ยุทธการแลนสดาวน์
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
| บทความนี้ไม่มีการอ้างอิงจากเอกสารอ้างอิงหรือแหล่งข้อมูล โปรดช่วยพัฒนาบทความนี้โดยเพิ่มแหล่งข้อมูลน่าเชื่อถือ เนื้อหาที่ไม่มีการอ้างอิงอาจถูกคัดค้านหรือนำออก |
| ยุทธการแลนสดาวน์ | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| เป็นส่วนหนึ่งของ สงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 1 | |||||||
|
|||||||
| คู่ขัดแย้ง | |||||||
| ฝ่ายนิยมกษัตริย์ | ฝ่ายรัฐสภา | ||||||
| ผู้บังคับบัญชา | |||||||
| ราล์ฟ ฮอพตัน บารอนฮอพตันที่ 1 | เซอร์วิลเลียม วอลเลอร์ | ||||||
| กำลัง | |||||||
| 6,300: ทหารม้า 2,000 คน ทหารราบ/ม้า 300 คน ทหารราบ 4,000 คน ปืนใหญ่ 16 |
4,000: ทหารม้า 2,500 คน ทหารราบ 1,500 คน ปืนใหญ่ ไม่ทราบจำนวน |
||||||
| กำลังพลสูญเสีย | |||||||
| เสียชีวิต 200-300 คน บาดเจ็บ 600-700 คน |
เสียชีวิต 20 คน บาดเจ็บ 60 คน |
||||||
|
|
|||||
|
|||||
ยุทธการแลนสดาวน์ (อังกฤษ: Battle of Lansdowne) เป็นยุทธการในสงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 1 ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1643 ที่เนินแลนสดาวน์ไม่ไกลจากเมืองบาธในมณฑลซัมเมอร์เซ็ทในอังกฤษ เป็นการต่อสู้ระหว่างกองทัพของฝ่ายนิยมกษัตริย์ของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 ที่นำโดยเซอร์ราล์ฟ ฮอพตัน บารอนฮอพตันที่ 1 และฝ่ายรัฐสภาที่นำโดยเซอร์วิลเลียม วอลเลอร์ ผลของสงครามครั้งนี้ฝ่ายนิยมกษัตริย์ได้รับชัยชนะ ฝ่ายนิยมกษัตริย์มีผู้เสียชีวิต 200-300 คนและบาดเจ็บ 600-700 คน ส่วนฝ่ายรัฐสภามีผู้เสียชีวิต 20 คนและบาดเจ็บ 60 คน แม้ว่าฝ่ายนิยมกษัตริย์จะได้รับชัยชนะแต่ก็เสียผู้คนไปเป็นจำนวนมากและทิ้งให้กองทัพอยู่ในสภาพที่ระส่ำระสายและตัวเซอร์ฮอพตันเองก็ได้รับบาดเจ็บจนตาบอดอยู่ชั่วระยะหนึ่งเมื่อรถขนอาวุธระเบิดขึ้น