สตรีทบอลสะท้านฟ้า

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สตรีทบอลสะท้านฟ้า

Super Dunker.jpg

ปกหนังสือ สตรีทบอลสะท้านฟ้า เล่ม 1

ชื่อไทย สตรีทบอลสะท้านฟ้า
ชื่ออังกฤษ Super Dunker
ผู้แต่ง จักรพันธ์ ห้วยเพชร
แนวการ์ตูน กีฬา, ตลก
เว็บไซต์ ovaltinesuperdunker.in.th
ลิขสิทธิ์
ลิขสิทธิ์ในไทย บันลือบุ๊ค
ฉายทางทีวี -
จำนวนเล่ม 7 เล่ม (ยังไม่จบ)

สตรีทบอลสะท้านฟ้า (อังกฤษ: Super Dunker) เป็นการ์ตูนไทย ผลงานของ "ต้น" จักรพันธ์ ห้วยเพชร ตีพิมพ์เป็นตอนๆ ในนิตยสารการ์ตูนรายสัปดาห์มหาสนุก จัดพิมพ์โดยบันลือบุ๊คส์ เป็นการ์ตูนแนวกีฬาที่ให้ความรู้เรื่องกีฬาบาสเกตบอล ปัจจุบันมีการตีพิมพ์ฉบับรวมเล่มแล้ว 7 เล่ม (ยังไม่จบ)

สตรีทบอลสะท้านฟ้าได้รับรางวัล Gold Award ซึ่งเป็นรางวัลชนะเลิศจากการประกวด "รางวัลการ์ตูนนานาชาติ" ครั้งที่ 3 (3rd International MANGA Award) จัดโดยกระทรวงการต่างประเทศญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2552 โดยมี นายโคอิชิ ทาเคมาสะ (Mr.Koichi Takemasa) State Secretary for Foreign Affairs ของญี่ปุ่นเป็นผู้มอบรางวัล โดยที่คณะกรรมการตัดสินมีความเห็นว่าเนื้อหาของการ์ตูนเรื่องนี้ให้ความหวังแก่เด็กและเยาวชน เนื่องจากตัวละครหลักของเรื่องพยายามเอาชนะสถานการณ์เลวร้ายต่างๆ ที่เขาต้องเผชิญ ทั้งนี้ "จักรพันธ์ ห้วยเพชร" ผู้เขียน จึงถือได้ว่าเป็นนักวาดการ์ตูนชาวไทยคนแรกที่ได้รับรางวัลนี้ นอกจากนี้นักวาดการ์ตูนชาวไทยยังได้รับรางวัลอีกท่าน คือ "พงษ์พัฒน์ เพชรรัตน์" ได้รับรางวัลชมเชยจากเรื่อง "กองอาทมาตประกาศศึก"[1][2]

เนื้อเรื่องย่อ[แก้]

ร็อกกี้ นักกีฬาบาสเกตบอลชื่อดังของ NBA เดินทางท่องเที่ยวด้วยเครื่องบินเจ็ทส่วนตัว แต่เกิดอุบัติเหตุเครื่องบินตกต้องมาติดเกาะ อาศัยอยู่กับครอบครัวของ โตโต้ เด็กน้อยชาวเกาะ ร็อกกี้ได้สอนการเล่นบาสเกตบอลให้โตโต้ จนโตโต้หลงใหลในบาสเกตบอลมาก 2 ปีต่อมา ร็อกกี้ต้องเดินทางกลับประเทศ จึงได้มอบปลอกแขนของตนให้โตโต้เป็นของที่ระลึก โตโต้ได้ใส่ปลอกแขนนั้นติดตัวมาตลอด เมื่อโตโต้อายุ 13 ปี โตโต้ได้จากเกาะมาเรียนในเมืองพัทยา โตโต้มุ่งมั่นที่จะเล่นบาสเกตบอลอย่างเต็มที่ แต่รุ่นพี่โรงเรียนได้ยึดสนามบาสเกตบอลไว้เล่นฟุตบอลจึงหมดโอกาสเล่นบาสเกตบอล ต่อมา โตโต้ได้พบเพื่อนใหม่จากต่างโรงเรียนชื่อ ไตเติ้ล ซึ่งชอบบาสเกตบอลเช่นกัน ไตเติ้ลเห็นฝีมือของโตโต้จึงได้ชวนตั้งทีมเข้าแข่งสตรีทบอล ภายหลังก็ได้ยักษ์ รุ่นพี่ร่างใหญ่ และมนซี่ พี่ชายที่เป็นกะเทยของไตเติ้ลมาร่วมทีมอีกด้วย โดยตั้งชื่อทีมว่า Super Dunker[2]

