สกุลไฮแมนทูรา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สกุลไฮแมนทูรา
ปลากระเบนราหู (H. polylepis)
ภาพวาดลักษณะของลำตัวปลากระเบนในสกุลนี้
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร: Animalia
ไฟลัม: Chordata
ชั้น: Chondrichthyes
ชั้นย่อย: Elasmobranchii
อันดับใหญ่: Batoidea
อันดับ: Myliobatiformes
วงศ์: Dasyatidae
สกุล: Himantura
Müller & Henle, 1837
ชนิดต้นแบบ
Raja sephen uarnak
Forsskål, 1775
ชื่อพ้อง

สกุลไฮแมนทูรา เป็นชื่อสกุลของปลากระเบน ในวงศ์ปลากระเบนธง (Dasyatidae) ใช้ชื่อสกุลว่า Himantura (/ไฮ-แมน-ทู-รา/)

ปลากระเบนในสกุลนี้ มีรูปร่างโดยรวมคือ มีปลายจะงอยปากที่แหลมยาว ขอบของด้านหน้าเชิงมน ลำตัวแบนกลมคล้ายใบโพ กลางหลังมีผิวที่ขรุขะและเป็นหนาม ในบางตัวอาจมีตุ่มหนามเล็ก ๆ ไปจรดถึงโคนหางที่เป็นเงี่ยงพิษ 2 ชิ้น มีส่วนหางที่เรียวยาวมาก โดยจะมีความยาวเป็น 2 เท่าของลำตัว มีซี่กรองเหงือกทั้งหมด 5 คู่ อยู่ด้านใต้ของลำตัวซึ่งเป็นสีขาว และสีจางกว่าด้านบนลำตัว ความยาวของลำตัววัดจากรูก้นถึงปลายจะงอยปากสั้นมากกว่าความกว้างลำตัว[1]

เป็นปลาที่พบได้ทั้งน้ำจืด, น้ำกร่อย และทะเล พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่มหาสมุทรอินเดียจนถึงมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก ปัจจุบันพบแล้วกว่า 28 ชนิด [2]โดยมีชนิดที่ใหญ่ที่สุด คือ ปลากระเบนราหู (H. polylepis) ที่พบอาศัยในแม่น้ำสายใหญ่ ๆ ของประเทศไทยไปจนถึงตอนเหนือของออสเตรเลีย ที่มีความยาวถึง 5 เมตร และหนักถึงเกือบ 300 กิโลกรัม[3]

ชนิด[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. สมโภชน์ อัคคะทวีวัฒน์. สาระน่ารู้ ปลาน้ำจืดไทย เล่ม ๑. กรุงเทพฯ : องค์การค้าของคุรุสภา, 2547. 264 หน้า. หน้า 2. ISBN 974-00-8701-9
  2. 2.0 2.1 Last, P.R., Manjaji-Matsumoto, B.M. & Moore, A.B.M. (2012): Himantura randalli sp. nov., a new whipray (Myliobatoidea: Dasyatidae) from the Persian Gulf. Zootaxa, 3327: 20–32.
  3. ตามดู“ปลากระเบนราหู”รายการ “บางอ้อ” จากคมชัดลึก
  4. Last, P.R. & White, W.T. (2013): Two new stingrays (Chondrichthyes: Dasyatidae) from the eastern Indonesian Archipelago. Zootaxa, 3722 (1): 1–21.
  5. Borsa, P., Durand, J.-D., Shen, K. N., Arlyza, I. S., Solihin, D. D. & Berrebi, P. (2013): Himantura tutul sp. nov. (Myliobatoidei: Dasyatidae), a new ocellated whipray from the tropical Indo-West Pacific, described from its cytochrome-oxidase I gene sequence. Comptes Rendus Biologies, 336: 82–92.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]