ระนาบ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สองระนาบตัดกันในปริภูมิสามมิติ

ในทางคณิตศาสตร์ ระนาบ (อังกฤษ: plane) คือแผ่นราบใดๆ ในพื้นผิวสองมิติ ระนาบคืออุปมัยสองมิติของจุด (ศูนย์มิติ), เส้นตรง (หนึ่งมิติ) และปริภูมิ (สามมิติ) ระนาบสามารถเกิดขึ้นจากปริภูมิย่อยของปริภูมิที่มีมิติมากกว่า อย่างกำแพงในห้อง หรืออาจอยู่อย่างอิสระด้วยตัวเอง ตามในนิยามของเรขาคณิตแบบยุคลิด

ในอีกความหมายหนึ่งก็คือ ระนาบเป็นพื้นผิวสองมิติมีความกว้างและความยาว[1] เกิดจากแนวเส้นที่ต่อเนื่องกัน ปิดล้อมพื้นที่ใดพื้นที่หนึ่งทำ ให้เกิดรูปร่าง หรือกลุ่มของจุดและเส้นซึ่งเรามองผ่านไปแล้วเกิดลักษณะของระนาบ[2]

ในทางคณิตศาสตร์โดยเฉพาะเรื่องเรขาคณิต, ตรีโกณมิติ, ทฤษฎีกราฟ และกราฟของฟังก์ชันการกระทำจำนวนมากกระทำอยู่ในระนาบ

อ้างอิง[แก้]

  1. การออกแบบคืออะไร:what is design รศ.เลอสม สถาปิตานนท์ กรุงเทพ:49 กราฟิก & พับลิเคชั่นส์. 2537 หน้า 47-54
  2. องค์ประกอบในความนึกคิด

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]