วนิดา พึ่งสุนทร

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

วนิดา พึ่งสุนทร (5 ธันวาคม 2480 - ) สถาปนิกหญิงแห่งชาติ ได้รับเกียรติคุณให้เป็นผู้อนุรักษ์มรดกไทยดีเด่นด้านสถาปัตยกรรม จากสำนักนายกรัฐมนตรี ศิลปินดีเด่น กรุงเทพมหานคร สาขาศิลปะสถาปัตยกรรม ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะสถาปัตยกรรม (แบบประเพณี) ประจำปี 2546 ท่านเป็นอาจารย์ที่เมตตา แนะนำและพร่ำสอนลูกศิษย์ ให้มีความรู้ ความสามารถ รักและเข้าใจในงานสถาปัตยกรรมไทย โดยมีเจตนารมณ์ที่ว่า "สถาปัตยกรรมไทยนั้นสามารถสืบสานและสร้างสรรค์ได้"

ประวัติ[แก้]

อาจารย์ วนิดา พึ่งสุนทร (แม่นิด) สำเร็จการศึกษาศิลปบัณฑิต (สถาปัตยกรรมไทย) จากมหาวิทยาลัยศิลปากรเมื่อปี พ.ศ. 2505 และเริ่มเป็นอาจารย์ในคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร หลังจากนั้นได้ศึกษาในระดับประกาศนียบัตรชั้นสูง (สถาปัตยกรรมไทย) จนสำเร็จการศึกษาในปี พ.ศ. 2519 ในปี พ.ศ. 2527 ดำรงตำแหน่ง ประธานสภาคณาจารย์ มหาวิทยาลัยศิลปากร และเป็นหัวหน้าภาควิชาศิลปสถาปัตยกรรมไทย คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร ในปี พ.ศ. 2528 เป็นประธานกรรมการร่างหลักสูตร สถาปัตยกรรมศาสตรบัณฑิต (สถาปัตยกรรมไทย) คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร ในปี พ.ศ. 2537

อาจารย์ วนิดา พึ่งสุนทรเกษียณอายุราชการในตำแหน่งอาจารย์ระดับ 7 ภาควิชาศิลปสถาปัตยกรรม ในปี พ.ศ. 2541

ผลงานที่สำคัญของอาจารย์ วนิดา พึ่งสุนทร ได้แก่

เกียรติคุณที่ได้รับ[แก้]

  • 2540: ประกาศเกียรติคุณผู้อนุรักษ์มรดกไทยดีเด่น สำนักนายกรัฐมนตรี
  • 2542: ศิลปินดีเด่น กรุงเทพมหานคร สาขาศิลปะสถาปัตยกรรม
  • 2546: ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะสถาปัตยกรรม (แบบประเพณี)
  • 2546: นักศึกษาเก่ายอดเยี่ยม มหาวิทยาลัยศิลปากร

เครื่องราชอิสริยาภรณ์[แก้]

พ.ศ. 2547 - Order of the Direkgunabhorn 4th class (Thailand) ribbon.png เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้น จตุตถดิเรกคุณาภรณ์[1]

อ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]