สมุดปกเหลือง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

สมุดปกเหลือง เป็น เค้าโครงเศรษฐกิจที่มีการปฏิรูปที่ดินและรัฐสวัสดิการแก่ประชาชน ของนายปรีดี พนมยงค์ หนึ่งในผู้ก่อการคณะราษฎร์ ประกาศออกมาเมือ 15 มีนาคม พ.ศ. 2476 สมุดปกเหลืองนี้ถูกนำไปใช้เป็นข้อกล่าวหาว่านายปรีดีเป็นคอมมิวนิสต์ และทำให้เกิดความแตกแยกในรัฐบาลอย่างรุนแรง รัฐบาลจึงกำหนดให้ปิดสภา งดใช้รัฐธรรมนูญบางมาตรา และเป็นที่มาของการรัฐประหารครั้งแรกในประเทศไทย

เนื้อหาของสมุดปกเหลืองมีใจความดังนี้

  1. คนไทยทุกคนเป็นข้าราชการ(หรือพนักงานของรัฐแล้วแต่จะเรียก)
  2. รัฐเป็นผู้จ่ายเงินเดือนให้คนไทยทุกคน
  3. ปัจจัยการผลิตทั้งหมดเป็นของรัฐ
  4. การกระจายผลผลิตไม่พึ่งพาตลาดแต่ใช้สหกรณ์แทน
  5. รัฐเป็นผู้มอบสวัสดิการทุกอย่าง
  6. รัฐเป็นผู้กำหนดว่าใครจะทำอาชีพอย่างไร
  7. มีการวางแผนการผลิตจากส่วนกลาง คือ จะผลิตอะไร เท่าไหร่ อย่างไร
  8. รัฐเป็นผู้กำหนดระยะเวลาการทำงาน (อ่านตรงที่ปรีดีกล่าวถึงการทำงานเพียงครึ่งปีของชาวนาไทยว่าเป็นสูญเสียอย่างเปล่าประโยชน์สมควรให้ทำงานเต็มปี)

พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 7) มีพระราชวิจารณ์เค้าโครงเศรษฐกิจของนายปรีดีไว้ในสมุดปกขาว ซึ่งทั้งสมุดปกขาวและสมุดปกเหลืองอันเป็นความแตกแยกทางความคิดเกี่ยวกับระบบเศรษฐกิจในประเทศไทย ยังเป็นชนวนเหตุให้เกิดกบฏบวรเดชในปีเดียวกันอีกด้วย

อ้างอิง[แก้]