รถไฟใต้ดินเปียงยาง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
รถไฟฟ้าใต้ดินเปียงยาง
평양 지하철
Pyongyang Metro logo.svg
Pyongyang Metro.JPG
ข้อมูลทั่วไป
สถานที่ตั้ง กรุงเปียงยาง ธงชาติของเกาหลีเหนือ เกาหลีเหนือ
ประเภทของบริการ รถไฟฟ้าใต้ดิน
จำนวนเส้นทาง 2
จำนวนสถานี 17
ปริมาณการให้บริการ 300,000 - 700,000 คนต่อวัน
การให้บริการ
เริ่มต้นให้บริการครั้งแรก ค.ศ. 1969
เจ้าของ เทศบาลรัฐบาลเปียงยาง
ผู้ให้บริการ สำนักงานคณะกรรมการกำกับการขนส่งและการสื่อสาร[1]
ข้อมูลทางเทคนิค
ระยะทาง 22.5 กิโลเมตร
ความกว้างราง 1,435 มม. (4 ฟุต 8 12 นิ้ว) standard gauge

รถไฟใต้ดินเปียงยาง (MTR) (เกาหลี: 평양 지하철 P'yŏngyang Chihach'ŏl) เป็นระบบรถไฟใต้ดินของเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ มี 2 เส้นทาง ได้แก่

  • สายช็อลลิม่า (천리마선) สถานีปูฮัง (부흥) - สถานีปันกุนโบล (붉은별)
  • สายเฮียวกซิน (혁신선) สถานีควังบก (광복) - สถานีรักวัน (락원) ทั้งสองเส้นทาง มีจุดเชื่อมต่อกันที่สถานีชอนู (전우)

และมีผู้โดยสารประมาณ 300,000 - 700,000 คนต่อวัน[2][3]

ประวัติและโครงสร้างพื้นฐาน[แก้]

เริ่มก่อสร้างตั้งแต่ ค.ศ. 1965 และเริ่มเปิดใช้งานเมื่อประมาณ ค.ศ. 1969 - ค.ศ. 1972 โดยประธานาธิบดีคิม อิลซอง[4][5] ใน ค.ศ. 1971 เกิดอุบัติเหตุร้ายแรงขึ้น ระหว่างที่กำลังสร้างอุโมงค์ลอดใต้แม่น้ำแทดง มีคนเสียชีวิตอย่างน้อย 100 คนจากอุบัติเหตุ[6] ซึ่งเป็นส่วนทำให้การก่อสร้างอุโมงค์ไม่สำเร็จ ทำให้มีแต่ระบบรถไฟฟ้าใต้ดินแค่ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำแทดงเท่านั้น

รถไฟฟ้าใต้ดินเปียงยางเป็นระบบรถไฟฟ้าใต้ดินที่ลึกที่สุดในโลก ลึก 110 เมตร (ประมาณ 360 ฟุต) จากระดับพื้นดิน[7]

รายชื่อสถานี[แก้]

มี 2 เส้นทาง ได้แก่

  • สายช็อลลิม่า (천리마선) สถานีปูฮัง (부흥) - สถานีปันกุนโบล (붉은별) ยาว 12 กิโลเมตร เปิดใช้งาน 6 กันยายน ค.ศ. 1973
  • สายเฮียวกซิน (혁신선) สถานีควังบก (광복) - สถานีรักวัน (락원) ยาว 10 กิโลเมตร เปิดใช้งาน 9 ตุลาคม ค.ศ. 1975

สายช็อลลิม่า[แก้]

สถานีในเส้นทางรถไฟฟ้าใต้ดินเปียงยาง
#1 สายช็อลลิม่า 천리마선
สถานี ความหมายของชื่อ จุดเชื่อมต่อ เปิดเมื่อ
ปันกุลโบล 붉은별 ดาวสีแดง 6 กันยายน ค.ศ. 1973
ชอนู 전우 เพื่อน #2 ชอนซุง
แกซอน 개선 ชัยชนะ
ทองกิล 통일 การรวมตัว
ซังนิ 승리 ชัยชนะ
พองฮวา 봉화 คบเพลิง/กระโจมไฟ
ยอกวัง 영광 เกียรติ 10 เมษายน ค.ศ. 1987
ปูฮัง 부흥 ฟื้นฟู

สายเฮียวกซิน[แก้]

สถานีในเส้นทางรถไฟฟ้าใต้ดินเปียงยาง
#2 สายเฮียวกซิน 혁신선
สถานี ความหมายของชื่อ จุดเชื่อมต่อ เปิดเมื่อ
ควังบก 광복 การปฏิสังขรณ์/อิสรภาพ 9 กันยายน ค.ศ. 1978
คอนกุก 건국 รากฐาน
ฮวังกุมบล 황금벌 แผ่นดินทอง 6 กันยายน ค.ศ. 1978
คอนซอล 건설 การก่อสร้าง
เฮียกซิน 혁신 นวัตกรรม 9 กันยายน ค.ศ. 1975
ชอนซุง 전승 ชัยชนะที่สมบูรณ์ #1 ชอนู
ซัมฮุง 삼흥 การฟื้นฟู 3 ครั้ง
ควังมอง 광명 ส่องแสง/ตรัสรู้ ปิดทำการ
รักวัน 락원 สวรรค์

ระเบียงภาพ[แก้]

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]