วงศ์ผักชี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
วงศ์ผักชี
วงศ์ผักชี: ใบและช่อดอกของ Apium, Daucus, ช่อดอก Foeniculum, ช่อดอก Eryngium, รากPetroselinum
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร: Plantae
(unranked): Angiosperms
(unranked): Eudicots
(unranked): Asterids
อันดับ: Apiales
วงศ์: Apiaceae (or Umbelliferae)
Lindl.
สกุลต้นแบบ
Apium
L.
วงศ์ย่อย
  • Mackinlayoideae Plunkett & Lowry
  • Azorelloideae Plunkett & Lowry
  • Saniculoideae Burnett
  • Apioideae Seemann

วงศ์ผักชี หรือ Apiaceae หรือ Umbelliferae เป็นวงศ์ของพืชมีดอกขนาดใหญ่วงศ์หนึ่ง มีสมาชิกมากกว่า 3,700 สปีชีส์ และ 434 สกุล จัดเป็นวงศ์ที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 16 ของพืชมีดอก[1] สมาชิกที่สำคัญได้แก่ แครอท, เซเลอรี Centella asiatica ผักชี ผักชีล้อม พาร์สลีย์ Eryngium maritimum เป็นต้น

อ้างอิง[แก้]

  1. Stevens, P.F. (2001 onwards). Angiosperm Phylogeny Website. Version 9, June 2008.
  2. Woodville, W. (1793) Medical Botany. James Phillips, London.

ดูเพิ่ม[แก้]

  • Apiaceae. 2011. Utah State University Intermountain Herbarium. 20 October 2011. http://herbarium.usu.edu/taxa/apiaceae.htm
  • Constance, L. (1971). “History of the classification of Umbelliferae (Apiaceae).” in Heywood, V. H. [ed.], The biology and chemistry of the Umbelliferae, 1–11. Academic Press, London.
  • Cronquist, A. (1968). The Evolution and Classification of Flowering Plants. Boston: Houghton Mifflin.
  • French, D. H. (1971). “Ethnobotany of the Umbelliferae.” in Heywood, V. H. [ed.], The biology and chemistry of the Umbelliferae, 385–412. Academic Press, London.
  • Hegnauer, R. (1971) “Chemical Patterns and Relationships of Umbelliferae.” in Heywood, V. H. [ed.], The biology and chemistry of the Umbelliferae, 267–277. Academic Press, London.
  • Heywood, V. H. (1971). “Systematic survey of Old World Umbelliferae.” in Heywood, V. H. [ed.], The biology and chemistry of the Umbelliferae, 31–41. Academic Press, London.
  • Judd, W. S. et al. (1999). Plant Systematics: A Phylogenetic Approach. Sunderland, MA: Sinauer Associates, Inc.
  • Plunkett, G. M. and S. R. Downie (1999). “Major lineages within Apiaceae subfamily Apioideae: a comparison of chloroplast restriction site and DNA sequence data.” American Journal of Botany, 86, 1014–1026.
  • Plunkett, G. M., D. E. Soltis, and P. S. Soltis (1996). “Higher Level Relationships of Apiales (Apiaceae and Araliaceae) Based on Phylogenetic Analysis of rbcL Sequences.” Botanical Society of America, 83 (4), 499–515.
  • Plunkett, G. M., D. E. Soltis, and P. S. Soltis (1996). “Evolutionary Patters in Apiaceae: Inferences Based on matK Sequence Data.” American Society of Plant Taxonomists, 21 (4), 477–495.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]