สามัญขยันรั่ว

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สามัญขยันรั่ว
สามัญขยันรั่ว
สามัญขยันรั่ว
ชื่อไทย สามัญขยันรั่ว
ชื่อญี่ปุ่น 日常
ชื่ออังกฤษ Regular Life
ประเภท โชเน็น, เซเน็น
แนว ตลก
มังงะ
สามัญขยันรั่ว
เขียนเรื่อง เคย์อิจิ อาราอิ
สำนักพิมพ์ ธงชาติของญี่ปุ่น คาโดคาว่า โชเท็น
ธงชาติของไทย เซ็นชู
ลงนิตยสาร ธงชาติของญี่ปุ่น Shōnen Ace
ธงชาติของญี่ปุ่น Comptiq
เมื่อ ธันวาคม 2549ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม ธงชาติของญี่ปุ่น 7 เล่ม
ธงชาติของไทย 2 เล่ม
โอวีเอ
Nichijou
กำกับ เท็ตสึยะ อิชิฮาระ
สร้างสรรค์ ธงชาติของญี่ปุ่น เกียวโตแอนิเมชัน
ตอน 1
เผยแพร่ 12 มีนาคม 2554
ภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์
Nichijou[1]
ผู้กำกับ เท็ตสึยะ อิชิฮาระ
ผลิตโดย ธงชาติของญี่ปุ่น เกียวโตแอนิเมชัน
ฉายทาง ธงชาติของญี่ปุ่น ชิบะทีวี
ฉายครั้งแรก 3 เมษายน - 26 กันยายน 2554
จำนวนตอน 26
เกม
สามัญขยันรั่ว: อุจูจิน
สร้างโดย Vridge
จัดจำหน่ายโดย Kadokawa Shoten
แนว วิชวลโนเวล
เรตติ้ง CERO: A
สำหรับเครื่อง เพลย์สเตชันพอร์เทเบิล
จำหน่ายเมื่อ 28 กรกฎาคม 2554
Wikikartoon.png ส่วนหนึ่งของสารานุกรมการ์ตูนญี่ปุ่น

สามัญขยันรั่ว (ญี่ปุ่น: 日常 Nichijou ?) (อังกฤษ: Regular Life) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนวตลกคอมเมดี้ แต่งเรื่องและวาดภาพโดย เคย์อิจิ อาราอิ มีรูปแบบการดำเนินเรื่องที่ค่อนข้างแตกต่างไปจากมังงะทั่วไป โดยอธิบายชีวิตอันแสนจะธรรมดาแต่ไม่ธรรมดาเลยสักนิดของเหล่าตัวละครในเรื่องซึ่งเต็มไปด้วยเรื่องฮาๆไม่เว้นแต่ละตอน

เนื้อหา

เนื้อเรื่องย่อ [แก้]

เช้าระหว่างการเดินทางไปโรงเรียน ยุกโกะได้เล่นมุขทักทายภาษาอินโดนีเซียกับเพื่อนสนิท มิโอะ แต่เพราะรู้ๆกันว่า ยังไงยุกโกะก็คงเล่นมุกแป้กๆ ออกมาตามเคย ทำให้มิโอะไม่ได้ใส่ใจคำว่า "เซรามัท ปากิ" ของยุกโกะเลยสักนิด คุยกันอยู่ดีๆ ตุ๊กตาไม้ก็หล่นลงมาใส่หัวยุกโกะเข้าอย่างจัง... ขณะที่เธอคิดว่าการที่มีตุ๊กตาหล่นใส่อาจจะเป็นโชคดีของเธอก็ได้ ฉับพลัน ก็มีตุ๊กตาไม้อีกตัวก็กระแทกหัวเธออีกครั้ง เธอคิดว่าอย่างน้อยของที่หล่นใส่หัวมันไม่ใช่ของคาวล่ะนะ ถ้าเป็นแบบนั้นคงซวยสุดๆ ทันใดนั้น เนื้อปลาแซลมอนสดก็โปะลงไปบนหัวของเธอเป็นชิ้นที่ 3.... ชีวิตอันแสนธรรมดาแต่ไม่ธรรมดาเขาเริ่มกันแบบนี้สินะ...[2] [3]

ตัวละครหลัก [แก้]

ปี 1 ห้อง Q [แก้]

