สภาขุนนางญี่ปุ่น

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
บรรยกาศในห้องประชุม

สภาขุนนาง (ญี่ปุ่น: 貴族院 คิโซะกุอิง ?) เป็นสภาสูงของ สภานิติบัญญัติแห่งสมเด็จพระจักรพรรดิ หรือรัฐสภาของจักรวรรดิญี่ปุ่น โดยอิโต ฮิโระบุมิ และผู้นำในสมัยเมจิคนอื่นๆ ได้นำรูปแบบของสภาขุนนางของอังกฤษมาใช้ จึงเกิดเป็นสภาขุนนางขึ้นเป็นครั้งแรกในยุคเมจิ

ในปี 1869 รัชสมัยสมเด็จพระจักรพรรดิเมจิ สมาชิกสภาขุนนางได้ประกอบไปด้วย อดีตขุนนางในราชสำนัก, ขุนนางตระกูลฟุจิวะระ รวมไปถึงอดีตไดเมียว ได้เข้าสู่ระบบศักดินาใหม่ที่เรียกว่า คะโซะกุ ซึ่งระบบศักดินานี้แบ่งเป็น 5 ชั้นเหมือนบรรดาศักดิ์ยุโรป

สมาชิก[แก้]

เจ้าชายฟุมิมะโระ โคะโนะเอะ ทำหน้าที่ประธานสภา ค.ศ. 1936 (ด้านหลังคือบัลลังก์ในพระจักรพรรดิ)

สมาชิกสภาขุนนางจะประกอบด้วย

  1. มกุฎราชกุมาร ที่พระชนมายุเกิน 18 พรรษา ;ดำรงตำแหน่งถาวร
  2. เจ้าชายในพระราชวงศ์ (ชินโน) ทุกพระองค์ และเจ้าชายอนุวงศ์ (โอ) ที่พระชนมายุเกิน 20 ;ดำรงตำแหน่งถาวร
  3. ขุนนางบรรดาศักดิ์ ชั้นโคชะกุ ที่อายุเกิน 25 ปี (เพิ่มเป็น 30 ปีใน ค.ศ. 1925) ดำรงตำแหน่งถาวร
  4. ขุนนางทุกบรรดาศักดิ์ ที่อายุเกิน 25 ปี (เพิ่มเป็น 30 ปีใน ค.ศ. 1925) ที่ถูกคัดเลือกจำนวน 150 คน ;วาระการดำรงตำแหน่ง 7 ปี
  5. สามัญชน 66 คน คัดเลือกจากบุคคลที่จ่ายภาษีสูงสุด 6,000 คน ;วาระการดำรงตำแหน่ง 7 ปี

รายนามประธานสภาขุนนาง[แก้]

ชื่อ บรรดาศักดิ์ วันที่ดำรงตำแหน่ง สมัยที่
1 อิโต ฮิโระบุมิ ฮะกุชะกุ (伯爵) 24 ตุลาคม ค.ศ. 189020 กรกฎาคม ค.ศ. 1891 1
2 ฮะชิซุกะ โมะชิอะกิ โคชะกุ (侯爵) 20 กรกฎาคม ค.ศ. 18913 ตุลาคม ค.ศ. 1896 2–9
3 เจ้าชายอะสึมะโระ โคโนเอะ โคชะกุ (公爵) 3 ตุลาคม ค.ศ. 18964 ธันวาคม ค.ศ. 1903 10–18
4 โทะกุงะวะ อิเอะซะโตะ โคชะกุ (公爵) 4 ธันวาคม ค.ศ. 19039 มิถุนายน ค.ศ. 1933 19–64
5 เจ้าชายฟุมิมะโระ โคะโนะเอะ โคชะกุ (公爵) 9 มิถุนายน ค.ศ. 193317 มิถุนายน ค.ศ. 1937 65–70
6 มะสึไดระ โยะรินะกะ ฮะกุชะกุ (伯爵) 17 มิถุนายน ค.ศ. 193711 ตุลาคม ค.ศ. 1944 71–85
7 โทะกุงะวะ คุนิยุกิ โคชะกุ (公爵) 11 ตุลาคม ค.ศ. 194419 มิถุนายน ค.ศ. 1946 86–89
8 โทะกุงะวะ อิเอะมะซะ โคชะกุ (公爵) 19 มิถุนายน ค.ศ. 19462 พฤษภาคม ค.ศ. 1947 90-92

หลังสงครามโลกครั้งที่สอง สภาขุนนางได้ถูกยกเลิกโดยสหรัฐอเมริกา และได้เปลี่ยนเป็น มนตรีสภา

ดูเพิ่ม[แก้]