นิ้วกลม

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก สราวุธ เฮ้งสวัสดิ์)
สราวุธ เฮ้งสวัสดิ์
นามปากกา: นิ้วกลม
เกิด: 15 ตุลาคม พ.ศ. 2521 (35 ปี)
โรงพยาบาลหัวเฉียว
อาชีพ: นักเขียน ครีเอทีฟโฆษณา
สัญชาติ: ไทย
เว็บไซต์: http://www.facebook.com/roundfinger.BOOK

สราวุธ เฮ้งสวัสดิ์ (ชื่อเล่น: เอ๋) หรือ นิ้วกลม เกิดเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2521[1] เป็นครีเอทีฟโฆษณา ผู้กำกับโฆษณา นักเขียนชาวไทย มีผลงานสร้างชื่ออย่าง โตเกียวไม่มีขา

ชื่อนิ้วกลม เริ่มจากตอนที่เขียนเริ่มใช้อินเทอร์เน็ต ในเว็บบอร์ดคณะ ที่เขามักชอบเข้าไปตั้งกระทู้เห็นคนอื่นมีนามจอ (นามปากกาที่ใช้ในจอคอมพิวเตอร์) อย่าง “ตัวกลม” จึงเริ่มมองดูนิ้วตัวเอง แล้วตั้งนามจอว่า "นิ้วกลม" และจึงใช้นามปากกานี้มาอย่างต่อเนื่อง[2]

นิ้วกลมศึกษาที่โรงเรียนเซนต์จอห์น จากนั้นศึกษาที่โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) และศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาที่คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ภาควิชาการออกแบบอุตสาหกรรม[3] ในช่วงเรียนปี 5 เขากับเพื่อนอีก 7 คน ใช้ชื่อว่า “dim” ทำหนังสือทำมือไปเสนอ กระทั่งได้เขียนคอลัมน์ E=iq2 และงานเขียนต่าง ๆ ที่เป็นลักษณะของสนามทดลองสมมติฐาน เช่น การเขียนกลับหลัง การเขียนด้วยตัวพยัญชนะและรูปแบบที่ไม่คุ้นชิน[4]

หลังจากศึกษาจบเข้าฝึกงานที่ลีโอเบอร์เนตต์ บริษัททางด้านโฆษณา เข้าเรียนเพิ่มเติมการผลิตสื่อโฆษณาของสมาคมผู้กำกับศิลป์บางกอก (B.A.D. Bangkok Art Directors) ผลงานของเขาได้รับรางวัลชนะเลิศในหมู่นักเรียน B.A.D. โดยในการแข่งขันออกแบบโฆษณาสิ่งพิมพ์เพื่อรณรงค์ให้ประเทศไทยปลอดจากคอรัปชั่น โดยเขาประกวดโดยการส่งงานที่เป็นกุญแจรถบีเอ็มดับเบิลยูกับกระดาษพับที่มีข้อความว่า “สวัสดีคณะกรรมการ Junior B.A.D. Awards ทุกท่านครับ เห็นว่าพวกท่านทำงานกันหนัก อยากให้พวกท่านได้นั่งรถสบายๆ จึงส่งรถคันนี้มาเป็นของกำนัล ยังไงตอนให้คะแนนก็ช่วยพิจารณางานชิ้นนี้ของผมเป็นพิเศษหน่อยนะครับ ขอบคุณล่วงหน้าครับ…ประเทศไทยในฝัน? ไม่มีคอรัปชั่น คำตอบอยู่ที่คุณ”

จากนั้นเริ่มงานใหม่ที่ JWT มีผลงานสร้างสรรค์โฆษณาอย่างเช่น เบียร์เชียร์[5] ช็อกโกแลตคิดแคต แว่นท็อปเจริญ ฯลฯ เขายังทำของผลิตภัณฑ์เครื่องกีฬาระดับโลกอย่างอาดิดาส ที่ประเทศจีน ในช่วงการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่ปักกิ่ง[6]

