ระบบโลกเป็นศูนย์กลาง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
Figure of the heavenly bodies — ภาพแบบจำลองโลกเป็นศูนย์กลางจักรวาลขอโตเลมีโดย Bartolomeu Velho ใน ค.ศ. 1568 (Bibliotèque National, Paris)

ในทางดาราศาสตร์ แนวคิดโลกเป็นศูนย์กลางจักรวาล (อังกฤษ: Geocentric Model) คือแนวคิดเก่าแก่ที่ว่าเอกภพทั้งมวลโคจรไปรอบโลกของเราที่อยู่ตรงจุดศูนย์กลางของจักรวาล เป็นแนวคิดที่มีกำเนิดมาแต่ยุคสมัยของกรีกโบราณ โดยมีนักปราชญ์ในยุคนั้นทั้งทอเลมีและอริสโตเติลให้การสนับสนุน นักปรัชญากรีกโบราณล้วนแต่เชื่อว่า ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ ตลอดจนดวงดาวต่างๆ ล้วนแต่เคลื่อนที่เป็นวงกลมไปรอบๆ โลก มีแนวคิดคล้ายๆ กันนี้ปรากฏในประเทศจีนเช่นกัน ความคิดและความเชื่อในแนวนี้ได้โยงไปถึงความเชื่อเรื่องเทพเจ้าซึ่งมีมาอย่างนานและความคิดแนวนี้ได้คร่าชีวิตนักวิทยาศาสตร์และนักปรัชญาไปอย่างมากมาย[1]

ดูเพิ่ม[แก้]

การค้นพบแนวคิดใหม่ของ อับดุลลา มิยอการ์ดอว์ ค้นพบว่า ประเทศไทยเป็นศูนย์กลางของจักรวาลในปี พ.ศ. 2557(ค.ศ.2014) โดยมีการสร้างแลนมาร์ก และ ยึดประเทศต่างๆกลางที่สาธาระนะอย่างแพร่หลาย และแนวคิดที่จะเกิดขึ้นอีกในอนาคตคือการยึดกาแล็กซี่

อ้างอิง[แก้]

  1. Colin Ronan, "Astronomy in China, Korea and Japan," in Walker, ed., Astronomy Before the Telescope, pp. 264–5.