวรรดิโมกุล โดยผู้กำกับดูแลการก่อสร้างได้แก่พระมเหสีพระองค์แรกของพระองค์ ซึ่งมีพระนามว่า "พระนางเบกา เบกุม"[1][2][3][4][5][6] สร้างในระหว่างปีค.ศ. 1569 - ค.ศ. 1570 ออกแบบโดยมิรัก มีร์ซา กียัท (Mirak Mirza Ghiyath) สถาปนิกชาวเปอร์เซีย ซึ่งจัดว่าเป็นสุสานและสวนแห่งแรกบนอนุทวีปอินเดีย[7] ตั้งอยู่ที่นิซามุดดิน อีสต์ เดลี ประเทศอินเดีย ใกล้กับป้อมปราการ "ดินา-ปานาห์" (Dina-panah) หรืออีกชื่อหนึ่งว่า "ปูรานา คีลา" (Purana Qila) ซึ่งพระองค์ทรงให้ก่อสร้างขึ้นเมื่อปีค.ศ. 1533 สถานที่แห่งนี้เป็นสิ่งก่อสร้างขนาดใหญ่แห่งแรกที่ใช้หินทรายสีแดงเป็นวัตถุดิบหลักในการก่อสร้าง[8][9] สถานที่แห่งนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก โดยองค์การยูเนสโก เมื่อปีค.ศ. 1993[7] และตั้งแต่นั้นมาจึงได้เริ่มการบูรณะอย่างจริงจังซึ่งยังคงดำเนินถึงปัจจุบัน นอกเหนือจากอาคารที่เป็นสุสานหลักแล้ว ยังมีอนุสรณ์สถานต่างๆหลายแห่งซึ่งตั้งอยู่ระหว่างทาง ตั้งแต่ประตูทางเข้าหลักทางทิศตะวันตก ยังมีอีกสถานที่หนึ่งซึ่งมีความเก่าแก่กว่าประมาณยี่สิบปี ได้แก่ สุสานของอิซา คาน นิยาซี (Isa Khan Niyazi) ซึ่งเป็นขุนนางชาวอัฟกันในราชสำนักของพระเจ้าเชอร์ชาห์สุรีแห่งราชวงศ์สุรี ซึ่งสร้างในปีค.ศ. 1547

อ้างอิง[แก้]

  1. Burke, S. M. (1989). Akbar, the Greatest Mogul. Munshiram Manoharlal. p. 191. 
  2. Eraly, Abraham (2007). The Mughal World : Life in India's Last Golden Age. Penguin Books. p. 369. ISBN 9780143102625. 
  3. Smith, Vincent Arthur (1919). Akbar: The Great Mogul 1542-1605. Clarendon Press. p. 125. 
  4. Development in Contrast : From the Sixteenth to the Mid-Nineteenth Century. UNESCO Publications. 2003. p. 512. ISBN 9789231038761. 
  5. Henderson, Carol E. (2002). Culture and Customs of India. Greenwood Press. p. 90. ISBN 9780313305139. 
  6. "Mausoleum that Humayun never built". The Hindu. 28 April 2003. สืบค้นเมื่อ 24 February 2013. 
  7. 7.0 7.1 Humayun's Tomb, Delhi World Heritage Committee, UNESCO.
  8. Humayun's Tomb Govt. of India Portal.
  9. Plaque at Humayun's Tomb Site

อ่านเพิ่มเติม[แก้]