สังคายนาลาเตรันครั้งที่หนึ่ง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
กฎข้อที่ 2 4 และ 10 ยุติอำนาจของจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในการเสนอชื่อบิชอปและพระสันตะปาปา

สังคายนาลาเตรันครั้งที่ 1 (อังกฤษ: First Council of the Lateran) เป็นสภาสังคายนาสากลในคริสตจักรโรมันคาทอลิกที่สมเด็จพระสันตะปาปาคาลิกซ์ตุสที่ 2 ทรงเรียกประชุมในเดือนธันวาคมปี ค.ศ. 1122 ทันทีหลังจากความตกลงระหว่างสันตะปาปากับรัฐบาลที่เวิมส์[1] (Concordat of Worms) โดยมีจุดประสงค์ดังต่อไปนี้:

  • เพื่อยุติการมอบตำแหน่งฝ่ายศาสนจักรให้แก่ฆราวาส
  • เพื่อยุติอิทธิพลของฆราวาสในการแต่งตั้งบิชอปและอธิการอาราม
  • เพื่อสร้างความกระจ่างแจ้งระหว่างความแตกต่างของกิจการทางศาสนาและทางโลก
  • เพื่อเป็นการย้ำปรัชญาที่ว่าอำนาจทางศาสนาเป็นของคริสตจักรเท่านั้น และ
  • เพื่อยุติอิทธิพลของจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในการเลือกตั้งพระสันตะปาปา

ผู้ร่วมประชุมมีด้วยกันเป็นจำนวนมากที่รวมทั้งบิชอปสามร้อยองค์ และอธิการอารามอีกกว่าหกร้อยองค์ การประชุมเกิดขึ้นที่กรุงโรมในปี ค.ศ. 1123 พระสันตะปาปาคาลิกซ์ตุสทรงเป็นประธานในการประชุมด้วยพระองค์เอง ระหว่างการประชุมก็ได้มีการอ่านข้อตกลงจาก[[[ความตกลงระหว่างสันตะปาปากับรัฐบาลที่เวิมส์]]และอนุมัติ

อ้างอิง[แก้]

  1. CATHOLIC ENCYCLOPEDIA: Concordat[1]

ดูเพิ่ม[แก้]