สิกิริยา
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
พิกัดภูมิศาสตร์: 7°57′25″N 80°45′35″E / 7.95694°N 80.75972°E
| นครประวัติศาสตร์สิกิริยา * | |
|---|---|
 |
|
| ประเทศ | ศรีลังกา |
| ประเภท | ทางวัฒนธรรม |
| เกณฑ์พิจารณา | ii, iii, iv |
| อ้างอิง | 202 |
| ภูมิภาค ** | เอเชีย-แปซิฟิก |
| ประวัติการจดทะเบียน | |
| จดทะเบียน | 1982 (คณะกรรมการสมัยที่ 6) |
  ที่ตั้งของสิกิริยาในประเทศSri Lanka
|
|
| * ชื่อตามที่ได้จดทะเบียนในบัญชีมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก |
|
สิกิริยา (สิงหล: සීගිරිය; Sigiriya) หรือ หินราชสีห์ เป็นเมืองในอำเภอมาตะเล จังหวัดกลาง ตอนกลางของประเทศศรีลังกา ประกอบด้วยหินปลักภูเขาไฟความสูงประมาณ 370 เมตร ป้อมปราการและปราสาทโบราณ รายล้อมด้วยสวนหย่อมและระบบชลประทาน ปัจจุบันเป็นสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญของศรีลังกา โดยเฉพาะจิตรกรรมฝาผนังโบราณ [1] ได้รับการพิจารณาเป็นมรดกโลกหนึ่งในแปดแห่งของประเทศ [2]
สิกิริยามีประชากรอยู่อาศัยมาตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ มีหลักฐานการสร้างวิหารพุทธมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสตกาล ในคัมภีร์มหาวงศ์ระบุว่าป้อมปราการเหล่านี้สร้างขึ้นในคริสตศวรรษที่ 5 โดยพระเจ้ากัสสปะ ระหว่าง ค.ศ. 447 ถึง ค.ศ. 495 เพื่อป้องกันการชิงราชบัลลังก์จากพระเจ้าโมคคัลลานะ พระเชษฐาของพระองค์
อ้างอิง [แก้]
- ↑ Bandaranayake, Senake. Sinhalese Monastic Architecture. 1974, page 321
- ↑ "Central Cultural Fund". Ministry of Cultural Affairs and National Heritage. Archived from the original on 2008-06-13. สืบค้นเมื่อ 2008-10-19.
