สันตินิยม

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

สันตินิยม (อังกฤษ: Pacifism) เป็นแนวคิดที่ต่อต้านสงครามตลอดจนความรุนแรงต่างๆ โดยเชื่อว่าสงครามและความรุนแรงเป็นสิ่งที่ยอมรับไม่ได้ทางศีลธรรม แต่สามารถแก้ไขปัญหาต่างๆได้โดยสันติวิธี ซึ่งนักสันตินิยมมักกล่าวถึงแนวทางปฏิบัติโดยยึดหลักศาสนา อย่างไรก็ตามยังมีการให้คำวิพากษ์วิจารณ์ว่าเป็นแนวคิดที่สามารถปฏิบัติได้ยาก เนื่องจากการให้โลกนี้ปราศจากความรุนแรงในความเป็นจริงนั้นไม่อาจเกิดขึ้นได้โดยตลอด ในบางครั้ง การใช้มาตรการขั้นเด็ดขาดโดยยึดหลักจริยธรรมแก้ปัญหาอาจเป็นแนวทางที่ดีกว่า[1][2]

ประวัติช่วงต้น[แก้]

Apotheosis of War (1871) ภาพระบายสีของเวอเรสชากิน ซึ่งกลายมาเป็นหนึ่งในผลงานศิลปะที่ยอมรับกันในด้านสื่อแสดงถึงสันตินิยม

มีหลายสิ่งที่สนับสนุนแนวคิดสันตินิยมหากมองย้อนไปในประวัติศาสตร์ ตลอดจนงานประพันธ์ต่างๆ ดังตัวอย่างเช่น :

เนปาล[แก้]

ความเห็นใจต่อสรรพชีวิตทั้งปวง ทั้งที่เป็นมนุษย์และไม่ใช่มนุษย์ ต่างเป็นส่วนสำคัญที่ปรากฏในหลักธรรมของศาสนาพราหมณ์-ฮินดูกับศาสนาพุทธ ซึ่งพระโคตมพุทธเจ้าทรงเป็นผู้ตรัสรู้ในสัจธรรมนี้ รวมทั้งพระมหาวีระที่ค้นพบสัจธรรมในศาสนาเชนในช่วง 599 ถึง 527 ปีก่อนคริสตกาล โดยพระโคตมพุทธเจ้าตลอดจนพระมหาวีระ ต่างมีชาติกำเนิดในวรรณะกษัตริย์

กรีซ[แก้]

ในยุคกรีกโบราณแม้จะดูเหมือนว่าแนวคิดสันตินิยมจะไม่ปรากฏอยู่ เว้นเสียแต่ว่าจะมีแนวคิดชี้นำทางศีลธรรมอย่างกว้างๆ ซึ่งขัดแย้งต่อแนวคิดด้านความรุนแรงระหว่างบุคคล โดยมิได้มีแนวคิดทางปรัชญาที่ปฏิเสธถึงความรุนแรงระหว่างการปราศรัย หรือปฏิเสธรูปแบบการใช้ความรุนแรงทั้งหมดที่ดูเหมือนว่ายังปรากฏให้เห็นอยู่ อริสโตฟานเนสกับบทละครของเขาที่มีชื่อว่าไลซิสทราธา ได้สร้างบทที่กล่าวถึงสตรีชาวเอเธนส์ที่ต้อต้านสงครามในช่วงที่เกิดเหตุการณ์สงครามเปโลโพเนเซียน เมื่อ 431 ถึง 434 ปีก่อนคริสตกาล และละครชุดนี้ได้สร้างชื่อเสียงในหลายๆประเทศในประเด็นของการต่อต้านสงคราม แต่อย่างไรก็ตาม ทั้งในแง่ของงานประพันธ์กับสุขนาฏกรรม และแม้ว่าจะปฏิเสธแนวคิดทางสงคราม แต่ก็ดูเหมือนว่าความขัดแย้งยังคงอยู่ (ภายหลังจากนั้น 20 ปี) มากกว่าที่รู้จักในฐานะของปรัชญาที่เผชิญกับความรุนแรงหรือสงคราม พอๆกันกับบทประพันธ์ที่ประท้วงต่อต้านความรุนแรงอย่างเรื่องเฮเกโทริเดสแห่งเกาะทาซอส

อิตาลี[แก้]

แพนด้าเป็นเทพแห่งความมสันติสุข (ตามที่ปรากฏในฟิโลซินอส)[3] แหล่งที่มาของคำว่า "Panda" นี้มาจากคำว่า "pandi"

จีน[แก้]

คัมภีร์ลัทธิเต๋า สันติขั้นสูงสุด (ไท่ผิงจิง ) บอกล่วงหน้าถึง "การมาของยุคแห่งสันติภาพ" (ไท่ผิง )[4] โดยไท่ผิงจิงนี้มีเนื้อหาที่สนับสนุนแนวคิด "โลกที่เต็มไปด้วยความเป็นสันติ"[5]

แอฟริกา[แก้]

นิวซีแลนด์[แก้]

ฮาวาย[แก้]

อเมริกาเหนือ[แก้]

จักรวรรดิโรมัน[แก้]

ประวัติช่วงยุคใหม่[แก้]

ศาสนา[แก้]

สัญลักษณ์แห่งสันติ ซึ่งใช้กันอย่างกว้างขวางในสื่อด้านสันตินิยม

อ้างอิง[แก้]

หนังสืออ่านเพิ่มเติม[แก้]

  • Paul Alexander, (2009), Peace to War: Shifting Allegiances in the Assemblies of God. Telford, PA: Cascadia Publishing/Herald Press.
  • Bennett, Scott H. Radical Pacifism: The War Resisters League and Gandhian Nonviolence in America, 1915-1963 (New York: Syracuse Univ. Press, 2003).
  • Bennett, Scott H., ed. Army GI, Pacifist CO: The World War II Letters of Fank and Albert Dietrich (New York: Fordham Univ. Press, 2005).
  • Brock, Peter and Young, Nigel. Pacifism in the Twentieth Century (New York, Syracuse University Press, 1999).
  • Brock, Peter. Varieties of Pacifism: A Survey from Antiquity to the Outset of the Twentieth Century (New York, Syracuse University Press, 1999).
  • Cortright, David. Peace :A History of Movements and Ideas (Cambridge: Cambridge University Press, 2008).
  • True, Michael, "Justice Seekers, Peace Makers: 32 Portraits in Courage", 1985. ISBN 0-89622-212-8
  • Yoder, John Howard (1992). Nevertheless: the varieties and shortcomings of religious pacifism. Scottdale, Pennsylvania: Herald Press. ISBN 0-8361-3586-5. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]