วรรณกรรมนักบุญ
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
 |
บทความนี้ใช้ระบบปีคริสต์ศักราช เพราะเป็นส่วนหนึ่งของบทความอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับการใช้ ค.ศ. และ/หรือมีการอ้างอิงไปยังคริสต์ศตวรรษ |
วรรณกรรมนักบุญ หรือ นักบุญวิทยา (อังกฤษ: Hagiography) คือการศึกษาชีวประวัตินักบุญ คำว่า “hagiography” หมายถึงการเขียนเรื่องของผู้ศักดิ์สิทธิ์โดยเฉพาะชีวะประวัติของผู้นำทางศาสนาและทางโลก แต่วรรณกรรมส่วนใหญ่จะเป็นชีวะประวัติของผู้ได้รับการแต่งตั้งเป็นนักบุญในคริสต์ศาสนา ศาสนาอื่นๆ เช่นพุทธศาสนา หรือ ศาสนาอิสลามก็มีการเขียนประวัติของนักบุญหรือผู้มีความศักดิ์สิทธิ์ทางศาสนา
คำที่มีความหมายใกล้เคียงกันคือ “hagiology” ซึ่งหมายถึงการศึกษาเกี่ยวกับนักบุญโดยทั่วไปโดยมิได้เจาะจงเฉพาะนักบุญองค์ใดองค์หนี่ง
[แก้] วิวัฒนาการ
วรรณกรรมนักบุญเป็นวรรณกรรมลักษณะสำคัญในสมัยพันปีแรกของคริสต์ศาสนาซึ่งนอกจากจะเป็นชีวะประวัติแล้วยังให้ข้อมูลทางประวัติศาสตร์และเป็นเรื่องที่ทำให้เกิดแรงบันดาลใจ ถ้าเป็นประวัติของนักบุญองค์เดียวก็เรียก “ชีวิต” หรือ “vita”
การเขียนประวัติชีวิตของนักบุญเริ่มในสมัยจักรวรรดิโรมันเป็นตำนานเกี่ยวกับนักบุญคริสเตียนผู้พลีชีพเพื่อศาสนา ในคริสต์ศตวรรษที่ 4 วรรณกรรมนักบุญแบ่งเป็นสามประเภท:
-
-
- สารบรรณปฏิทินประจำปี เป็นประวัติของนักบุญใช้อ่านเวลาเทศนา
- ประวัติย่อ (synaxarion) จัดตามวันที่
- ประวัตินักบุญ (paterikon) เป็นประวัตินักบุญที่เลือกโดยผู้รวบรวม
-
ในยุโรปตะวันตก วรรณกรรมนักบุญเป็นศาสตร์สำคัญในการศึกษาประวัติศาสตร์ในยุคกลาง ตำนานทอง โดย จาโคบัส เดอ โวราจิเน (Jacobus de Voragine หรือ Jacopo da Varagine) รวบรวมวรรณกรรมนักบุญของยุคกลางไว้มากโดยเน้นตำนานที่มีปาฏิหาริย์
[แก้] ข้อมูลเพิ่มเติม
 |
วรรณกรรมนักบุญ เป็นบทความเกี่ยวกับ ศาสนา ที่ยังไม่สมบูรณ์ ต้องการตรวจสอบ เพิ่มเนื้อหาหรือเพิ่มแหล่งอ้างอิง คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมหรือแก้ไข เพื่อให้สมบูรณ์มากขึ้น ข้อมูลเกี่ยวกับ วรรณกรรมนักบุญ ในภาษาอื่น อาจสามารถหาอ่านได้จากเมนู ภาษาอื่น ด้านซ้ายมือ หรือ ดูเพิ่มที่ สถานีย่อย:ศาสนา |