ด้านผลงานคอลัมนิสต์ เขียนให้กับนิตยสารอะเดย์ และหลังจากนั้นเริ่มมีตีพิมพ์รวมเล่ม โดยเฉพาะสารคดีท่องเที่ยวอย่าง โตเกียวไม่มีขา (2547) กัมพูชาพริบตาเดียว (2548) เนปาลประมาณสะดือ (2549) สมองไหวในฮ่องกง (2550) และ นั่งรถไฟไปตู้เย็น (2551) และยังมีเขียนนวนิยายเรื่อง นวนิยายมีมือ (2550) และรวมบทความชื่อ อิฐ (2548) (2550) และ เพลงรักประกอบชีวิต (2551) เขายังได้เขียนเพลงร่วมกับ แสตมป์ อภิวัชร์ เอื้อถาวรสุข ในเพลง “ทฤษฎีสีชมพู”[7]

นอกจากนั้นเป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์ทางช่องไทยพีบีเอส (รายการพื้นที่ชีวิต รายการเป็นอยู่คือ วัฒนธรรมชุบแป้งทอด)[8]

ปัจจุบันคบกับชิงชิง-สาธิดา กฤชเทียมเมฆ นักวาดและนักเขียน

ผลงาน

ผลงานเขียน

บันทึกการเดินทาง

  • โตเกียวไม่มีขา (2547)
  • กัมพูชาพริบตาเดียว (2548)
  • เนปาลประมาณสะดือ (2549)
  • สมองไหวในฮ่องกง (2550)
  • นั่งรถไฟไปตู้เย็น (2551)
  • ลอนดอนไดอารี่ 1.1 (2551)
  • ความฝันที่มั่นสุดท้าย (2556)

ความเรียง

  • อิฐ (2549)
  • (2550)
  • The Soundtracks of my love (2551)
  • อาจารย์ในร้านคุกกี้ (2552)
  • สิ่งมหัศจรรย์ธรรมดา (2553)
  • ความสุขโดยสังเกต (2554)
  • ความรักเท่าที่รู้ (2554)
  • แอ่งน้ำกลางทะเลทราย (2555)
  • Head (2556)
  • วิชา | ภูผา | ชีวิต (2557)

บทความ

  • บุกคนสำคัญ (2553)
  • ตรวจภายใน (2555)
  • หยดน้ำในกองไฟ (2557)

นวนิยาย?

  • ผม, มูราคามิ (2551)

ถาม - ตอบ

  • ปอกกล้วยในมหาสมุทร (2551)
  • ฝนกล้วยให้เป็นเข็ม (2553)

อุนนุน

  • สิ่งที่ค้นพบระหว่างนั่งเฉยเฉย (2553)
  • กาลครั้งหนึ่งทุกสถานที่เคยมีความรัก (2554)

เล่าด้วยรูป

  • สาระภาพ (2555)

บทกวี

  • Heart (2556)

ร่วมกับนักเขียนอื่น

  • หน่อไม้ (2551) ร่วมกับทรงกลด บางยี่ขัน และทรงศีล ทิวสมบุญ
  • ระยะทางอันห่างใกล้ (2552) จดหมายแลกเปลี่ยนทรรศนะกับพิมปาย
  • m & m (2552) เรื่องสั้นผ่านเอ็มเอสเอ็นกับเจหวาน

ผลงานอื่น ๆ

  • หิมะกัดส้มผมลิขิต (2547)
  • หลังประตูบานนั้น Vol.2 (2550)
  • abc (a book combo) ลำดับที่ 1 Happy Ending (2551)
  • abc (a book combo) ลำดับที่ 4 ตำรา 101 (2552)
  • เรื่องรักธรรมดา เพราะรักเหมือนเดิม (2552)
  • Bridge สะพานข้ามยุคสมัยของ 'รงค์ วงษ์สวรรค์ (2552)
  • Line Stories 2 เรื่องเส้น ๆ (2553)
  • 7+7 เขียนแบบถาปัด (2553)

อ้างอิง