(จากซ้าย) มินาคามิ มาอิ, อาอิโออิ ยุกโกะ และ นางาโนฮาระ มิโอะ
อาอิโออิ ยุกโกะ (ญี่ปุ่น: 相生 祐子 Aioi Yūko ?)
ให้เสียงโดย: มาริโกะ ฮอนดะ
สาวน้อยผู้มีชีวิตแสนเรื่อยเปื่อยยังไงก็ได้ ขี้เกียจ เป๋อ งี่เง่า เอ๋อ ฯลฯ น้อยครั้งที่จะทำการบ้านเอง มักจะมาลอกมิโอะตอนเช้าและจบลงที่ทำไม่ทันและออกไปนอกห้องประจำ ชอบเล่นมุกตลก แต่ก็มักจะเป็นมุกที่ไม่ชวนขำ หรือเข้าใจยากเสมอๆ[4]
นางาโนฮาระ มิโอะ (ญี่ปุ่น: 長野原 みお Naganohara Mio ?)
ให้เสียงโดย: ไม ไอซาวะ
สาวน้อยผู้เรียบร้อยและเหมือนคนธรรมดา จัดว่าฉลาด ขยัน แอบหลงรักรุ่นพี่ เหมือนนักเรียนธรรมดาทั่วไป ถ้าไม่ติดว่าเธอเป็นฟุโจชิชนิดซึมเข้าสายเลือด ชอบจินตนาการเอารุ่นพี่ที่ตัวเองแอบชอบมาเป็นตัวละครแนวยะโอะอิในโดจินชิของเธออยู่บ่อยๆ เธอพยายามปิดเรื่องนี้ไว้เพื่อไม่ให้คนอื่นรังเกียจ แต่ก็มักจะเผลอแสดงอาการออกมาอยู่เป็นประจำ[4]
มินาคามิ มาอิ (ญี่ปุ่น: 水上 麻衣 Minakami Mai ?)
ให้เสียงโดย: มิสุซุ โทกาชิ
สาวเงียบหน้านิ่งที่ดูเหมือนเด็กเรียบร้อย ทว่าแท้จริงแล้วกลับฉลาดเป็นกรด ร้ายกาจและเก่งกาจในหลายๆเรื่อง เป็นคนที่ไม่ควรต่อกรโดยไม่จำเป็น เพราะการจะเอาชนะเป็นเรื่องยากกว่าถูกรางวัลจับสลากเสียอีก เธอเลี้ยงสุนัข 2 ตัวและมักจะพามันไปเดินเล่นบ่อยๆ งานอดิเรกคือ แกะสลักพระพุทธรูปไม้ โดยไม่ว่าจะไม้แบบไหนเธอก็แกะออกมาได้[4]

สถาบันวิจัยชิโนโนเมะ [แก้]

(จากซ้าย) ชิโนโนเมะ นาโนะ, ฮาคาเซะ และ ซากาโมโต้ (บนหัวฮาคาเซะ)
ชิโนโนเมะ นาโนะ (ญี่ปุ่น: 東雲 なの Shinonome Nano ?)
ให้เสียงโดย: ชิซึกะ ฟุรุยะ
สาวน้อยผู้ดูเป็นคนที่ปกติมากที่สุดในเรื่อง ถ้าไม่เสียตรงที่ว่าเธอไม่ใช่มนุษย์ แต่เป็นหุ่นยนต์ พยายามปกปิดเรื่องที่ว่าตัวเองเป็นหุ่นยนต์เพราะกลัวคนอื่นจะรังเกียจตนเอง แต่ก็มักจะผิดสังเกตเพราะเธอกลับมีลานตัวใหญ่อยู่ที่หลัง มีฝีมืองานบ้านงานเรือนเป็นเลิศ และคอยดูแลฮาคาเซะบ่อยๆ เธอมักถูกฮาคาเซะปรับปรุงร่างกายโดยไม่รู้ตัว เช่น ติดตั้งปืนกลถั่วเหลือง เครื่องเก็บขนมเค้ก ฯลฯ จนน่ากลัวว่าเรื่องหุ่นยนต์จะความแตกเข้าสักวัน[4]
ฮาคาเซะ (ญี่ปุ่น: はかせ Hakase ?) หรือตามความหมายของไทย คือ ศาสตราจารย์
ให้เสียงโดย: ฮิโรมิ คนโนะ
เด็กอัจฉริยะวัยแปดขวบผู้สร้างนาโนะ สามารถพัฒนาสิ่งประดิษฐ์แปลกๆได้มากมาย แต่ถึงจะฉลาดแค่ไหนก็ยังมีนิสัยเหมือนเด็ก งอแง ดื้อ ร้องจะเอาขนม เธอชอบปลาฉลามมาก และมักจะเอาสีเทียนมาวาดรูปปลาฉลามประจำ[4]
ซากาโมโต้ (ญี่ปุ่น: 阪本 Sakamoto ?)
ให้เสียงโดย: มิโนรุ ชิราอิชิ
แมวดำน่ารักที่หลุดออกมาจากกรงแล้วหาทางกลับไม่เจอ จนนาโนะไปเจอเข้าโดยบังเอิญ และนำมาเลี้ยง ชื่อของเขามาจากลังกระดาษที่เขาอยู่ตอนที่ถูกพบ ผ้าพันคอของเขาทำให้เขาพูดภาษามนุษย์ได้ ชอบทำตัวเป็นผู้ปกครองดูแลนาโนะและฮาคาเซะที่ยังเด็กเพราะถือว่าตัวเองเป็นผู้ใหญ่กว่า แต่ก็มักจะเผลอหลุดทำตามสัญชาติญาณของแมวทุกที[4]