ตัวละครหลัก[แก้]

  • โตโต้ เด็กน้อยชาวเกาะที่มาเรียนโรงเรียนมัธยมที่พัทยา อายุ 13 ปี คลั่งไคล้บาสเกตบอลเป็นอย่างมาก ได้รับทักษะการเล่นบาสเกตบอลจากการสอนของร็อกกี้ นักกีฬาบาสเกตบอล NBA มีความสามารถพิเศษคือสามารถดังค์บอลได้ แม้จะสูงแค่ 162 เซนติเมตร แต่มีจุดอ่อนคือจ่ายบอลไม่เป็น
  • ไตเติ้ล เด็กหนุ่มอายุ 14 ปี เพื่อนใหม่คนแรกของโตโต้ เป็นอีกคนที่ชื่นชอบบาสเกตบอลมาก เป็นผู้ชักชวนโตโต้ให้มาตั้งทีมสตรีทบอล
  • ยักษ์ เด็กหนุ่มร่างยักษ์อายุ 15 ปี อยู่โรงเรียนเมืองบางละมุง เป็นคนบ้าพลัง ชอบใช้กำลัง แต่เป็นคนอ่อนไหวรักความยุติธรรม เมื่อได้เห็นฝีมือการดังค์บอลของโตโต้จึงได้ตัดสินใจมาร่วมทีมของโตโต้และไตเติ้ลด้วยอีกคน
  • มนตรี หรือ มนซี่ พี่ชายของไตเดิ้ล เป็นกะเทยที่หน้าตาสวยมากจนใครๆ ก็คิดว่าเป็นผู้หญิงจริงๆ
  • วิลลี่ เด็กหนุ่มอายุ 15 ปี ลูกครึ่งไทย-อเมริกัน หน้าตาดีมีสาวๆมารุมตลอดเมื่อเจอวิลลี่ อยู่ทีม MVPแอบชอบมนซี่อยู่และพึ่งรู้ว่ามนซี่เป็นผู้ชายในเล่ม 6
  • บิ๊ก อายุ 15 ปี คู่กัดของยักษ์ อยู่ทีม MVP สูง 185 เซนติเมตร

การตอบรับ[แก้]

ด้วยเนื้อหาที่มุ่งเน้นการเอาชนะอุปสรรคต่างๆโดยไม่ย่อท้อ ส่งผลให้การ์ตูนเรื่องนี้ได้รับรางวัลชนะเลิศ International MANGA Award 2009 [3] และทางนิตยสาร LET'S Comic ยังได้กล่าวถึงสตรีทบอลสะท้านฟ้าว่า เป็นการ์ตูนเกี่ยวกับกีฬา ที่ถือว่าหาการ์ตูนแนวนี้ได้น้อยในประเทศไทย จึงทำให้การ์ตูนดังกล่าวมีความน่าสนใจ ด้วยเนื้อหาที่เน้นการส่งเสริมกำลังใจและสิ่งไม่คาดฝันจากเนื้อเรื่อง และได้ให้คะแนนด้านเนื้อหาที่ 7.5 คะแนนสำหรับความแปลกใหม่ 7 คะแนนสำหรับลายเส้นที่อาจยังไม่ชัดเจนสำหรับบางมุมของตัวละคร และคะแนนด้านปรัชญา 8 คะแนน รวมทั้งนิตยสารดังกล่าวได้ยกให้การ์ตูนชุดนี้อยู่ที่ระดับเกรด B [4]

อ้างอิง[แก้]

  1. สตรีทบอลสะท้านฟ้า การ์ตูนไทยสร้างชื่อคว้ารางวัลชนะเลิศจากเวที 3rd International MANGA Award ที่ญี่ปุ่น
  2. 2.0 2.1 หัวข้อข่าว "Super Dunker สตรีทบอลสะท้านฟ้า" (กรุงเทพธุรกิจ) (ไทย)
  3. Let's List. นิรวาณ คุระทอง. (กันยายน 2554). LET'S Comic. Vol 15. หสน.ห้องภาพสุวรรณ. ISBN 978-131-33172-2-1. หน้า 122
  4. ฟันธงไปเลยเซ่~! Let's Look. วนิดา แก่นจันทร์. (สิงหาคม 2552). LET'S Comic. Vol 07. หสน.ห้องภาพสุวรรณ. ISBN 977-131-33021-0-5. หน้า 264

ดูเพิ่ม[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]