ประเทศนาอูรู
| สาธารณรัฐนาอูรู
Republic of Nauru (อังกฤษ)
Ripublik Naoero (นาอูรู) |
||||
|---|---|---|---|---|
|
|
||||
| คำขวัญ: God's Will First (พระประสงค์ของพระเจ้ามาก่อน) | ||||
| เพลงชาติ: Nauru Bwiema |
||||
| เมืองหลวง | ยาเรน 0°32′S 166°55′E / 0.533°S 166.917°E |
|||
| ภาษาทางการ | ภาษาอังกฤษและภาษานาอูรู | |||
| การปกครอง | สาธารณรัฐประชาธิปไตย | |||
| - | ประธานาธิบดี | สเปรนต์ ดับวีโด | ||
| เอกราช | ||||
| - | จากดินแดนในภาวะพึ่งพิง ของสหประชาชาติ[1] |
31 มกราคม พ.ศ. 2511 | ||
| พื้นที่ | ||||
| - | รวม | 21 ตร.กม. (203) 8.1 ตร.ไมล์ |
||
| - | แหล่งน้ำ (%) | น้อยมาก | ||
| ประชากร | ||||
| - | ก.ค. 2548 (ประเมิน) | 13,005 (220) | ||
| - | ความหนาแน่น | 621 คน/ตร.กม. (13) 1,608 คน/ตร.ไมล์ |
||
| จีดีพี (อำนาจซื้อ) | 2548 (ประมาณ) | |||
| - | รวม | 60 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (224) | ||
| - | ต่อหัว | 5,000 ดอลลาร์สหรัฐ (132) | ||
| สกุลเงิน | ดอลลาร์ออสเตรเลีย (AUD) |
|||
| เขตเวลา | (UTC+12) | |||
| ระบบจราจร | ซ้ายมือ | |||
| โดเมนบนสุด | .nr | |||
| รหัสโทรศัพท์ | 674 | |||
|
||||
นาอูรู (อังกฤษ: Nauru; นาอูรู: Naoero) มีชื่อทางการคือ สาธารณรัฐนาอูรู (อังกฤษ: Republic of Nauru; นาอูรู: Ripublik Naoero) เป็นประเทศสาธารณรัฐบนเกาะในมหาสมุทรแปซิฟิกตอนใต้ มีเพื่อนบ้านที่ใกล้ที่สุดคือเกาะบานาบาของประเทศคิริบาส นาอูรูเป็นประเทศเกาะที่เล็กที่สุด ครอบคลุมพื้นที่เพียง 21 ตารางกิโลเมตร
ประชากรเริ่มแรกของนาอูรูคือชาวไมโครนีเซียและชาวโพลินีเซีย ก่อนจะถูกยึดครองเป็นอาณานิคมของเยอรมนี และต่อมากลายเป็นดินแดนในการปกครองของออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ และสหราชอาณาจักรหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เกาะนี้ถูกยึดครองโดยญี่ปุ่นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ก่อนจะเข้าสู่ดินแดนในภาวะพึ่งพิงอีกครั้ง นาอูรูเป็นประเทศเอกราชในปีพ.ศ. 2511
เนื้อหา |
ประวัติศาสตร์ [แก้]
ชาวไมโครนีเซียและชาวโพลินีเซียเข้ามาอยู่บนเกาะนาอูรูตั้งแต่อย่างน้อยสามพันปีก่อน นาอูรูถูกยึดครองโดยเยอรมนีในปีพ.ศ. 2431 มีการค้นพบฟอสเฟตในปีพ.ศ. 2443 และเริ่มมีการส่งออกฟอสเฟตในอีกสี่ปีต่อมา ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ออสเตรเลียเข้ายึดครองนาอูรูในปีพ.ศ. 2457 หลังจากสงคราม สันนิบาตชาติให้นาอูรูเป็นดินแดนในอำนาจ (แมนเดต) ของออสเตรเลีย ร่วมกับสหราชอาณาจักรและนิวซีแลนด์ รัฐบาลของสามประเทศลงนามในความตกลงเกาะนาอูรูในปีค.ศ. 1919 ซึ่งตั้งคณะกรรมการฟอสเฟตบริเตน ให้ได้สิทธิการทำเหมืองฟอสเฟตบนนาอูรู
กองทัพญี่ปุ่นเข้ายึดนาอูรูในวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2485 หลังสงครามโลกครั้งที่สอง สหประชาชาติอนุมัติภาวะทรัสตี ให้ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ และสหราชอาณาจักรเป็นทรัสตี นาอูรูเริ่มปกครองตนเองในปีพ.ศ. 2509 และกลายเป็นประเทศเอกราชในปีพ.ศ. 2511 ในปี 2510 ประชาชนนาอูรูได้ซื้อสินทรัพย์ของคณะกรรมการฟอสเฟตบริเตน และต่อมาก็ไปอยู่ในความควบคุมของบริษัทฟอสเฟตนาอูรูของรัฐบาล
