ราชอาณาจักรเคนต์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ราชอาณาจักรเคนต์
Kingdom of Kent
ราชอาณาจักร
ค.ศ. 450–ค.ศ. 871
อังกฤษราว ค.ศ. 800
เมืองหลวง แคนเตอร์บรี (เชื่อกันว่า)
ภาษา ภาษาอังกฤษเก่า
รัฐบาล ราชาธิปไตย
ประวัติศาสตร์
 - สถาปนา ค.ศ. 450
 - สิ้นสุด ค.ศ. 871

ราชอาณาจักรเคนต์ (อังกฤษ: Kingdom of Kent) เป็นราชอาณาจักรของชนจูต (Jutes) ทางตะวันออกเฉียงใต้ของอังกฤษและครั้งหนึ่งเป็นหนึ่งในอาณาจักรแองโกล-แซ็กซอนเจ็ดอาณาจักร

ที่มา[แก้]

ประวัติที่มาของราชอาณาจักรเคนต์ไม่ชัดแจ้งแต่เขตการปกครองของอาณาจักรน่าจะคล้ายคลึงกับดินแดนของชนเผ่าแคนเตียซิ (Cantiaci) (ส่วนหนึ่งของชนเผ่าเคลต์) หรือ “เคียนต์” (Ceint) ซึ่งเพี้ยนเป็น “เคนต์” ที่เป็นชื่ออาณาจักรต่อมา จูเลียส ซีซาร์ กล่าวถึง ซิงเกโทริกซ์ (Cingetorix), คาร์วิเลียส (Carvilius), แท็กซิมากุลัส Taximagulus และ เซโกแว็กซ์ (Segovax) ว่าเป็นกษัตริย์ของบริเวณ “แคนเตียเซีย” ต่อมาเรามารู้จักกษัตริย์ราชอาณาจักรเคนต์จากเหรียญที่พบที่รวมทั้งดับโนเวลลอนัส, โวเซนัส, เอ็พพิลัส และอัมมินัส

อ้างอิง[แก้]

ดูเพิ่ม[แก้]