ลิ่ม

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ลิ่ม

ลิ่ม เป็นเครื่องมือกลพื้นฐาน ซึ่งโดยหลักการคือการใช้พื้นเอียงในการแยกของสองสิ่งออกจากกัน การให้แรงในแนวตั้งฉากกับส่วนหัว จะทำให้เกิดการเปลี่ยนแรงตั้งฉากไปเป็นแรงในแนวตั้งฉากกับพื้นเอียง

จะทำให้เกิดการได้เปรียบเชิงกล ขึ้นอยู่กับสัดส่วนของความยาวและความกว้างของตัวลิ่ม โดย ถ้าลิ่มมีความกว้างมาก จะต้องใช้แรงมากกว่า ลิ่มที่มีความกว้างน้อยกว่า ตัวอย่างของการใช่ลิ่ม เช่น ขวาน ตะปู มีด สิ่ว เป็นต้น

การคำนวณเกี่ยวกับลิ่ม[แก้]

EH=WL

เมื่อ

  • E = แรงที่ใช้ในการตอกลิ่ม มีหน่วยเป็นนิวตัน (N)
  • H = ความยาวของลิ่มที่ตอกลงในวัตถุ มีหน่วยเป็นเซนติเมตร (cm)
  • W = แรงต้านของวัตถุที่กระทำต่อลิ่ม มีหน่วยเป็นนิวตัน (N)
  • L = ความกว้างของหน้าลิ่ม มีหน่วยเป็นเซนติเมตร (cm)


การคำนวณเรื่องลิ่มใช้กฎของงาน คือ (ไม่คิดแรงเสียดทาน)

  งานของแรงพยายาม            =      งานของแรงต้านทาน
           E * H           =           W * L

อ้างอิง[แก้]

  • McGraw-Hill Concise Encyclopedia of Science & Technology, Third Ed., Sybil P. Parker, ed., McGraw-Hill, Inc., 1992, p. 2041.