ระบบขนส่งมวลชนอ่าวซานฟรานซิสโก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ระบบขนส่งมวลชนอ่าวซานฟรานซิสโก
Bart-logo.svg
DalyCitysta.jpg
ข้อมูลทั่วไป
สถานที่ตั้ง เขตอ่าวซานฟรานซิสโก
ประเภทของบริการ ระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูง
จำนวนเส้นทาง 5
จำนวนสถานี 44
ปริมาณการให้บริการ 373,945 (วันธรรมดา)
176,616 (วันเสาร์)
119,247 (วันอาทิตย์)
(มกราคม 2013)[1]
สำนักงานใหญ่ Kaiser Center
การให้บริการ
เริ่มต้นให้บริการครั้งแรก 11 กันยายน ค.ศ. 1972
ผู้ให้บริการ San Francisco Bay Area Rapid Transit District
จำนวนรถที่ให้บริการ 669[2]
ความยาวของขบวนรถ 3-10 คัน
ข้อมูลทางเทคนิค
ระยะทาง 104 ไมล์ (167 กิโลเมตร)
ความกว้างราง 5 ฟุต 6 นิ้ว (1,676 มม.)
ความเร็วสูงสุด 70 ไมล์/ชม. (110 กม./ชม.)
ผังเส้นทาง
BART daytime system map

ระบบขนส่งมวลชนอ่าวซานฟรานซิสโก (อังกฤษ: Bay Area Rapid Transit, BART) เป็นระบบขนส่งมวลชนในเขตอ่าวซานฟรานซิสโก มีจำนวน 5 เส้นทาง รวมระยะทาง 104 ไมล์ (167 กิโลเมตร) จำนวน 44 สถานี ผู้โดยสารเฉลี่ย วันธรรมดา 373,945 คน วันเสาร์ 176,616 คน และวันอาทิตย์ 119,247 คน[3]

เส้นทาง[แก้]

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. "Monthly Average Exits" (xlsx). BART. สืบค้นเมื่อ February 25, 2013. 
  2. "BART – Car Types". Bay Area Rapid Transit. สืบค้นเมื่อ August 23, 2009. 
  3. "Monthly Average Exits" (XLSX). BART. สืบค้นเมื่อ February 25, 2013. 
  • BART: a study of problems of rail transit. California. Legislature. Assembly. Committee on Transportation. 1973. 
  • Richard Grefe (1976). A history of the key decisions in the development of Bay Area Rapid Transit. National Technical Information Service. 
  • E. Gareth Hoachlander (1976). Bay Area Rapid Transit: who pays and who benefits?. University of California. 

บรรณานุกรม[แก้]

  • Owen, Wilfred (1966). The metropolitan transportation problem. Anchor Books. 
  • Cervero, Robert (1998). The transit metropolis: a global inquiry. Island Press. ISBN 1-55963-591-6. 
  • University of California (1966). The San Francisco Bay area: its problems and future, Volume 2. University of California. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]