ยุโรปตะวันตกและกลุ่มอื่น

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

ยุโรปตะวันตกและกลุ่มอื่น (อังกฤษ: Western European and Others Group; WEOG) เป็นการแบ่งกลุ่มภูมิภาคอย่างไม่เป็นทางการกลุ่มหนึ่งในสหประชาชาติ โดยทำหน้าที่เป็นกลุ่มลงคะแนนเสียงและที่ประชุมแลกเปลี่ยนความคิดเห็นเจรจา กลุ่มลงคะแนนเสียงภูมิภาคนี้ได้รับการก่อตั้งใน พ.ศ. 2504 เพื่อสนับสนุนการเลือกตั้งในหน่วยงานหลายหน่วยของสหประชาชาติจากกลุ่มภูมิภาค ประเทศสมาชิกเกือบทั้งหมดตั้งอยู่ในยุโรปตะวันตก แต่กลุ่มดังกล่าวไม่ปกติตรงที่ปัจจัยทางภูมิศาสตร์ไม่ใช่ปัจจัยตัดสินเพียงอย่างเดียวว่าประเทศใดบ้างที่อยู่ในกลุ่มนี้ ทวีปยุโรปแบ่งออกเป็นกลุ่มยุโรปตะวันตกและกลุ่มอื่น และกลุ่มยุโรปตะวันออก นอกจากนั้น กลุ่มนี้ยังประกอบด้วยแคนาดา ออสเตรเลีย และนิวซีแลนด์ ซึ่งมีวัฒนธรรมและการเมืองสืบทอดมาจากรัฐยุโรปตะวันตกแต่ตั้งอยู่ห่างจากกันมาก ทางกลุ่มยังประกอบด้วยผู้สังเกตการณ์ ได้แก่ สหรัฐอเมริกา (ซึ่งไม่สามารถลงคะแนนเสียง แต่สามารถเสนอชื่อให้กับสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติได้) และสมาชิกเต็มชั่วคราว ได้แก่ อิสราเอล (บนพื้นฐานของ "การต่ออายุสมาชิกภาพเต็มตัวชั่วคราวอย่างถาวร")

ใน พ.ศ. 2550 กลุ่มประกอบด้วยรัฐสมาชิก 28 ประเทศ[1] และได้รับการอนุมัติอีกครั้งหนึ่งใน พ.ศ. 2553[2]

รัฐสมาชิก[แก้]

รัฐสมาชิกถาวรในยุโรปตะวันตก[แก้]

รัฐสมาชิกถาวรอื่น[แก้]

รัฐสมาชิกมีสิทธิ์ขาดในกลุ่ม บนพื้นฐานของการต่ออายุสสมาชิกภาพเต็มตัวชั่วคราวอย่างถาวร[แก้]

  • ธงชาติของอิสราเอล อิสราเอล: ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2543 อิสราเอล ถึงแม้ว่าในแง่ของภูมิศาสตร์แล้วจะเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มเอเชีย แต่ได้รับการขัดขวางโดยกลุ่มประเทศอาหรับ จึงได้ทำให้อิสราเอลกลายเป็นสมาชิกเต็มตัวของยุโรปตะวันตกและกลุ่มอื่นบนพื้นฐานชั่วคราว (สามารถเปลี่ยนแปลงกลับคืนสภาพได้) ในสำนักงานใหญ่ของกลุ่มยุโรปตะวันตกและกุล่มอื่นในสหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นการเปิดโอกาสให้อิสราเอลสามารถเสนอชื่อประเทศสำหรับการลงคะแนนเสียงเลือกตั้งในหน่วยงานทั้งหลายของสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติได้ พ.ศ. 2547 อิสราเอลได้รับการต่ออายุสมาชิกภาพอย่างถาวร[3] (ในสำนักงานใหญ่ของกลุ่มยุโรปตะวันตกและกลุ่มอื่นในสหรัฐ ขณะที่ยังเป็นผู้สังเกตการณ์ในสำนักงานสหประชาชาติในเจนีวา โรม และเวียนนา)[4] 14 มิถุนายน พ.ศ. 2548 แดน กิลเลอร์แมน ได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งรองประธานสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติคนที่ 60 ซึ่งชาวอิสราเอลคนสุดท้ายที่ดำรงตำแหน่งดังกล่าว คือ อุปทูตสหรัฐ อับบา อีบัน ใน พ.ศ. 2495 การสมัครของอิสรเอลได้รับการเสนอโดยกลุ่มยุโรปตะวันตกและกลุ่มอื่นสหประชาชาติ ในตำแหน่งดังกล่าว กิลเลอร์แมนได้มีบทบาทเป็นศูนย์กลางในการเจรจาระยะแรกของความขัดแย้งอิสราเอล-เลบานอน พ.ศ. 2549

รัฐสมาชิกมีสิทธิ์ในกลุ่ม บนพื้นฐานไม่มีสิทธิ์ขาด[แก้]

  • ธงชาติของตุรกี ตุรกี ได้เป็นสมาชิกเต็มตัวทั้งกลุ่มยุโรปตะวันตกและกลุ่มอื่นและกลุ่มเอเชีย แต่สำหรับจุดประสงค์ด้านการเลือกตั้งแล้ว ได้รับการพิจารณาว่าเป็นสมาชิกของกลุ่มยุโรปตะวันตกและกลุ่มอื่น[5]

ผู้สังเกตการณ์[แก้]

  • Flag of the United States สหรัฐอเมริกา: สมัครใจเลือกที่จะไม่เข้าเป็นสมาชิกของกลุ่ม[6] และเข้าร่วมการประชุมในฐานะผู้สังเกตการณ์เท่านั้น อย่างไรก็ตาม สหรัฐอเมริกาได้รับการพิจารณาว่าเป็นสมาชิกจากการเสนอชื่อในจุดประสงค์การเลือกตั้งในสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติ[7][5]

ข้อเสนอในการจัดระเบียบกลุ่มใหม่[แก้]

พ.ศ. 2543 ครบรอบหนึ่งปีการดำรงสมาชิกภาพกลุ่มเอเชียของนาอูรู ทำให้ได้รับการเรียกร้องจากประเทศให้จัดตั้งกลุ่มภูมิภาคโอเชียเนียขึ้น ร่วมไปถึงออสเตรเลียและนิวซีแลนด์ ภายในระบบการเลือกตั้งภูมิภาคสหประชาชาติ[8]

อ้างอิง[แก้]