สกุลเต่าร้าง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สกุลเต่าร้าง
เต่าร้างยักษ์น่าน (Caryota obtusa) ขนาดเล็ก
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร: Plantae
(unranked): Angiosperms
(unranked): Monocots
(unranked): Commelinids
อันดับ: Arecales
วงศ์: Arecaceae
วงศ์ย่อย: Coryphoideae
เผ่า: Caryoteae
สกุล: Caryota
L.
ชนิด
13 ชนิด (อาทิ ดูในเนื้อหา)

สกุลเต่าร้าง หรือ สกุลเต่ารั้ง (ชื่อวิทยาศาสตร์: Caryota) เป็นสกุลของปาล์มที่อยู่ในสกุล Caryota มีลักษณะพิเศษที่สังเกตได้ชัดคือดอกอยู่รวมกันเป็นช่อใหญ่ยาวย้อยลงมา และใบคู่สุดท้ายที่ปลายก้านมีลักษณะคล้ายหางปลา มักขึ้นในป่าทึบหรือตามสวนยางที่ร่มครึ้ม สามารถขึ้นได้ดีในที่ร่ม บางชนิดมีลำตัวที่สูงได้ถึง 8-12 เมตร ออกลูกเป็นทลาย พืชในสกุลเต่าร้างเป็นพืชพื้นเมืองของทวีปเอเชีย ทางแถบเอเชียแปซิฟิก ปัจจุบันมีการนำเข้าไปปลูกในสหรัฐอเมริกา แถบรัฐฟลอริดา [1] [2][3][4]

ประโยชน์ คือ ใช้ยอดอ่อนทำแกง, รากใช้ทำยา, น้ำหวานจากงวงใช้ทำน้ำตาล และยังปลูกกันเป็นไม้ประดับ

การจำแนก[แก้]

สกุลเต่าร้างจำแนกออกเป็นได้ทั้งหมด 13 ชนิด เช่น

อ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]