สายล่อฟ้า

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

สายล่อฟ้า เป็นอุปกรณ์ในการถ่ายเทประจุไฟฟ้าจากก้อนเมฆ โดยตรงปลายแหลมของสายล่อฟ้าจะมีสนามไฟฟ้าที่ค่อนข้างแรงกว่าที่อื่น สนามไฟฟ้านี้จะเหนี่ยวนำโมเลกุลของอากาศให้เข้ามาใกล้ ๆ แล้วรับประจุไฟฟ้าส่วนเกินไป ทำให้ลดความต่างศักย์ที่เกิดขึ้นระหว่างก้อนเมฆและหลังคาลง โดยการนำผ่านสายเหนี่ยวนำลงสู่พื้นดิน


Wooden church with lightning rods and grounding cables
"Machina meteorologica" invented by Václav Prokop Diviš worked like a lightning rod.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]