สีไวโอเลต
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
| สีไวโอเลต | ||
|---|---|---|
| — รหัสสี — | ||
| Hex triplet | #8F00FF | |
| RGBB | (r, g, b) | (143, 0, 255) |
| CMYKH | (c, m, y, k) | (44%, 100%, 0%, 0%) |
| HSV | (h, s, v) | (274°, 100%, 100%) |
B: อยู่ในช่วง [0–255] H: อยู่ในช่วง [0–100] |
||
สีไวโอเลต (อังกฤษ: violet) เป็นสีของแสงอยู่ที่แถบสุดท้ายของสเปกตรัมที่มองเห็นได้ มีความยาวคลื่น 380–420 นาโนเมตร สั้นกว่าสีคราม (indigo) สีไวโอเลตเป็นสีที่อยู่นอกเหนือขอบเขต (gamut) ของปริภูมิสี RGB จึงไม่สามารถผสมในจอคอมพิวเตอร์ออกมาให้ตรงได้ แต่สามารถประมาณได้ว่าอยู่ระหว่างสีน้ำเงินกับสีมาเจนตา ชื่อของสีมีที่มาจากดอกไวโอเลต และใช้แทนชื่อสีเป็นครั้งแรกในภาษาอังกฤษเมื่อ ค.ศ. 1370 [1] ตัวอย่างของวัตถุที่มีสีไวโอเลตเช่น หลอดไฟแบล็กไลต์
ในความหมายที่สอง อาจหมายถึงสีที่เกิดจากการผสมของแสงสีแดงกับแสงสีน้ำเงิน ในกรณีนี้จะให้ผลเป็นสีที่ไม่อยู่ในสเปกตรัมคือสีม่วง ซึ่งสามารถแสดงผลในจอคอมพิวเตอร์ได้
อ้างอิง [แก้]
- ^ Maerz and Paul. A Dictionary of Color. New York: 1930, McGraw-Hill. Page 207.
