สงครามสืบราชบัลลังก์สเปน

สงครามสืบราชบัลลังก์สเปน
ในศึกอ่าววิโก, อังกฤษและเนเธอร์แลนด์ทำลายกองทัพเรือขนสมบัติของสเปน ยึดเครื่องเงินที่สเปนได้มาจากโบลิเวียเป็นจำนวน ประมาณหนึ่งล้านปอนด์สเตอร์ลิง
วันที่ ค.ศ. 1702–ค.ศ. 1714 พ.ศ. 2245–พ.ศ. 2257 สถานที่ ทวีปยุโรป และ ทวีปอเมริกาเหนือ ผลลัพธ์ สนธิสัญญาอูเทร็คท์ การประชุมราสชตัทครั้งที่ 1 ค.ศ. 1714
คู่ขัดแย้ง
จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์: ออสเตรีย อาณาจักรดยุคแห่งซาวอย นครรัฐรองต่างๆ ของเยอรมนี บริเตนใหญ่ เนเธอร์แลนด์ ปรัสเซีย โปรตุเกส เดนมาร์ก-นอร์เวย์	ฝรั่งเศส สเปน บาวาเรีย ฮังการี
ผู้บังคับบัญชา
ยูจีนแห่งซาวอย มากราฟแห่งบาเดิน เคานท์สตาร์เฮมเบิร์ก ดยุคแห่งมาร์ลเบรอ มาร์ควิสเดอรูวินยี เคานท์อูแวร์เคิร์ค มาร์ควิสดาสไมยาส วิคเตอร์ อามาเดอุส ที่ 2	ดยุคแห่งวิลลาร์ส ดยุคแห่งแวงโดม ดยุคแห่งโบเฟลอร์ส ดยุคแห่งวิลเลอร์รอย เคานท์แห่งเทสส์ ดยุคแห่งเบอร์วิค แม็กซิมิเลียน เอ็มมานูเอล ที่ 2 มาร์ควิสแห่งวิลลาดาไรอาส ฟรานซิส ที่ 2 ราโคซิ
กำลัง
232,000 คน	ฝรั่งเศส 373,000 คน
กำลังพลสูญเสีย
ประมาณ 400,000 คน (เสียชีวิต)

สงครามสืบราชบัลลังก์สเปน (ภาษาอังกฤษ: War of the Spanish Succession) (ค.ศ. 1702–ค.ศ. 1714) ซึ่งรวมทั้ง สงครามพระราชินีนาถแอนน์ (Queen Anne's War) ใน ทวีปอเมริกาเหนือเป็นสงครามครั้งสำคัญครั้งหนึ่งของทวีปยุโรปเกี่ยวกับปัญหาการสืบสันติวงศ์ของบัลลังก์สเปน ซึ่งเป็นผลให้มีการเปลี่ยนความสมดุลทางอำนาจในยุโรป ผู้เป็นผู้นำทางทหารที่สำคัญๆ ในสงครามครั้งนี้ก็ได้แก่โคลด ลุยส์ เฮคเตอร์ แห่งวิลลาร์ส, เจมส์ ฟิทซเจมส์ ดยุคแห่งเบอร์วิคที่ 1, จอห์น เชอร์ชิลล์ ดยุคแห่งมาร์ลเบรอที่ 1 และเจ้าชายยูจีนแห่งซาวอย

ในปี ค.ศ. 1700 สมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 แห่งสเปนสวรรคตและทรงทิ้งทุกสิ่งทุกอย่างให้ดยุคแห่งอองชู พระนัดดาของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส และผู้กลายมาเป็นสมเด็จพระเจ้าฟิลิปที่ 5 แห่งสเปน สงครามจึงค่อยๆ ประทุขึ้นโดยสมเด็จพระจักรพรรดิเลโอโปลด์ที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์แห่งราชวงศ์ฮับส์บูร์กทรงต่อสู้เพื่อรักษาบัลลังก์สเปนไว้กับฮับส์บูร์ก เมื่อพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 เริ่มขยายดินแดนอย่างรวดเร็ว ประเทศอื่นๆ ในยุโรปโดยเฉพาะราชอาณาจักรอังกฤษ โปรตุเกส และเนเธอร์แลนด์จึงเข้าร่วมเป็นพันธมิตรกับจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์เพื่อต่อต้านฝรั่งเศส รัฐอื่นๆ เข้าร่วมในสงครามต่อต้านฝรั่งเศสและสเปนเพื่อจะหวังที่ได้ดินแดนเพิ่ม หรือเพื่อป้องกันการเสียดินแดนที่ครองอยู่ สงครามไม่จำกัดอยู่แต่ในยุโรปเท่านั้นแต่ในทวีปอเมริกาเหนือซึ่งรู้จักระหว่างชาวอาณานิคมอังกฤษในนามว่า “สงครามพระราชินีนาถแอนน์” และจากทหารคอร์แซรส์และโจรสลัดหลวง (privateers) ตามแนวสเปน (Spanish Main) — แนวฝั่งทะเลของสเปนในทวีปอเมริกาเหนือตั้งแต่บริเวณริมฝั่งรัฐฟลอริดาปัจจุบันเรื่อยลงไปทางเม็กซิโกลงไปจนถึงทางตอนเหนือของทวีปอเมริกาใต้ สงครามครั้งนี้ทำให้มีผู้เสียชีวิตด้วยกันทั้งสิ้นประมาณ 400,000 คน

สนธิสัญญา

สงครามสงบลงด้วยการลงนามในสนธิสัญญาอูเทร็คท์เมื่อวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 1713 และ การประชุมราสชตัทครั้งที่ 1 ค.ศ. 1714 (First Congress of Rastatt 1714) ผลจากสงครามคือพระเจ้าฟิลลิปที่ 5 ยังคงเป็นพระเจ้าแผ่นดินสเปนแต่ถูกยกเลิกสิทธิในการสืบราชบัลลังก์ฝรั่งเศสซึ่งเป็นการป้องการการรวมตัวระหว่างราชอาณาจักรสเปนและฝรั่งเศส ออสเตรียไดัรับดินแดนที่เคยเป็นของสเปนในอิตาลีและเนเธอร์แลนด์ทั้งหมด ความมีอิทธิพลเหนือกว่า (Hegemony) ประเทศใดๆ ในยุโรปของฝรั่งเศสต่อยุโรปก็สิ้นสุดลงและปรัชญาการสร้างความสมดุลทางอำนาจ (balance of power) กลายมาเป็นส่วนหนึ่งของความสัมพันธ์ระหว่างประเทศซึ่งกล่าวถึงในสนธิสัญญาอูเทรชท์

ดูเพิ่ม

• ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส
• ประวัติศาสตร์ออสเตรีย
• ประวัติศาสตร์อังกฤษ
• จอห์น เชอร์ชิลล์ ดยุคแห่งมาร์ลเบรอที่ 1