มังงะ [แก้]

มังงะของของเรื่องนี้แต่งเรื่องและวาดภาพโดย เคย์อิจิ อาราอิ เป็นเนื้อหาต้นแบบพื้นฐานของอะนิเมะ ตอนนี้มีฉบับรวมเล่มแล้ว 6 เล่มในประเทศญี่ปุ่น[5] เนื้อหาจะมีตำแหน่งหลัก 2 ส่วน คือ

  • ชีวิตในโรงเรียนของเหล่านักเรียนปี 1 ห้อง Q จะมีตัวดำเนินเรื่องหลักเป็น ยุกโกะ มิโอะ มาอิ และนาโนะ เน้นสถานที่หลักเป็นในโรงเรียนประจำอำเภอ แต่บางครั้งก็จะออกไปนอกสถานที่บ้าง เช่น ร้านอาหาร สถานีรถไฟ
  • ชีวิตความเป็นอยู่ในสถาบันวิจัยชิโนโนเมะ จะมีตัวดำเนินเรื่องหลักเป็น นาโนะ ฮาคาเซะ และซากาโมโต้ ในส่วนนี้จะไม่ค่อยเปลี่ยนสถานที่บ่อยเท่ากับจุดแรก มักจะดำเนินเนื้อหาแค่ในสถาบันวิจัยเท่านั้น

ที่เหลือจะเป็นส่วนที่ไม่เกี่ยวข้องกับ 2 จุดนี้

โดยปกติ เรื่องนี้จะใช้ชื่อตอนธรรมดาว่า วันธรรมดา (ญี่ปุ่น: 日常の Nichijou no ?) (อังกฤษ: My Ordinary Life Part) ตามด้วยเลขลำดับตอน อาจจะมีตอนอื่นๆ แทรกเสริมมาบ้าง แต่ส่วนใหญ่ แต่ละตอนจะจบในตอน ไม่มีความต่อเนื่องกัน หรือถ้าต่อเนื่องกันก็จะไม่ยาวมากนัก

อะนิเมะ [แก้]

อะนิเมะจัดทำโดยเกียวโตแอนิเมชัน โดยอิงจากต้นฉบับมังงะ แต่มีการแก้ไขดัดแปลงในเรื่องที่นาโนะไม่ได้เข้าเรียนตั้งแต่แรกเหมือนในมังงะ

เพลงประกอบ [แก้]

เพลงเปิด [แก้]

เพลงปิด [แก้]

เพลงประกอบ

อ้างอิง [แก้]

  1. "สามัญขยันรั่ว Manga Gets Anime by Kyoto Animation". Anime News Network. May 22, 2010. สืบค้นเมื่อ May 22, 2010. 
  2. สามัญขยันรั่ว EP1
  3. "สามัญขยันรั่ว Manga EP 1". Kadokawa Shoten. 24 กรกฎาคม 2554. สืบค้นเมื่อ 24 กรกฎาคม 2554. 
  4. 4.0 4.1 4.2 4.3 4.4 4.5 http://www.shinonome-lab.com/character/
  5. สามัญขยันรั่ว! @ web Kadokawa

แหล่งข้อมูลอื่น [แก้]