สกุลปลากัด
| ปลากัด | |
|---|---|
| ปลากัดภาคใต้เพศผู้ (Betta imbellis) ซึ่งเป็นประเภทก่อหวอด | |
| ปลากัดอัลบิ ( Betta albimarginata) ซึ่งเป็นประเภทอมไข่ พบได้ในอินโดนีเซีย | |
| การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ | |
| อาณาจักร: | Animalia |
| ไฟลัม: | Chordata |
| ชั้น: | Actinopterygii |
| อันดับ: | Perciformes |
| วงศ์: | Osphronemidae |
| วงศ์ย่อย: | Macropodinae |
| สกุล: | Betta Bleeker, 1850 |
| ชนิดต้นแบบ | |
| Betta picta (Valenciennes, 1846) |
|
| ชนิด | |
|
|
|
สกุลปลากัด (อังกฤษ: Fighting fish) ชื่อสกุลของปลาน้ำจืดขนาดเล็กจำพวกหนึ่ง มีชื่อสกุลว่า Betta ในวงศ์ย่อย Macropodinae ในวงศ์ใหญ่ Osphronemidae
ซึ่งคำว่า Betta เป็นภาษาละตินมาจากคำว่า "Bettah" มาจากเทพปกรณัมกรีก หมายถึงชนชาติของผู้ที่เป็นนักรบ [1]
มีรูปร่างโดยทั่วไปลำตัวเพรียวยาวและแบนข้าง หัวมีขนาดเล็ก แต่ริมฝีปากหนาและมีขนาดใหญ่ ดวงตามีขนาดใหญ่ ครีบก้นยาวจรดครีบหาง หางแบนกลม มีครีบอกคู่แรกยาวใช้สำหรับสัมผัสและเห็นได้ชัดเจนในปลาตัวผู้ เป็นปลาขนาดเล็กมีความยาวเฉลี่ยประมาณ 6 เซนติเมตร โดยที่เป็นปลาที่ไม่มีเส้นข้างลำตัว [2] แต่ในบางชนิดกลับมีเส้นข้างลำตัวแต่ไม่สมบูรณ์[3]
เป็นปลาที่มีความแตกต่างระหว่างตัวผู้และตัวเมียอย่างมาก โดยที่ปลาตัวผู้จะมีสีสันที่สดสวยกว่า และมีลำตัวใหญ่กว่าอย่างเห็นได้ชัด ขณะที่ตัวเมียมีขนาดเล็กกว่าและมีสีสันไม่สวยเท่า ที่สำคัญที่ใต้ท้องจะมีจุดสีขาวเด่นอย่างเห็นได้ชัด ซึ่งเรียกว่า "ไข่นำ" เป็นอวัยวะที่ปล่อยไข่ออกมาจากช่องท้องเวลาผสมพันธุ์
เป็นปลาที่มีพฤติกรรมดุร้ายก้าวร้าว ในบางชนิดอาจจะมีการกัดกันถึงตายได้ เมื่อพบกัน พฤติกรรมเวลาผสมพันธุ์ ปลาตัวผู้จะเป็นฝ่ายเกี้ยวพาปลาตัวเมีย และจะใช้ลำตัวพันรัดปลาตัวเมียให้ปล่อยไข่ออกมา พร้อมกับปล่อยน้ำเชื้อออกมาเพื่อปฏิสนธิ โดยที่ปลาตัวผู้จะเป็นผู้ดูแลไข่ โดยจะสร้างน้ำลายผสมกับอากาศเป็นฟองก่อเป็นกอบริเวณผิวน้ำ เรียกว่า "หวอด" เพื่อนำไข่ไปเกาะไว้กับหวอด เพื่อรอฟักเป็นตัว[4]
แต่ก็มีปลาในอีกหลายชนิดในสกุลนี้ ที่มีพฤติกรรมแตกต่างไปจากปลาที่ก่อหวอดนี้ โดยปลากัดจำพวกนี้ มักมีสีสันไม่สดสวยเท่า และมีพฤติกรรมไม่ดุร้ายก้าวร้าว ซ้ำยังชอบอยู่รวมกันเป็นฝูง มีส่วนหัวที่โต แต่มีครีบต่าง ๆ เล็ก เมื่อผสมพันธุ์และวางไข่จะไม่สร้างหวอด แต่จะใช้วิธีการฟักไข่ในปาก ซึ่งเรียกกันว่า "ปลากัดอมไข่"[5]
พบแพรกระจายพันธุ์ทั่วไปในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในแหล่งน้ำจืดหลากหลายประเภท ไปจนถึง แหล่งน้ำที่เป็นลำธารจากน้ำตกบนภูเขาที่กระแสน้ำไหลเชี่ยว ไปจนถึงพรุที่มีสภาพความเป็นกรดของน้ำ (pH) ค่อนข้างสูงอีกด้วย
มีความสำคัญต่อมนุษย์ในแง่ของการเลี้ยงไว้เป็นปลาสวยงามในหลายชนิด ทั้งประเภทก่อหวอดและอมไข่ ในบางชนิดเป็นที่รู้จักกันดีในฐานะของปลานักสู้ที่กัดกันจนตัวตาย จนเป็นการละเล่นการพนันในประเทศไทย ซึ่งในปัจจุบันนี้ได้มีการพัฒนาสายพันธุ์ต่าง ๆ ให้ออกมาสวยงามมากมาย คือ ชนิด Betta spendens
ปัจจุบันมีการค้นพบปลาในสกุลนี้แล้วประมาณ 71 ชนิด
เนื้อหา |
ชนิด [แก้]
(อาทิ)
ปลากัดประเภทก่อหวอด
- ปลากัดภาคใต้ (Betta imbellis)
- ปลากัดอีสาน (Betta smaragdina)
- ปลากัด (Betta splendens)
- ปลากัดมหาชัย (Betta mahachaiensis)
ปลากัดประเภทอมไข่
- ปลากัดค็อกซินา (Betta coccina)
- ปลากัดน้ำแดง (Betta pi)
- ปลากัดหัวโม่ง (Betta prima)
- ปลากัดภูเขา (Betta pugnax)
- ปลากัดกระบี่ (Betta simplex)
เป็นต้น
ดูเพิ่ม [แก้]
อ้างอิง [แก้]
- ^ ประวัติการกัดไทยจาก โอเคเนชั่น
- ^ หนังสือสารานุกรมปลาไทย โดย สุรศักดิ์ วงศ์กิตติเวชสกุล (กรุงเทพ, พ.ศ. 2540) ISBN 9789748990026
- ^ หนังสือ สาระน่ารู้ปลาน้ำจืดไทย เล่ม ๒ โดย สมโภชน์ อัคคะทวีวัฒน์ พ.ศ. 2547 ISBN 974-00-8738-8
- ^ ความหมายของคำว่า หวอด ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542
- ^ ปลากัดอมไข่
| คอมมอนส์ มีภาพและสื่ออื่น ๆ เกี่ยวกับ: Betta |
แหล่งข้อมูลอื่น [แก้]
ข้อมูลเกี่ยวข้องกับ Betta จากวิกิสปีชีส์