วิทยา เลาหกุล

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
วิทยา เลาหกุล
CoachHeang 2012.jpg
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม วิทยา เลาหกุล
วันเกิด 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2497
สถานที่เกิด จังหวัดลำพูน ประเทศไทย
ส่วนสูง 181 ซ.ม.
ชื่อเล่น เฮง
ตำแหน่ง ผู้ฝึกสอน
สโมสรอาชีพ*
ปี สโมสร ลงเล่น (ประตู)
2516-2517
2518-2519
2520-2521
2522-2524
2525-2527
2527-2528
2529-2530
ฮากกา
ราชประชา
ยันมาร์ดีเซล
แฮร์ธาเบอร์ลิน
ซาร์บรุคเคน
ราชประชา
มัตซึชิตะ (กัมบะ โอซาก้า)
 ?
97 (28)
33 (14)
33 (1)
54 (7)
24 (5)
32 (6)
ทีมชาติ
2518-2528 ไทย 61 (18)
บริหารทีม
2531-2538
2539-2540
2540
2543
2545-2546
2547
2547-2549
2550-2552
2552 - ปัจจุบัน
มัตซึชิตะ (กัมบะ โอซากะ)
ธนาคารกรุงเทพ
ทีมชาติไทย
ทีมชาติไทยชุดอายุไม่เกิน16ปี
เซมบาวัง เรนเจอร์ส (ชุดเยาวชน)
เซมบาวัง เรนเจอร์ส
ชลบุรี เอฟซี
โตโตริ
ชลบุรี เอฟซี

* นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้ทีมสโมสร
นับเฉพาะลงเล่นในประเทศ

วิทยา เลาหกุล เกิดวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2497 อดีตผู้ฝึกสอน สโมสรฟุตบอลชลบุรีและทีมชาติไทย เคยเป็นกัปตันทีมชาติไทย และเป็นนักฟุตบอลคนแรกของไทย ที่เล่นในลีกยุโรป โดยเล่นให้กับแฮร์ธา เบอร์ลิน ในบุนเดสลีกา เคยทำหน้าที่คุมทีม ไกนาเร่ ต็อตโตริ ในดิวิชั่น 3 ของญี่ปุ่น ปัจจุบันกลับมาดำรงตำแหน่งประธานพัฒนาเทคนิคสโมสรฟุตบอลชลบุรี เอฟซี

ในช่วงที่วิทยาคุมทีมชาติไทยชุดเยาวชนอายุไม่เกิน 16 ปี ได้มีข่าวที่นักกีฬาสังสรรค์กินไวน์ในค่ายเก็บตัว ซึ่งทำให้เกิดการวิพากษ์วิจารณ์สูง

ประวัติ[แก้]

วิทยา เลาหกุล เกิดวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2497 ที่จังหวัดลำพูนมีพี่น้องทั้งหมด 14 คน ปี พ.ศ. 2516 ได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาเขตแห่งประเทศไทยครั้งที่ 7 ณ จังหวัดนครศรีธรรมราช ให้กับทีมฟุตบอลเขต5จังหวัดลำพูน จนได้รับเหรียญรางวัลชนะเลิศพร้อมตำแหน่งผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำรายการ ต่อมาได้เริ่มเล่นฟุตบอลสโมสรให้กับสโมสรฟุตบอลฮากกา และสโมสรฟุตบอลราชประชา ติดทีมชาติชุดใหญ่ครั้งแรกในรายการเอเซี่ยนคัพในวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2518 ซึ่งทีมชาติไทยชนะทีมชาติอินโดนีเซีย 3-1

