สภาขุนนางญี่ปุ่น
สภาขุนนางแห่งญี่ปุ่น (貴族院, Kizokuin คิโซะคุอิน ?) เป็นรัฐบาลที่สูงกว่ารัฐสภา โดยทำงานภายใต้พระนามของสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่น โดยสภานี้มีอำนาจในการบริหารและแทรกแซงกิจการของจักรวรรดิญี่ปุ่น
อิโต ฮิโระบุมิ และผู้นำในสมัยเมจิคนอื่นๆ ได้นำรูปแบบของสภาขุนนางอังกฤษมาใช้ ในญี่ปุ่นจึงเกิดเป็นสภาขุนนางขึ้นเป็นครั้งแรกในสมัยเมจิ
ในปี 1869 ภายใต้การปกครองของรัฐบาลเมจิ ขุนนางญี่ปุ่นได้ประกอบไปด้วย อดีตขุนนางในราชสำนัก,ขุนนางตระกูลฟุจิวะระ และอดีตไดเมียวได้เข้าสู่ชนชั้นใหม่ที่เรียกว่า คาโซคุ
คาโซคุ ถูกแบ่งเป็น 5 ลำดับเหมือนขุนนางในยุโรป คือ ดยุก, มาควิส, เค้านต์, วิสเค้านต์ และบารอน โดยได้นำรูปแบบของยุโรปมาใช้ โดยได้ใช้ชื่อตำแหน่งโดยการนำชื่อตำแหน่งขุนนางจีนในอดีตมา
ส่วนประกอบของสภา [แก้]
สภาขุนนางจะประกอบด้วย
- เจ้าฟ้าชายที่พระชนมายุเกิน 18 ปี
- เจ้าฟ้าชายทุกพระองค์(shinnō ชินโน) และเจ้าชายที่เป็นเชื้อสายราชวงศ์ (ō โอะ) ที่พระชนมายุเกิน 20
- ขุนนาง 150 คน โดยมีตำแหน่ง เค้านต์, วิสเค้านต์ และบารอน ที่อายุเกิน 25
- 150 คน ที่ได้รับการแต่งตั้งจากสมเด็จพระจักรพรรดิ
- 66 คน ที่มียอดการจ่ายภาษีสูงสุดในรอบ 70 ปี
รายนามประธานสภาขุนนาง [แก้]
| ชื่อ | ตำแหน่ง | วันที่ดำรงตำแหน่ง | สมัยที่ | |
|---|---|---|---|---|
| 1 | อิโต ฮิโรบุมิ | เค้านต์ (hakushaku) | 24 ตุลาคม ค.ศ. 1890 – 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1891 | 1 |
| 2 | ฮาชิสุกะ โมชิอากิ | มาควิส (kōshaku) | 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1891 – 3 ตุลาคม ค.ศ. 1896 | 2–9 |
| 3 | เจ้าชายโคโนเอะ อัตสุมาโระ | เจ้าชาย (kōshaku) | 3 ตุลาคม ค.ศ. 1896 – 4 ธันวาคม ค.ศ. 1903 | 10–18 |
| 4 | โทกุกะว่า อิเอะสะโตะ | เจ้าชาย (kōshaku) | 4 ธันวาคม ค.ศ. 1903 – 9 มิถุนายน ค.ศ. 1933 | 19–64 |
| 5 | เจ้าชายโคโนเอะ ฟุมิมาโระ | เจ้าชาย (kōshaku) | 9 มิถุนายน ค.ศ. 1933 – 17 มิถุนายน ค.ศ. 1937 | 65–70 |
| 6 | มัตสุดาอิระ โยะรินะกะ | เค้านต์ (hakushaku) | 17 มิถุนายน ค.ศ. 1937 – 11 ตุลาคม ค.ศ. 1944 | 71–85 |
| 7 | โทกุกะวะ คุนิยูกิ | เจ้าชาย (kōshaku) | 11 ตุลาคม ค.ศ. 1944 – 19 มิถุนายน ค.ศ. 1946 | 86–89 |
| 8 | โทกุกะวะ อิเอะมะสะ | เจ้าชาย (kōshaku) | 19 มิถุนายน ค.ศ. 1946 – 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1947 | 90-92 |
หลังสงครามโลกครั้งที่สอง สภาขุนนางได้ถูกยกเลิกโดยทหารอเมริกัน และได้เปลี่ยนเป็น รัฐสภา
