สมมติฐานของคอค

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

สมมติฐานของคอค (อังกฤษ: Koch's postulates) คือเกณฑ์สี่ข้อที่สร้างขึ้นมาเพื่อใช้ยืนยันความสัมพันธ์เชิงสาเหตุระหว่างจุลชีพกับโรค สมมติฐานนี้เสนอขึ้นโดย โรเบิร์ต คอค และ เฟรดริกซ์ โลฟเฟลอร์ ในปี ค.ศ. 1884 และได้รับการตีพิมพ์โดยคอค เมื่อ ค.ศ. 1890 ในครั้งแรก คอคได้ใช้หลักการนี้เพื่อยืนยันความสัมพันธ์ระหว่างโรคกับเชื้อก่อโรคของแอนแทรกซ์และวัณโรค แต่ต่อมาหลักการนี้ก็ถูกนำไปปรับใช้กับโรคอื่นๆ อีกมาก

สมมติฐาน[แก้]

สมมติฐานของคอค ระบุว่า:

  1. จะต้องมีการพบจุลชีพนั้นเป็นจำนวนมากในสิ่งมีชีวิตที่ป่วยด้วยโรคนั้น และไม่ควรจะพบในสิ่งมีชีวิตที่ไม่ป่วย
  2. จะต้องสามารถแยกเอาจุลชีพออกมาจากสิ่งมีชีวิตที่ป่วยด้วยโรคนั้นมาเพาะเลี้ยงให้บริสุทธิ์ได้
  3. จุลชีพที่ได้จากการเพาะเลี้ยงนั้นควรจะทำให้เกิดโรคเมื่อนำเข้าสู่ร่างกายของสิ่งมีชีวิตที่ไม่เป็นโรค
  4. จะต้องสามารถแยกเอาจุลชีพออกมาจากสิ่งมีชีวิตที่ถูกนำเชื้อเข้าตัวจนป่วยเป็นโรคนั้นได้ และเชื้อที่แยกได้นี้จะต้องเหมือนกันกับเชื้อจุลชีพตัวแรก