ปี พ.ศ. 2519 วิทยา เลาหกุลได้เล่นฟุตบอลในการแข่งขันฟุตบอลควีนสคัพ ซึ่งในครั้งนั้นสโมสรฟุตบอลยันมาร์ดีเซลจากประเทศญี่ปุ่นได้มาแข่งขันและคว้าชัยชนะไป และได้ติดต่อซื้อตัววิทยา เลาหกุลจากสโมสรฟุตบอลราชประชา ให้ไปเล่นกับสโมสร ชีวิตการค้าแข้งของวิทยา เลาหกุลที่ญี่ปุ่นถือว่าประสบความสำเร็จอย่างมาก เคยได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งในนักฟุตบอลยอดเยี่ยมประจำฤดูกาลและเคยเป็นผู้ที่ทำประตูสูงสุดในถ้วย F.A.Cup ของญี่ปุ่นที่จำนวน6ประตู ยิงประตูในลีกของญี่ปุ่นได้ทั้งสิ้น14ประตู

ในปี 2522 ได้ย้ายไปเล่นให้กับสโมสรในเยอรมันคือ แฮร์ธาเบอร์ลิน และ ซาร์บรุคเคนเป็นเวลารวมหกปีได้รับคำยกย่องจากสื่อในเยอรมันว่า "ไทย บูม" (THAI BOOM) และได้กลับมาประเทศไทย

ภายหลังจากที่ได้เลิกเล่นฟุตบอล ได้มาเป็นผู้ฝึกสอนให้กับ มัตซึชิตะในประเทศญี่ปุ่น (สโมสรกัมบะ โอซากะปัจจุบัน) ซึ่งในในปี 2535 ทีมมัตซึชิตะได้ชนะเลิศควีนสคัพในประเทศไทย หลังจากนั้นได้คุมทีม สโมสรฟุตบอลธนาคารกรุงเทพจนชนะเลิศการแข่งขันไทยลีก ซึ่งต่อมาได้คุมทีมชาติไทยชนะเลิศซีเกมส์ในปี 2540 และได้คุมทีมสโมสรฟุตบอลชลบุรีจากโปรลีกจนได้เข้ามาเล่นไทยแลนด์พรีเมียร์ลีกเป็นครั้งแรกของสโมสร

ปี พ.ศ. 2548 วิทยา เลาหกุลได้เคยเสนอตัวเข้ารับการชิงตำแหน่งนายกสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย แต่ไม่ได้รับการยอมรับจากสมาชิกที่ประชุมและไม่ได้รับเลือกตั้งให้เป็นนายกสมาคมในครั้งนี้ โดยตำแหน่งเป็นของวิจิตร เกตุแก้วด้วยคะแนนเสียงจากสมาชิกในที่ประชุมอย่างท้วมท้น 118 ต่อ 16 คะแนน มีบัตรเสีย 1ใบ

ปี พ.ศ. 2550 วิทยา เลาหกุลได้ลาออกจากสโมสรฟุตบอลชลบุรีทั้งที่เพิ่งพาทีมเลื่อนชั้นมาได้แค่ปีเดียว ก่อนย้ายไปคุมทีมโตโตริ ในลีกดิวิชั่น3ของญี่ปุ่น พร้อมทั้งซื้อตัวอดุลย์ หละโสะนักเตะไทยชุดซีเกมส์จากสโมสรฟุตบอลชลบุรีไปร่วมทีมด้วย

ปี พ.ศ. 2552 วิทยา เลาหกุล กลับมารับตำแหน่งประธานฝ่ายพัฒนาเทคนิคของสโมสรชลบุรีเอฟซี และรับตำแหน่งผู้จัดการทีม ในฤดูกาล 2554

รางวัลในฐานะนักเตะ[แก้]

รางวัลส่วนบุคคล[แก้]

รางวัลร่วมกับทีม[แก้]

  • แชมป์ซีเกมส์: ปี 2520 (ทีมชาติไทยชุดซีเกมส์)
  • แชมป์ซีเกมส์ (กัปตันทีม) : ปี 2528 (ทีมชาติไทยชุดซีเกมส์)
  • แชมป์ลีกOberliga Südwestเยอรมัน : ปี 2526 (สโมสรซาร์บรุ๊คเคน)

รางวัลในฐานะผู้จัดการทีม[แก้]

รางวัลส่วนบุคคล[แก้]

รางวัลร่วมกับทีม[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]