การเมือง [แก้]
นาอูรูเป็นสาธารณรัฐและใช้ระบอบรัฐสภา มีประธานาธิบดีเป็นประมุขแห่งรัฐและหัวหน้ารัฐบาล รัฐสภาของนาอูรูประกอบด้วยสมาชิก 18 คน มาจากการเลือกตั้งทุกสามปี นาอูรูไม่มีโครงสร้างพรรคการเมืองอย่างเข้มแข็งเท่าใดนัก โดยตัวแทนส่วนใหญ่เป็นผู้สมัครอิสระ ประธานาธิบดีจะได้รับการแต่งตั้งจากสมาชิกรัฐสภา
หลังจากการประกาศเอกราช นาอูรูเข้าเป็นสมาชิกพิเศษของเครือจักรภพ และเป็นสมาชิกเต็มในปีพ.ศ. 2543 นาอูรูได้เข้าเป็นสมาชิกธนาคารเพื่อการพัฒนาเอเชียในปีพ.ศ. 2534 และสหประชาชาติในปีพ.ศ. 2542
การแบ่งเขตการปกครอง [แก้]
นาอูรูมี 14 เขต:
- เขตเดนิโกโมดู (Denigomodu)
- เขตนิบ็อก (Nibok)
- เขตเบาดา (Buada)
- เขตโบเอ (Boe)
- เขตไบตี (Baiti)
- เขตเมเนง (Meneng)
- เขตยาเรน (Yaren)
- เขตอนาบาร์ (Anabar)
- เขตอนิบาเร (Anibare)
- เขตอเนตัน (Anetan)
- เขตอัวโบเอ (Uaboe)
- เขตอิจูว์ (Ijuw)
- เขตเอวา (Ewa)
- เขตไอโว (Aiwo)
ภูมิศาสตร์ [แก้]
นาอูรูเป็นเกาะทรงรีในมหาสมุทรแปซิฟิก ห่างจากเส้นศูนย์สูตรมาทางตอนใต้ 42 กิโลเมตร ล้อมรอบด้วยแนวปะการัง ซึ่งทำให้ไม่สามารถสร้างท่าเรือได้ นาอูรูเป็นหนึ่งในสามเกาะหินฟอสเฟตใหญ่ในมหาสมุทรแปซิฟิก โดยอีกสองแห่งคือเกาะบานาบาของประเทศคิริบาส และมากาเทียของเฟรนช์โปลินีเซีย อย่างไรก็ตาม ฟอสเฟตของประเทศนั้นถูกนำมาใช้เกือบหมดแล้ว การทำเหมืองฟอสเฟตในที่ราบสูงตอนกลาง ทำให้พื้นที่กลายเป็นที่ไร้พืช เต็มไปด้วยหินปูนขรุขระที่มียอดสูงสุด 15 เมตร การทำเหมืองแร่เป็นเวลาหนึ่งศตวรรษ ได้สร้างความเสียหายให้กับพื้นที่ถึงสี่ในห้า นอกจากนี้ยังสร้างความเสียหายพื้นที่เขตเศรษฐกิจจำเพาะโดยรอบ โดยประมาณการว่า 40% ของสัตว์น้ำตายจากของเหลวที่ปล่อยออกมา ซึ่งเต็มไปด้วยฟอสเฟต[1]
เศรษฐกิจ [แก้]
นาอูรูมีแร่ฟอสเฟตอยู่มาก และรายได้แทบทั้งหมดของประเทศมาจากอุตสาหกรรมการขุดและส่งออกแร่ฟอสเฟต ซึ่งมีรายได้ดีจนทำให้ชาวนาอูรู มีรายได้เฉลี่ยต่อหัวสูงเป็นอันดับต้นในหมู่ประเทศหมู่เกาะแปซิฟิกด้วยกัน
ประชากร [แก้]
เชื้อชาติ [แก้]
ประมาณร้อยละ 58 เป็นชาวนาอูรู ชนพื้นเมืองจากเกาะอื่น ๆ ร้อยละ 26 ชาวจีนร้อยละ 8 ยุโรปร้อยละ 8 ประชากรอาศัยอยู่ในเขตเมืองร้อยละ 100
อัตราการอ่านออกเขียนได้ [แก้]
อัตราการอ่านออกเขียนได้ 99 %
ศาสนา [แก้]
ประชากรส่วนใหญ่ในประเทศนาอูรูนับถือศาสนาคริสต์นิกายโปรเตสแตนต์ร้อยละ 51, นิกายโรมันคาทอลิกร้อยละ 26, ศาสนาพุทธร้อยละ 11, ศาสนาบาไฮร้อยละ 9, ศาสนาอิสลามร้อยละ 2 และอื่น ๆ อีกร้อยละ 1[2]
อ้างอิง [แก้]
- ↑ ซึ่งออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ และสหราชอาณาจักรร่วมกันบริหาร
|
||||||||||||||||
|
|||||||
อ้างอิงผิดพลาด: มีป้ายระบุ <ref> อยู่ แต่ไม่พบป้ายระบุ <references/>
