รถไฟใต้ดินวอชิงตัน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
รถไฟใต้ดินวอชิงตัน
WMATA Metro Logo.svg
ข้อมูลทั่วไป
สถานที่ตั้ง กรุงวอชิงตัน ดี.ซี. Flag of the United States สหรัฐอเมริกา
ประเภทของบริการ รถไฟฟ้าใต้ดิน
จำนวนเส้นทาง

5:
รถไฟใต้ดินวอชิงตัน สายสีแดง สายสีแดง
รถไฟใต้ดินวอชิงตัน สายสีน้ำเงิน สายสีน้ำเงิน
รถไฟใต้ดินวอชิงตัน สายสีส้ม สายสีส้ม
รถไฟใต้ดินวอชิงตัน สายสีเหลือง สายสีเหลือง
รถไฟใต้ดินวอชิงตัน สายสีเขียว สายสีเขียว

รถไฟใต้ดินวอชิงตัน สายสีเงิน สายสีเงิน (กำลังก่อสร้าง)
จำนวนสถานี 86
ปริมาณการให้บริการ 758,489 คน (มิถุนายน ค.ศ. 2013)[1]
ผู้อำนวยการ Richard M. Sarles
สำนักงานใหญ่ 600 5th St NW
Washington, DC 20001
การให้บริการ
เริ่มต้นให้บริการครั้งแรก 27 มีนาคม ค.ศ. 1976
ผู้ให้บริการ องค์การขนส่งมวลชนมหานครวอชิงตัน (WMATA)
จำนวนรถที่ให้บริการ 1,126 คัน
ความยาวของขบวนรถ 6, 8 คันต่อขบวน
Headway 3-5, 10 นาที
ข้อมูลทางเทคนิค
ความกว้างราง 56.25,
แม่แบบ:Convert/LoffAonDorSoff เล็กกว่ารางมาตรฐานเล็กน้อย)
ผังเส้นทาง

DC Metro Map 2013.svg

รถไฟใต้ดินวอชิงตัน, เมโทร หรือ เมโทรเรล[2] เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าขนาดใหญ่ในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. เมืองหลวงของสหรัฐอเมริกา ดำเนินการโดยการขนส่งเขตนครหลวงวอชิงตัน (Washington Metropolitan Area Transit Authority, WMATA)[3] ในปัจจุบันมีจำนวนห้าเส้นทาง 86 สถานี ระยะทาง 106.3 ไมล์ (171.1 กิโลเมตร)[4] รถไฟใต้ดินวอชิงตัน เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าที่มีผู้โดยสารหนาแน่นเป็นอันดับที่สองของประเทศรองจากรถไฟใต้ดินนครนิวยอร์ก มีจำนวนเที่ยว 215.3 ล้านเที่ยวต่อปี (ค.ศ. 2008)[5] ในเดือนมิถุนายน 2008 มีจำนวนผู้โดยสาร 19,729,641เที่ยวต่อวัน[5]

โครงข่าย[แก้]

แผนที่เส้นทาง

The published system map has every line drawn in its own distinct color. All stations are marked and labeled by name. The map is drawn for clarity and simplicity, not to scale by actual distances and exact relative station locations. There are transfer stations marked where lines cross each other.
แผนที่เส้นทางเมื่อเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2012
An actual map with correct distances and geographic placement illustrates how all lines intersect and have many stations in the downtown area, and extend with more widely spaced stations far out into the neighboring areas.
แผนที่เส้นทางตามภูมิศาสตร์
เส้นทางรถไฟใต้ดินวอชิงตัน
เส้นทาง เปิดให้บริการ จำนวนสถานี ระยะทาง สถานีปลายทาง ภาพ
ไมล์ กิโลเมตร
รถไฟใต้ดินวอชิงตัน สายสีแดง สายสีแดง 1976 27 31.9 51.3 เชดดีโกรฟ - เกลนมอนต์ Red line train.jpg
รถไฟใต้ดินวอชิงตัน สายสีน้ำเงิน สายสีน้ำเงิน 1977 27 30.3 48.8 แฟรงโคเนีย–สปริงฟีลด์ - ลาร์โกทาวน์เซนเตอร์ WMATA Breda 3000-Series car on D Route Bridge.jpg
รถไฟใต้ดินวอชิงตัน สายสีส้ม สายสีส้ม 1978 26 26.4 42.5 เวียนนา - นิวแคร์รอลล์ตัน West Falls Church-VT-UVA Station.jpg
รถไฟใต้ดินวอชิงตัน สายสีเหลือง สายสีเหลือง 1983 17 15.07 24.25 ฮันติงตัน - ฟอร์ตทอตเทน / เมานต์เวอร์นอนสแกวร์ Huntington Station 2.jpg
รถไฟใต้ดินวอชิงตัน สายสีเขียว สายสีเขียว 1991 21 23.04 37.08 แบรช์แอเวนู - กรีนเบลต์ CAF 5026 at Fort Totten Lower Level Track 1.jpg
รถไฟใต้ดินวอชิงตัน สายสีเงิน สายสีเงิน
กำลังก่อสร้าง
2013
โครงการ
29
โครงการ
23 37 รูต 772 - ลาร์โกทาวน์เซนเตอร์ No image.png

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. "Q2 2013 vital signs". 
  2. Schrag, Zachary (2006). "Introduction". The Great Society Subway: A History of the Washington Metro. Baltimore, Maryland: The Johns Hopkins University Press. p. 9. ISBN 0-8018-8246-X. Google Books search/preview
  3. [[Washington Metropolitan Area Transit Authority, Frequently Asked Questions, accessed July 2009: "What do I need to know to build near Metro property? Metro reviews designs and monitors construction of projects adjacent to Metrorail and Metrobus property..."
  4. "WMATA Facts". WMATA. July 2009. สืบค้นเมื่อ March 18, 2010. 
  5. 5.0 5.1 "215 million people rode Metro in fiscal year 2008". WMATA. July 8, 2008. สืบค้นเมื่อ January 27, 2009. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

  1. Wheaton and Forest Glen stations are shown with a single island platform when they actually have two separate inside platforms connected by a passageway. The flying junction at Rosslyn is shown with the incorrect track on top. (Although the platforms are shown correctly.) It fails to show the tail tracks at Huntington station.